Ēliruesi dhe Ilaēi i Tij

Parathėnie

Marku na tregon se si Jezusi dėboi demonė dhe shėroi vjerrėn e Pjetrit, duke vėrtetuar nė kėtė mėnyrė se Biri i Perėndisė ka autoritet mbi problemet shpirtėrore dhe fizike. Jezusi kishte triumfuar kundėr gėnjeshtrave dhe mashtrimeve tė djallit gjatė dyzet ditėve dhe netėve nė shkretėtirė. Prandaj pėr Tė tani asnjė lloj force demoni apo asnjė lloj sėmundjeje fizike nuk ishte e vėshtirė pėr t’u mundur.

Gjėrat qė i di edhe djalli

“Pastaj hynė nė Kapernaum dhe menjėherė, ditėn e shtunė, ai hyri nė sinagogė dhe i mėsonte njerėzit. Dhe njerėzit habiteshin nga doktrina e tij, sepse ai i mėsonte si njė qė ka pushtet dhe jo si skribėt. Atėherė nė sinagogėn e tyre ishte njė njeri i pushtuar nga njė frymė e ndyrė, i cili filloi tė bėrtasė, duke thėnė: “Ē’ka midis nesh dhe teje, o Jezus Nazareas? A erdhe tė na shkatėrrosh? Unė e di kush je: I Shenjti i Perėndisė”. Por Jezusi e qortoi duke thėnė: “Hesht dhe dil prej tij!”. Dhe fryma e ndyrė, mbasi e sfiliti, dhe duke lėshuar njė britmė tė madhe doli prej tij. Dhe tė gjithė u mahnitėn aq shumė sa pyesnin njeri-tjetrin duke thėnė: “Vallė ē’ėshtė kjo? Cfarė doktrinė e re qėnka kjo? Ky i urdhėroka me autoritet edhe frymėrat e ndyra, dhe ata i binden”. Dhe fama e tij u pėrhap menjėherė nė mbarė krahinėn pėrreth Galilesė” (Marku 1:21-28).

Si kėtu, ashtu edhe nė vargun 34, Marku na thotė se demonėt e dinė me saktėsi se kush ėshtė Jezusi. Drejtuesit fetarė, as nuk e kuptuan se kush ishte Krishti, as nuk kishin autoritet pėr tė dėbuar demonėt. Ata ishin kaq tė vdekur nga ana shpirtėrore, saqė ndoshta as qė nuk e dinin nėse dikush ishte i pushtuar nga demonėt apo jo.

Demonėt e dinė se ē’do t’u ndodhė atyre, sapo Jezusi ta themelojė mbretėrinė e Tij nė tokė. Ata janė tė destinuar pėr nė Liqenin e Zjarrtė “tė pėrgatitur pėr djallin dhe engjėjt e tij” (Mateu 25:41). Por ka njerėz, madje edhe nga ata qė janė besimtarė, qė nuk janė tė sigurtė pėr egzistencėn e Ferrit, apo pėr mundėsinė e vuajtjes sė pėrjetshme. Kėta njerėz e kanė mendjen aq shumė tek gjėrat e kėsaj bote, saqė nuk pyesin fare pėr shpirtin e tyre.

Por, nuk do tė thotė se je i shpėtuar, edhe pse mund ta dish se kush ėshtė Jezusi. Po qe se mjafton vetėm njohuria pėr tė patur shpėtimin, atėherė s’ka dyshim se edhe shpirtrat e pushtuar nga demonėt janė tė shpėtuar. Edhe demonėt kanė njohuri intelektuale: “Ti beson se ka vetėm njė Perėndi. Mirė bėn; edhe demonėt besojnė dhe dridhen” (Jakobi 2:19). Demonėt, tė paktėn, kanė aq mend sa tė dridhen nė praninė e Jezusit! Neve na ėshtė dhėnė Fryma e Shenjtė, me qėllim qė fuqia shenjtėruese e Tij tė depėrtojė thellė nė zemrat dhe nė ndjenjat tona. Nuk mjafton vetėm qė ta kemi kokėn tė mbushur plot me njohuri rreth Biblės, por kjo njohuri duhet tė ndikojė edhe nė mėnyrėn sesi jetojmė. E si mund ta quajmė Jezusin ‘Zot’, kur nuk bėjmė ato gjėra qė na thotė Ai? “Pėrse mė thirrni, "Zot, Zot" dhe nuk bėni atė qė ju them?” (Luka 6:46) Besimtari i vėrtetė rrėfen se Jezusi ėshtė si Shpėtimtar, ashtu edhe Zot.

Shėrimi i vjerrės  

“Sapo dolėn nga sinagoga, erdhėn nė shtėpinė e Simonit dhe tė Andreas, me Jakobin dhe Gjonin. Vjehrra e Simonit ishte nė shtrat me ethe dhe ata menjėherė i folėn pėr tė. Atėhėrė ai u afrua, e kapi pėr dore dhe e ngriti. Menjėherė ethet e lanė dhe ajo nisi t’u shėrbejė” (Marku 1:29-31).

Familja e Pjetrit nuk thėrriti mjekun e fshatit, qė t’iu jepte njė recetė pėr ta ulur ethen. Pėrkundrazi, ata i treguan Jezusit se ē’problem kishin. E dinin se Ai mund ta shėronte vjerrėn. Shpesh, i drejtohemi ilaēeve, para se tė shkojmė tek Zoti me shqetėsimet tona. Duhet tė mėsojmė qė t’ia sjellim Atij tė gjitha hallet, problemet dhe frikėn: “Hidh mbi Zotin barrėn tėnde, dhe ai do tė tė mbajė; ai nuk do tė lejojė kurrė qė i drejti tė lėkundet” (Psalmi 55:22)… “Gjithė merakun tuaj hidheni mbi tė, sepse ai merakoset pėr ju” (1 Pjetrit 5:7)… “Mos u shqetėsoni pėr asgjė, por, nė ēdo gjė, ia parashtroni kėrkesat tuaja Perėndisė me anė lutjesh dhe pėrgjėrimesh, me falėnderim” (Filipianėve 4:6).

Ethet e lanė vjerrėn, sapo e preku Jezusi. Kjo mrekulli rezultoi menjėherė nė njė mrekulli tjetėr: vjerra e Pjetrit u ngrit menjėherė tė gatuajė pėr mysafirėt e saj. Zoti, jo vetėm qė na shėron shpirtin, por na jep edhe hirin pėr t’i shėrbyer Atij nė jetėn tonė tė pėrditshme. Ai, jo vetėm qė na pastron nga mėkati, por na jep edhe njė zemėr tė re. Fuqia e Tij ėshtė gjithmonė nė dispozicion pėr ata qė e marrin ēdo ditė mbi supe kryqin e Tij.

Turmat shėrohen dhe ēlirohen

“Nė mbrėmje, pas perėndimit tė diellit, i prunė tė gjithė tė sėmurit dhe tė demonizuarit. Dhe gjithė qyteti ishte mbledhur pėrpara derės. Ai shėroi shumė, qė lėngonin nga sėmundje tė ndryshme, dhe dėboi shumė demonė; dhe nuk i lejoi demonėt tė flasin, sepse ata e njihnin” (Marku 1:32-34).

Sapo u pėrhap lajmi se Jezusi mund tė shėronte tė sėmurėt dhe tė dėbonte shpirtrat e papastėr, i gjithė Kapernaumi u shfaq nė pragun e derės sė Pjetrit. Por ata nuk donin tė shihnin Pjetrin, por Jezusin. Jezusi asnjėherė nuk i bėnte punėt pėrgjysėm. Ai, as nuk i shėroi, as nuk i ēliroi njerėzit pjesėrisht. Kurrė nuk kėrkoi “para” pėr shėrbesėn e Tij, sepse kėshtu veprojnė vetėm sharlatanėt dhe mashtruesit nė kishat e sotme. Tė sėmurėt e dėshmuan besimin e tyre, me faktin se erdhėn tek Jezusi dhe jo tek ndonjė tjetėr.   

Pėrfundim

Gjithmonė do tė dalin probleme, qė do tė na sprovojnė nė besim dhe do tė pėrpiqen tė na shkatėrrojnė paqen. Por, kemi njė Shpėtimtar, tek i cili mund tė mbėshtetemi gjatė gjithė kohės. Nė praninė e Tij, tė gjitha dilemat tona zhduken menjėherė. Jezusi nuk pėrdori asnjė ilaē, formulė, apo magji pėr tė shėruar situatat reale nė Kapernaum. Ai ishte vetė ilaēi. Gjėra tė mrekullueshme mund tė ndodhin pėr ata, qė i besojnė vetėm Atij. Vetėm Jezusi ka pushtetin mė tė lartė mbi ēdo gjė: “Mua mė ėshtė dhėnė ēdo pushtet nė qiell e nė tokė” (Mateu 28:18). 

Back

Page created 16 September 2006