Predikuesi dhe Lutjet e Tij

Parathėnie

Nė jetėn e Zotit, nuk ka asgjė qė tė mund tė konsiderohet si e parėndėsishme, apo si e papėrfillshme. Gjithēka qė lexojmė rreth Tij, sado e madhe apo e vogėl qė tė jetė, duhet qė tė na sjellė drejt njė marrėdhėniejeje mė tė ngushtė me Tė. Tek Marku 1:35-39, autori na tregon pėrsėri diēka mė shumė rreth natyrės dhe shėrbesės sė Birit tė Perėndisė.

Lutjet e Tij private

“Pastaj, tė nesėrmen nė mėngjes, kur ende ishte shumė errėt, Jezusi u ngrit, doli dhe shkoi nė njė vend tė vetmuar dhe atje u lut” (Marku 1:35).

Lutja zinte njė vend shumė tė rėndėsishėm nė jetėn e Jezusit. Kur donte qė tė lutej, Ai e distanconte Veten, qoftė edhe sadopak, nga punėt e pėrditshme dhe nga gjithēka tjetėr qė mund t’ia tėrhiqte vėmendjen. Edhe pse jetonte njė jetė tė zėnė vazhdimisht me punė dhe presioni i njerėzve qė prisnin ta shihnin, arrinte kulmin, Ai gjente kohė qė tė lutej, si shpesh, ashu edhe rregullisht. Nga Ungjijtė e dimė se Jezusi gjente kohėn dhe vendin pėr t’u lutur, duke iu ngjitur malit, apo duke ecur nė shkretėtirė. E dimė se shpesh Ai ngrihej herėt nė mėngjes pėr ta kaluar kohėn me Atin e Tij Hyjnor. Kishte raste kur Ai e kalonte tėrė natėn nė lutje. E shohim se si gjithmonė Ai preferonte vendet dhe orėt e qeta. Ai i mėsoi dishepujt e Tij qė tė luteshin “vazhdimisht pa u lodhur” (Luka 18:1). Pėr ne, Jezusi ėshtė shembulli mė i mirė, se si tė kemi njė marrėdhėnie tė ngushtė me Perėndinė. Edhe pse ishte i tėri Perėndi, Jezusi ishte gjithshtu edhe njė njeri i pėrsosur, qė e dinte vlerėn e lutjes private. Duhet ta kuptojmė se lutja nuk ėshtė metodė, formė, apo rit, por njė mėnyrė jetese.

Nga tė gjitha anėt, Jezusi ishte pėrsosshmėrisht i shenjtė dhe pa mėkat: “Sepse ne njė kryeprift i tillė na duhej, i shenjtė, i pafaj, i papėrlyer, i ndarė nga mėkatarėt dhe i ngritur pėrmbi qiej” (Hebrenjve 7:26). E megjithatė, Ai ia pėrkushtoi Veten lutjes. Po ne, qė ia kushtojmė veten mėkatit dhe mosbindjes, a nuk kemi mė shumė nevojė qė ta kalojmė kohėn duke u lutur nė mėnyrė private? Lutja e Jezusit nuk ishte e cekėt, apo pa entuziazėm: “I cili, nė ditėt e mishit tė tij, me klithma tė larta dhe me lot, i ofroi lutje dhe urata atij qė mund ta shpėtonte nga vdekja, dhe u dėgjua pėr shkak tė frikės sė tij nga Perėndia” (Hebrenjve 5:7). A nuk duhet tė jetojmė edhe ne sipas shėmbullit tė Tij? Kur i krahasojmė lutjet tona me ato tė Zotit, e shohim se tonat janė lutje tė dobėta e pa fuqi. Por, si Ai, edhe ne duhet t’ia sjellim Atit tonė Qiellor tė gjitha kėrkesat, lutjet dhe shqetėsimet tona. S’ka dyshim se mungesa e lutjeve ėshtė njė nga shenjat qė tregon se tek ne nuk manifestohet karakteri i Krishtit. Kur lutja private pushon sė egzistuari, atėherė s’ka mė hir, fuqi dhe gėzim nė jetėn e besimtarit. “Shtatė ditė pa u lutur e bėjnė njeriun tė dobėt!”

Jemi thirrur qė tė qėndrojmė syzgjuar nė lutje: “Tashmė fundi i tė gjithave u afrua; jini, pra, tė pėrkorė dhe rrini zgjuar pėr t’iu kushtuar lutjeve” (1 Pjetrit 4:7)... “Tregoni kujdes, rrini zgjuar dhe lutuni, sepse nuk e dini kur do tė jetė ai moment” (Marku 13:33). Kėto vargje na mėsojmė rreth rreziqeve qė ndodhin, kur mungon lutja. Tė luturit ėshtė njė provim i vėrtetė i gjendjes sonė para Perėndisė, kurse mungesa e lutjes ėshtė fillimi i kalbjes shpirtėrore, qė tė ēon drejt robėrisė dhe dobėsisė.

Predikimi i Tij publik

“Dhe Simoni dhe ata qė ishin me tė e kėrkonin. Dhe, kur e gjetėn, i thanė: “Tė gjithė po tė kerkojnė!”. Dhe ai u tha atyre: “Lė tė shkojmė nė fshatrat e afėrm qė tė predikoj edhe atje, sepse pėr kėtė kam ardhur”. Dhe ai e pėrshkoi gjithė Galilenė duke predikuar nėpėr sinagogat e tyre dhe duke dėbuar demonėt” (Marku 1:36-39).

1 Timoteut 1:15 thotė se “Krishti Jezus erdhi nė botė pėr tė shpėtuar mėkatarėt”, por fatkeqėsisht ka nga ata qė e duan shpėtimin qė solli Jezusi, por i mohojnė mėsimet e Tij rreth rrugės qė tė ēon pėr tek Perėndia. Biri i Perėndisė erdhi si Profeti dhe Mėsuesi mė i madh qė kish njohur ndonjėherė bota: “Zoti, Perėndia yt, do tė krijojė pėr ty njė profet si unė nė mes teje dhe vėllezėrve tė tu; atė keni pėr ta dėgjuar” (Ligji i Pėrtėrirė 18:15). Ėshtė e pamundur qė tė jesh njė pasues i Krishtit dhe ta kesh pranuar vdekjen e Tij sakrifikuese mbi Kalvar, por, nė tė njėjtėn kohė, edhe ta kesh mohuar fjalėn e Tij. Ai erdhi pėr tė predikuar rrugėn se si njeriu mund tė shkojė nė Qiell: “Jezusi erdhi... duke predikuar ungjillin e mbretėrisė sė Perėndisė” (Marku 1:14)... “Fryma e Zotit ėshtė mbi mua, sepse ai mė vajosi pėr tė ungjillizuar tė varfėrit; ai mė dėrgoi pėr tė shėruar ata qė e kanė zemrėn tė thyer, pėr tė shpallur ēlirimin e tė burgosurve dhe kthimin e tė parit tė verbėrve, pėr tė ēliruar pėrsėri tė shtypurit, dhe pėr tė predikuar vitin e pranueshėm tė Zotit” (Luka 4:18-19).

Gjatė kohės qė ishte nė tokė, Jezusi e kaloi jetėn e Tij duke predikuar, duke mėsuar dhe duke udhėzuar mėkatarėt nė rrugėn e drejtėsisė. Sa tė paktė janė sot ata qė dėshirojnė ta dėgjojnė fjalėn e pastėr tė Perėndisė! Ajo qė duan tė dėgjojnė, ėshtė thjesht njė fjalim inkurajues, qė i bėn tė ndihen me krahė. Por kisha e parė nuk ishte e tillė. Ajo dikur iu predikonte Ungjillin shpėtues atyre qė ishin tė humbur nė mėkate. Misionarėt dhe ungjillizuesit e hershėm deklaruan tė vėrtetėn nė mbarė botėn dhe, si rezultat, kishte ringjallje, kudo qė u predikua kjo e vėrtetė. Duhet tė ketė njė kthim pėrsėri drejt standartit biblik tė predikimit: “Si do ta thėrrasin, pra, atė, tė cilit nuk i besuan? Dhe si do tė besojnė tek ai pėr tė cilin nuk kanė dėgjuar? Dhe si do tė dėgjojnė, kur s’ka kush predikon?” (Romakėve 10:14). Pikėrisht, nėpėrmjet predikimit, kisha e parė e ktheu pėrmbys dhe e bėri “rrėmujė botėn” (Veprat e Apostujve 17:6).

Nėse Zoti e mori si detyrė qė tė shėrbente pėrmes predikimit, a nuk duhet qė edhe ne tė veprojmė nė tė njėjtėn mėnyrė si Ai? Pėr tre vjet me rradhė, Ai predikoi nėpėr pazare, buzė detit, nė fusha e nė male. Kjo ishte njėra nga arsyet se pėrse u dėrgua Ai nė botė dhe ne jemi dėrguar nė botė pikėrisht pėr tė njėjtėn arsye: “Shkoni, pra, dhe bėni dishepuj nga tė gjithė popujt duke i pagėzuar nė emėr tė Atit e tė Birit e tė Frymės sė Shenjtė, dhe duke i mėsuar tė zbatojnė tė gjitha gjėrat qė unė ju kam urdhėruar. Dhe ja, unė jam me ju gjithė ditėt, deri nė mbarim tė botės” (Mateu 28:19-20).

Pėrfundim

Lutja dhe predikimi janė gjithmonė tė lidhura ngushtė me njėra-tjetrėn. Nėse lutemi pėr mėkatarėt, atėherė duhet tė jemi tė pėrgatitur pėr tė shkuar e pėr t’iu treguar atyre Lajmin e Mirė. Ajo qė i tha Zoti Palit, vlen pak a shumė edhe pėr ne: “Por ēohu dhe rri nė kėmbė, sepse prandaj tė jam shfaqur: qė tė tė vė shėrbyes dhe dėshmues pėr gjėrat qė ke parė dhe pėr ato pėr tė cilat unė do tė shfaqem, duke tė zgjedhur ty nga populli dhe nga johebrenjtė, tek tė cilėt po tė dėrgoj tani, qė t’u ēelėsh sytė atyre dhe t’i kthesh nga errėsira nė dritė dhe nga pushteti i Satanit te Perėndia, qė tė marrin me anė tė besimit nė mua faljen e mėkateve dhe njė trashėgim midis tė shenjtėruarve” (Veprat e Apostujve 26:16-18). Kurrė nuk duhet tė na vijė turp kur lutemi, apo kur predikojmė, sepse Zoti jetoi pėr tė dyja, si pėr lujen, ashtu edhe pėr predikimin.

Back

Page created 16 September 2006