Kurse ne, mbasi jemi tė ditės,
jemi tė esėll, duke veshur parzmoren e besimit dhe tė dashurisė, dhe pėr pėrkrenare
shpresėn e shpėtimit (1 Thesalonikasve 5:8).
Parathėnie
Bibla Studimore e Gjenevės e pėrmbledh kėshtu vargun e mėsipėrm: "Duhet tė luftojmė me besim dhe shpresė dhe, pėr kėtė arsye, nuk duhet tė biem nė gjumė". Fjala "esėll" do tė thotė "vigjilent". Tė qėnit esėll ėshtė e kundėrta e tė qėnit shpirtėrisht i dehur, si ata qė, nga njėra anė jetojnė nė errėsirė, e nga ana tjetėr thonė se janė fėmijė tė dritės. Pali na inkurajon qė tė jemi vigjilentė, syhapur e t'i kushtojmė vėmendje mėnyrės sesi sillemi nė kėtė botė mėkatare. Fjala "esėll" ka tė bėjė me mospirjen e verės apo pijeve tė tjera alkolike, por, nga ana shpirtėrore, tė qėnit esėll do tė thotė ta ruash veten nga gjithēka, qė mund ta shkatėrrojė, apo ta dobėsojė besimin tėnd nė Krishtin. "Hiqni dorė nga ēdo dukje e ligė" (1 Thesalonikasve 5:22).
Esėll
Tek
1 Thesalonikasve 5:6, Pali shkruan: "Le
tė mos flemė, pra, si tė tjerėt, por tė rrimė zgjuar dhe tė jemi tė esėll".
Vetėm ushtari qė ėshtė esėll, ėshtė i pėrgatitur siē duhet pėr fushėn
e betejės. Nė tė njėjtėn mėnyrė, besimtarėt e vėrtetė nuk mund ta
mposhtin armikun e shpirtit tė tyre, po qe se ia bėjnė qejfin atij: "Sepse
asnjė nga ata qė shkojnė ushtarė nuk ngatėrrohet me punėrat e jetės, qė
ti pėlqejė atij qė e mori ushtar" (2 Timoteut 2:4)... "Prandaj, ngjeshni ijėt e mendjes suaj, rrini zgjuar dhe mbani shpresė
tė plotė nė hirin qė do vijė mbi ju nė zbulesėn e Jezu Krishtit. Si bij tė
bindur, mos iu pėrshtatni lakmive tė mėparshme kur ishit nė padijen tuaj,
por ashtu si ėshtė i shenjtė ai qė ju thirri, tė jini edhe ju tė shenjtė
nė gjithė sjelljen tuaj, sepse ėshtė shkruar: Jini tė shenjtė, sepse unė
jam i shenjtė (1 Pjetrit 1:13-16). Pali pėrdor vargun e Isaias 59:17, pėr
tė na pėrshkruar dy pjesėt e armaturės sonė shpirtėrore. "Ai
u vesh me drejtėsinė si me njė parzmore dhe vuri mbi kryet e tij pėrkrenaren
e shpėtimit, veshi rrobat e hakmarrjes dhe u mbulua me xhelozi si me njė
mantel". Po ky varg mund tė jetė baza e Efesianėve 6:10-18, "Pėr ēfarė mbetet, vėllezėrit e mi, forcohuni nė Zotin dhe nė forcėn
e fuqisė sė tij. Vishni gjithė armatimin e Perėndisė qė tė mund tė qėndroni
kundėr kurtheve tė djallit, sepse beteja jonė nuk ėshtė kundėr gjakut dhe
mishit, por kundėr principatave, kundėr pushteteve, kundėr sunduesve tė botės
sė errėsirės tė kėsaj epoke, kundėr frymėrave tė mbrapshta nė vendet
qiellore. Prandaj merreni tė gjithė armatimin e Perėndisė, qė tė mund tė
rezistoni nė ditėn e mbrapshtė dhe tė mbeteni mė kėmbė pasi ti keni
kryer ēdo gjė. Qėndroni, pra, tė fortė, duke patur nė ijė brezin e sė vėrtetės,
tė veshur me parzmoren e drejtėsisė, dhe duke mbathur kėmbėt me gatishmėrinė
e ungjillit tė paqes, mbi tė gjitha, duke marrė mburojėn e besimit, me tė
cilėn mund tė shuani tė gjitha shigjetat e zjarrta tė tė ligut. Merrni edhe
pėrkrenaren e shpėtimit dhe shpatėn e Frymės, qė ėshtė fjala e Perėndisė,
duke u lutur nė ēdo kohė dhe me ēdo lloj lutjeje dhe pėrgjėrimi nė Frymėn,
duke ndenjur zgjuar pėr kėtė qėllim me ēdo ngulmim dhe lutje pėr tė gjithė
shenjtorėt".
Parzmorja
dhe pėrkrenarja
Nė
Dhiatėn e Vjetėr, parzmorja e Kryepriftit kishte dymbėdhjetė gurė tė ēmuar
tė ngulur (tė fiksuar) nė tė, kurse parzmores sonė i nevojiten vetėm dy:
besimi dhe dashuria. Nė jetėn e krishterė, besimi dhe dashuria janė tė
pandashme. "Ruaje modelin e fjalėve
tė shėndosha qė dėgjove prej meje me besim dhe dashuri, qė janė nė
Krishtin Jezus" (2 Timoteut 1:13). Pikėrisht nė themelin e besimit
dhe tė dashurisė bazohet edhe siguria jonė nė Zotin. Njė shpresė e tillė
ka besim nė plotėsimin e shpėtimit, d.m.th. nė jetėn e pėrjetshme nė
praninė e Zotit Jezus Krisht, pas mbarimit tė kėsaj jete nė tokė. Besimin e
kemi nė zemėr. Dashuria ėshtė vėnia nė praktikė e atij besimi. "Sepse
nė Jezu Krishtin, as rrethprerja, as parrethprerja skanė ndonjė vlerė,
por besimi qė vepron me anė dashurie" (Galatasve 5:6). Nuk kemi
shpresė e siguri shpėtimi, nėse nuk kemi besim dhe dashuri.
Kėt
tre gjėra (besimi, dashuria dhe shpresa) janė pjesė pėrbėrėse e tė qėnit
esėll, vigjilent dhe syhapur. Nė librin e tij "Progresi i Pelegrinit",
Gjon Bunjan tregon se si I Krishteri (karakteri kryesor i librit) iu afrua tre
burrave, qė "po flinin, me kėmbėt e lidhura me zinxhirė. Emri i tė
parit ishte Budalla, i tė dytit Pėrtac dhe i tė tretit Supozim. I Krishteri u
pėrpoq t'i zgjonte ata nga gjumi, duke i paralajmėruar pėr shkatėrrimin qė
po afrohej, por ata vetėm donin tė flinin. Budallai tha: "Nuk shoh ndonjė
rrezik". Pėrtaci tha: "Hė, tė fle edhe pak!". Kurse Supozimi
tha: "'Gjithsekush i di vetė punėt e tij". Pastaj, qė tė tre
burrat, u kthyen nga ana tjetėr, dhe ranė pėrsėri nė gjumė. Fatkeqėsisht,
e tillė ėshtė edhe gjendja e shumė besimtarėve nė kishat e sotme.
Pėrfundim
![]()
© 25/8/2008