Qëndro në Krishtin

Teksti i studimit: Gjoni 15:1-11

Parathënie

Jetojmë në një epokë, në të cilën gjërat nuk mund të funksionojnë dot pa energji. Na duhet energjia e motorit të makinës, që të na çojë nga njëri vend në tjetrin. Na duhet energjia elektrike, për të bërë kafen në mëngjes, apo për të ndezur dritat. Po ta shkëpusim veten nga burimi i energjisë sonë shpirtërore, as ne nuk do të kemi më fuqinë për të ecur në rrugën e Zotit. Po të mos qëndrojmë në Krishtin, edhe ne do të bëhemi po aq të dobët, sa edhe njeriu, që s'e ka njohur kurrë Atë.

Duhet të marrim jetë prej Tij

"Qëndroni në mua dhe unë do të qëndroj në ju; sikurse shermendi nuk mund të japë fryt nga vetja, po qe se nuk qëndron në hardhi, ashtu as ju, nëse nuk qëndroni në mua. Unë jam hardhia, ju jeni shermendet; kush qëndron në mua dhe unë në të, jep shumë fryt, sepse pa mua nuk mund të bëni asgjë. Në qoftë se ndokush nuk qëndron në mua, hidhet jashtë si shermendi dhe thahet; pastaj i mbledhin, i hedhin në zjarr dhe digjen" (Gjoni 15:4-6).

Fjala "qëndro" mund të përkthehet edhe kështu: "vazhdo të jetosh". Një degë e shkëputur nga pema nuk mund të japë dot fryt, por përkundrazi, thahet. Një degë e tillë nuk e ka burimin e jetës, po qe se nuk qëndron në pemë. E njëjta gjë ndodh edhe me besimtarin, që nuk ecën më me Krishtin. Krishti pret që ata që ecin me Të, të vazhdojnë të ecin me Të. Ai na kërkon që të bëjmë dy gjëra të rëndësishme, sepse Ai Vetë tha: "Ejani tek Unë" (Mateu 11:28) dhe "gëzimi im të qëndrojë në ju dhe gëzimi juaj të jetë i plotë" (Gjoni 15:11). Është e lehtë të thuash se je i shpëtuar, por duhet ta vërtetosh me vepra se je i tillë.

Shumica e njerëzve shkojnë në kishë të dielën, për t'u dukur se janë pasues të Krishtit, por, gjatë ditëve të tjera të javës, ata nuk sillen si të tillë. Nëse e neglizhojmë marrëdhënien tonë me Perëndinë, a mund të themi me të vërtetë se Jezusi është burimi i jetës sonë? Duhet të ballafaqohemi me faktin se vetëm Ai është burimi i mjaftueshëm i jetës. "Duke qenë se fuqia e tij hyjnore na dhuroi të gjitha gjërat që i takojnë jetës dhe perëndishmërisë" (2 Pjetrit 1:3). Ai na dha jetën dhe të gjitha gjërat e nevojshme për falje dhe plotësi jete. "Unë kam ardhur që të kenë jetë e ta kenë me bollëk" (Gjoni 10:10). Ai do që të jetë miku më i ngushtë i jetës sonë dhe, nëse e lejojmë që të jetë një mik i tillë, do ta shohim se Ai kurrë nuk do të na lërë e kurrë nuk do të na braktisë. "Nuk do të të lë, nuk do të të braktis" (Hebrenjve 13:5)... "Unë mund të bëj gjithçka me anë të Krishtit që më forcon" (Filipianëve 4:13). Nuk mund të prodhojmë dot asgjë të pëlqyeshme, nga ana shpirtërore, në sytë e Perëndisë, po qe se nuk qëndrojmë në Krishtin.

Duhet të kënaqemi me fjalën e Tij

"Në qoftë se qëndroni në mua dhe fjalët e mia qëndrojnë në ju, kërkoni çfarë të doni dhe do t’ju bëhet. Në këtë është përlëvduar Ati im, që të jepni shumë fryt, dhe kështu do të jeni dishepujt e mi" (Gjoni 15:7-8).

Kuptimi më elementar i fjalës "qëndro" është shprehja "qëndro në një vend", në atë vend që ne e quajmë "shtëpi". Nëse do të qëndrojmë në Krishtin, atëherë duhet ta duam fjalën e Tij dhe duhet t'i bindemi asaj fjale. Nëse qëndrojmë në Zotin, atëherë do të vëmë re se fjala e Tij ka zënë vend në zemrën tonë. Nëse shtëpia jonë nuk është aty ku është Jezusi, atëherë nuk ka dyshim se as fjala e Tij nuk banon brenda nesh. "Fjala e Krishtit banoftë në ju me begatinë e vet; në çdo dituri" (Kolosianëve 3:16).

Nuk e kemi fjalën këtu për njohurinë biblike, por, përkundrazi, për përgjigjen që i japim asaj, që na thotë Zoti në fjalën e Tij. Po qe se mendimet tona nuk përqëndrohen në të vërtetën, atëherë do të na e kontrollojnë jetën doktrinat e rreme, iluzionet dhe mashtrimet. "Duke pasur rrënjë dhe duke u ndërtuar në të, dhe duke u forcuar në besim ashtu sikurse ju mësuan, duke mbushulluar në të me falenderim. Tregoni kujdes se mos ndokush ju bën prenë e tij me anë të filozofisë dhe me mashtrime të kota, sipas traditës së njerëzve, sipas elementeve të botës dhe jo sipas Krishtit" (Kolosianëve 2:7-8).

Duhet të mbështetemi tek dashuria e Tij

"Sikurse Ati më ka dashur mua, ashtu edhe unë ju kam dashur juve; qëndroni në dashurinë time" (Gjoni 15:9).

Ky varg bën fjalë për dashurinë e pamatë që ka Krishti për ne: "Të mund të kuptoni me të gjithë shenjtorët cila është gjërësia, gjatësia, thellësia dhe lartësia, dhe ta njihni dashurinë e Krishtit që tejkalon çdo njohuri, që të mbusheni me tërë plotësinë e Perëndisë" (Efesianëve 3:18-19). Krishti na do neve, po aq sa ç'e do edhe Perëndia Atë Birin e Tij të vetëmlindur. Ç'do të ndodhë, po qe se nuk pranojmë të qëndrojmë në dashurinë e Tij? Fakti që Ai na thërret për të vazhduar në këtë dashuri, na tregon se sa e rëndësishme është që të qëndrojmë në të. Të largohesh nga dashuria e Krishtit, do të thotë të largohesh nga hiri e nga mëshira. Gjon Uesli ka thënë: "Kini kujdes, që të mos e hidhni poshtë këtë bekim të çmuar. Po qe se do të ishte e pamundur që të mos largoheshim prej dashurisë së Krishtit, atëherë pse na jep urdhërim Ai që të qëndrojmë në Të?

Duhet t'i bindemi urdhërimeve të Tij

"Po të zbatoni urdhërimet e mia, do të qëndroni në dashurinë time, sikurse unë i zbatova urdhërimet e Atit tim dhe qëndroj në dashurinë e tij. Këto gjëra jua kam thënë që gëzimi im të qëndrojë në ju dhe gëzimi juaj të jetë i plotë" (Gjoni 15:10-11).

Bindja vjen si pasojë e të paturit të një marrëdhënieje të vërtetë me Shpëtimtarin dhe bindja të çon në një marrëdhënie edhe më të fortë me Të: "Kush ka urdhërimet e mia dhe i zbaton, është ai që më do; dhe kush më do mua, Ati im do ta dojë; dhe unë do ta dua dhe do t’i dëftehem atij” (Gjoni 14:21). Një bindje e tillë vërteton vlerën e besimit tonë. Fryti i prishur është rezultat i mosbindjes dhe i mungesës së dashurisë për Perëndinë. Ai, që është i rrënjosur në Krishtin, nuk jep kurrë fryt të keq. Jeta e krishterë e atij, që nuk pranon që të jetojë në bazë të asaj që na ka urdhëruar Krishti, është një jetë pa fuqi. "Ju jeni miqtë e mi, nëse bëni gjërat që unë ju urdhëroj" (Gjoni 15:14).  

Përfundim

© 13/12/2008