Të falurit me numër

Teksti: Mateu 18:21-35

Parathënie

T'i falësh të tjerët nuk është gjë e lehtë, qoftë edhe për një të krishterë. Por të falurit është një element i rëndësishëm i Ungjillit të Krishtit. Sa herë që na ofendon dikush, në vend që të hakmerremi, duhet t'i themi vetes se Perëndia po na jep një mundësi për ta ndarë me të tjerët dhuratën e mrekullueshme të faljes.

Frekuenca e të falurit

A mund t'i vëmë kufi numrit të faljeve, që duhet të japim atij, që vazhdimisht mëkaton kundra nesh? Pjetri kujtoi se caku duhej vënë tek numri i përsosmërisë, numri shtatë. Edhe drejtuesit fetarë në këtë mënyrë do të kishin vepruar ndaj atyre që mëkatonin. Por Jezusi nuk veproi kështu. Dhiata e Re e Popullit i bën një komentim të tillë këtij vargu: "Thuhet se mësuesit e judenjve e falnin atë njeri, që e rrëfente mëkatin, por kjo falje kishte kufi, kur mëkati përsëritej më shumë se tre herë". A do të na vinte mirë neve, po qe se Zoti do të na e kufizonte faljen deri në tre herë? "Po t’i rrëfejmë mëkatet tona, ai është besnik dhe i drejtë që të na falë mëkatet dhe të na pastrojë nga çdo paudhësi" (1 Gjonit 1:9).

Perëndia nuk fal me numër, sepse mëshira e Tij e tejkalon çdo lloj mase njerëzore. "Sepse Zoti është i mirë; mirësia e tij është e përjetshme" (Psalmi 100:5)... "Është një hir i Zotit që nuk jemi shkatërruar plotësisht, sepse mëshirat e tij nuk janë mbaruar plotësisht" (Vajtimet 3:22). Jezusi i tha Pjetrit që, po të ishte nevoja, ta falte dikë 490 herë në ditë, d.m.th. pothuajse një herë në çdo tre minuta. Një numër i tillë ishte për t'i treguar Pjetrit se është një gjë e pamëshirshme dhe e pavlerë, që t'i vësh kufi faljes. Të falësh me numër është njëlloj sikur të mbash llogari. Ai që fal me numër, tregon se nuk e ka kuptuar vërtet se ç'do të thotë falja.

Shëmbëlltyra

Për ta ndihmuar Pjetrin që ta kuptonte të vërtetën, Jezusi tregoi një histori rreth dikujt, që i kishte borxh mbretit një borxh aq të madh, saqë nuk e paguante dot. Mbreti, në vend që ta fuste borxhliun në burg, tregoi mëshirë ndaj tij dhe e la të lirë, pa e paguar fare borxhin e vet. Por, i njëjti njeri, shkoi e gjeti dikë, që i kishte borxh atij një shumë parash, që, në krahasim me atë, që ai vetë i kishte borxh mbretit, ishte një shumë e vogël. Të tjerët e panë se ç'bëri ky hipokrit i pamëshirshëm dhe ia raportuan mbretit. Mbreti i tha borxhliut se tani duhej ta paguante borxhin, ngaqë s'kishte nxjerrë aspak mësim prej mëshirës, që i kishte treguar mbreti. Borxhliu nuk e kishte kuptuar fare se ç'do të thoshte falja, ndaj edhe nuk kishte pikë mëshire për dikë tjetër. "Dhe na i fal fajet tona, ashtu siç ua falim ne fajtorëve tanë... Sepse në qoftë se ju ua falni njerëzve gabimet e tyre, Ati juaj qiellor do t’jua falë edhe juve; por në qoftë se ju nuk ua falni njerëzve gabimet e tyre, as Ati juaj nuk do t’ua falë juve gabimet tuaja" (Mateu 6:12, 14-15). Në lidhje me këtë varg, Mateo Henri ka thënë kështu: "Ata, që e quajnë veten të krishterë, do të gjykohen me të drejtë, po të vazhdojnë të tregohen të pamëshirshëm ndaj vëllezërve të tyre".

A e kuptojmë se ç'do të thotë të falësh?

Ose jemi si Ati ynë i mëshirshëm, ose jemi si shërbëtori i lig i shëmbëlltyrës së mësipërme. Kjo varet nga fakti, nëse jemi gati për t'i falur me të vërtetë ata, që na ofendojnë, që na përbuzin, e që na keqtrajtojnë. Mëkatari i shpenguar duhet të jetë në gjendje ta kuptojë doktrinën e faljes dhe të jetë i mëshirshëm ndaj të tjerëve, sepse ai që fal, e vlerëson shpëtimin. Ai besimtar që nuk i fal të tjerët, është njëlloj si ai, që nuk ka gjetur falje prej Perëndisë. Perëndia as nuk mban llogari, as nuk fal me numër. Kështu duhet të veprojmë edhe ne. Të mbajturit mëri ndaj dikujt, që të ka ofenduar, nuk i bën mirë qëndrimit tënd përpara Perëndisë.

"Kini kujdes veten tuaj! Nëse yt vëlla mëkaton kundër teje, qortoje; dhe nëse pendohet, fale. Edhe sikur të mëkatonte shtatë herë në ditë kundër teje, dhe shtatë herë në ditë do të kthehet te ti duke thënë: "Pendohem," fale" (Luka 17:3-4). A duhet të presim, derisa ai që na ka ofenduar, të pendohet, e pastaj ta falim? Apo, mos vallë, duam që ai të ndëshkohet, po qe se nuk pendohet? Jo. Edhe pritja tregon gjithashtu një mungesë mëshire nga ana jonë. "Nëse ti, pra, po paraqet ofertën tënde te altari, dhe atje kujtohesh se yt vëlla ka diçka kundër teje, lëre atje ofertën tënde para altarit dhe shko pajtohu më parë me vëllanë tënd; pastaj kthehu dhe paraqite ofertën tënde" (Mateu 5:23-24).

Përfundim                      

© 4/10/2008