Frika e Perëndisë

"Më mblidh popullin dhe ai të dëgjojë fjalët e mia, që të mësojnë të më kenë frikë gjatë të gjitha ditëve që do të jetojnë mbi tokë dhe t’ua mësojnë bijve të tyre" (Ligji i Përtërirë 4:10).

Parathënie

Nuk mund ta imagjinojmë dot ditën, kur prania e Perëndisë zbriti mbi malin Horeb. Tek qëndronte buzë malit, populli i Izraelit u drodh i tëri, si fizikisht, ashtu edhe shpirtërisht. "Ditën e tretë, sa u bë mëngjes, pati bubullima dhe vetëtima; mbi mal doli një re e dendur dhe u dëgjua një zë shumë i fortë borie; dhe tërë populli që ishte në kamp u drodh" (Eksodi 19:16). Nuk e vunë aspak në mëdyshje faktin se Fryma e Shenjtë ishte me ta. Moisiu i dha urdhër popullit që ta nderonin Perëndinë, duke patur frikë e respekt ndaj Tij. "Sepse Zoti, Perëndia yt, është një zjarr që të konsumon, një Zot ziliqar" (Ligji i Përtërirë 4:24).

Frika e Perëndisë

Sot, të paktë janë ata njerëz, që kanë frikë nga Perëndia. Kjo duket qartë në mënyrën se si media e vë në lojë Zotin, popullin e Tij dhe Biblën, duke thënë se ata që e adhurojnë Krijuesin, janë skllevër të mitologjisë. Njerëzit nuk kanë frikë nga Perëndia, ngaqë e kanë qejf mëkatin: "Mëkati i të pabesit i thotë zemrës sime: "Nuk ekziston asnjë frikë nga Perëndia përpara syve të tij" (Psalmi 36:1).

Madje edhe të krishterët e kanë harruar frikën e Zotit në jetën e tyre të përditshme. Po t'iu flasësh atyre lidhur me këtë çështje, të quajnë religjoz, një që e zbaton pikë për pikë ligjin e Perëndisë. Hidhen menjëherë, duke cituar 1 Gjonit 4:18, që thotë: "Në dashuri nuk ka frikë, madje dashuria e përsosur e nxjerr jashtë frikën, sepse frika ka të bëjë me ndëshkimin, dhe ai që ka frikë nuk është i përsosur në dashuri". Por Gjoni nuk na thotë që të mos kemi frikë nga Perëndia. Përkundrazi, ta duash Perëndinë, do të thotë ta nderosh e ta lavdërosh Atë, të kesh frikë prej Tij, aq shumë sa ta adhurosh Atë me gjithë zemër: "Druani Perëndinë dhe i jepni lavdi, sepse ora e gjyqit të tij erdhi; adhuroni atë që bëri qiellin, dheun, detin dhe burimet e ujërave” (Zbulesa 14:7). Pavarësisht nga fjalët e bukura e këngët e ëmbla, është e pamundur ta adhurosh vërtet Zotin, po qe se nuk kemi frikë prej Tij: "Lëvdoni Perëndinë tonë, gjithë ju shërbëtorë të tij dhe ju që e druani, dhe të vegjlit dhe të mëdhenjtë” (Zbulesa 19:5). Komentuesit e Biblës, Xhejmisën, Foset dhe Braun, thonë kështu: "Frika e Perëndisë është parimi i besimit të thellë".

A duhet të kemi frikë nga Perëndia?

Është marrëzi të mos kesh frikë fare nga Perëndia: "Frika e Zotit është fillimi i njohjes; por njerëzit e pamend përçmojnë diturinë dhe arsimin" (Fjalët e Urta 1:7). Po nuk patëm një frikë të shëndetshme nga Perëndia, atëherë nuk do të përpiqemi fare për të ecur në shenjtëri e drejtësi: "Të dëgjojmë, pra, përfundimin e gjithë ligjëratës: "Ki frikë nga Perëndia dhe respekto urdhërimet e tij, sepse kjo është tërësia e njeriut. Sepse Perëndia do të vërë të gjykohet çdo vepër, edhe çdo gjë që është fshehur, qoftë e mirë apo e keqe" (Predikuesit 12:13-14).

Ashtu siç tregohet edhe në Dhiatën e Vjetër, kushdo që vinte në praninë e Perëndisë, dridhej dhe, në më të shumtat e rasteve, binte përmbys përpara Tij. Një shembull të tillë e vëmë re tek Isaia 6:1-5, "Në vitin e vdekjes së mbretit Uziah, unë pashë Zotin të ulur mbi një fron të ngritur dhe të lartë, dhe cepat e mantelit të tij mbushnin tempullin. Mbi të ishin serafinët; secili prej tyre kishte gjashtë krahë: me dy mbulonte fytyrën, me dy të tjerë këmbët dhe me dy fluturonte. Njeri i bërtiste tjetrit dhe i thoshte: "I Shenjtë, i shenjtë, i shenjtë është Zoti i ushtrive. Tërë toka është plot me lavdinë e tij". Shtalkat e portës u tronditën nga zëri i atij që bërtiste, ndërsa tempulli po mbushej me tym. Atëherë unë thashë: "I mjeri unë! Unë jam i humbur, sepse jam një njeri me buzë të papastra dhe banoj në mes të një populli me buzë të papastra; megjithatë sytë e mi kanë parë Mbretin, Zotin e ushtrive".

Bibla na mëson se është një gjë normale që pasuesit e vërtetë të Perëndisë të kenë frikë prej Tij: "Kështu në mbarë Judenë, në Galile dhe në Samari kishat kishin paqe dhe ndërtoheshin. Dhe duke ecur në druajtjen e Zotit dhe në ngushëllimin e Frymës së Shenjtë, shumoheshin" (Veprat e Apostujve 9:31)... "Frika e Zotit është e pastër" (Psalmi 19:9). Frika e Perëndisë na ruan prej mëkatit. "Frika e Zotit është të urresh të keqen...kryelartësinë, arrogancën, rrugën e keqe... Me frikën e Zotit njeriu largohet nga e keqja" (Fjalët e Urta 8:13, 16:6). Frika e Perëndisë na e zgjat jetën: "Frika e Zotit i zgjat ditët" (Fjalët e Urta 10:27). Frika e Perëndisë na e ruan zemrën të pastër, tek udhëtojmë në rrugën e jetës së përjetshme: "Frika e Zotit është një burim jete" (Fjalët e Urta 14:27). Na e forcon besimin: "Në frikën e Zotit gjendet një siguri e madhe" (Fjalët e Urta 14:26).

Përfundim

© 12/7/2008