Studimi 1

Themeli

“E jo vetëm kaq, por edhe mburremi në Perëndinë, nëpërmjet Zotit tonë Jezu Krisht,
me anë të të cilit tani kemi marrë pajtimin.”
(Romakëve 5:11)

Parathënie
Ç’do të thotë fjala ‘shlyerja e fajit’ ose ‘pajtimi’? Pse ka rëndësi kjo fjalë për besimin tonë të krishterë? Cilat janë bekimet e pajtimit? Këtyre pyetjeve dhe shumë të tjerave si ato do t’ju përgjigjemi në këtë studim.

Përkufizim
Doktrina e ‘shlyerjes së mëkatit’ mund të përkufizohet në këtë mënyrë: “Vepra sakrifikuese e Zotit tonë Jezus Krisht, si në jetën ashtu edhe në vdekjen e Tij, që siguroi shpëtimin e përjetshëm për të gjithë botën, por që bëhet realitet tek ata që pendohen dhe besojnë”. Fjalori e përkufizon këtë shprehje kështu: “Kompensim për një gabim të kryer”.
Shumica e literaturës teologjike (d.m.th. shumica e teologëve) e lidhin punën pajtuese të Krishtit vetëm me vdekjen e Tij mbi kryq, d.m.th. vdekja e Tij ishte pagesa për mëkatin tonë. E megjithatë, ky fakt, edhe pse është i vërtetë, nuk merr në konsideratë bekimet që mund të marrim nga jeta e Tij. Doktrina e pajtimit (shlyerjes së fajit) ka kuptim atëherë kur i studiojmë bashkë si jetën, ashtu edhe vdekjen e Krishtit. Nuk duhet të ndihemi fajtorë, po ta ndajmë shlyerjen e fajit nga personi i Jezus Krishtit.

Terminologjia
Fjala ‘shlyerja e fajit’ hyri në përdorim në shekullin XVI. Ndërkohë që Uilliëm Tindeill po përkthente Biblën në anglisht në 1526, ai vuri re se i duhej një fjalë, e cila mund ta shpjegonte me saktësi doktrinën e shlyerjes së fajit. Kjo fjalë në anglisht do të thotë ‘pajtim’.
Nga vargu biblik në fillim të këtij studimi, vëmë re shlyerja e fajit ose ‘pajtimi’ ka të bëjë me domosdoshmërinë tonë për t’u pajtuar me Perëndinë. Tindeilli dhe përkthyesit e tjerë të Biblës (King James) ishin të mençur dhe e panë se fjala ‘pajtim’ nuk e shpjegonte plotësisht kuptimin e ‘shlyerjes së fajit’, dhe paraqiste mundësinë që shumë vargje të tjera biblike të keqkuptoheshin. Prandaj ata krijuan një fjalë të re, ‘shlyerja e fajit’. 
Tek e shqyrtojmë këtë çështje, na vjen në mendje festa izraelite e Jom Kipurit (Dita e Shlyerjes së Mëkatit). Në gjuhën hebraishte, fjala ‘kaper’ do të thotë ‘mbulesë’. Nga ky shpjegim e shohim se vetëm fjala ‘pajtim’ nuk mjafton për të sqaruar doktrinën e shlyerjes së fajit.

Dashuria e shprehur e Perëndisë
‘Shlyerja e fajit’ është dashuria e Perëndisë Atë, e shprehur nëpërmjet Birit të Tij, Jezus Krisht. Pa këtë dashuri, të gjithë mëkatarët do të ishin mjerisht të humbur në mëkat dhe vdekje (Shiko: Gjoni 3:16; 1 Gjonit 4:9; Romakëve 5:8; Romakëve 3:24).

E papërsëritur 
Shlyerja e fajit nuk mund të përsëritet gjatë një meshe (në kishën katolike), ose nëpërmjet meritave të të ashtu-quajturve ‘shenjtorë’, ose përmes shenjtërisë vetjake. Vetëm gjaku i Shpëtimtarit na shlyen mëkatin. Sakrifica e Tij është e vetmja pagesë, që u bë një herë për të gjithë (Hebrenjve 10:10-12).
Besimtari duhet të tregojë kujdes që të mos shkojë më tej atyre që thotë Bibla për shlyerjen e fajit. Disa mendojnë se shlyerja e fajit do të thotë se të gjithë do të shpëtohen, kurse të tjerë thonë se shlyerja e fajit i përket vetëm ca vetëve, jo të gjithëve. Bibla nuk përmend as shlyerje faji universale, as shlyerje faji të kufizuar.

Përfundim
Asnjë studim i Biblës nuk do të ishte i plotë, nëse e hedhim poshtë, apo nëse e keqkuptojmë doktrinën e shlyerjes së fajit. Ashtu si degët e një hardhie, kjo doktrinë gërshetohet me të vërteta të tjera të rëndësishme dhe i jep kuptim të plotë temave si p.sh. shpëtimi, shenjtërimi, justifikimi dhe besëlidhja e re. Shlyerja e fajit është me të vërtetë guri i themelit për shpengimin (shpëtimin) tonë nëpërmjet Krishtit.