Të qënit i përkryer - Maturia shpirtërore

"I gjithë Shkrimi është i frymëzuar nga Perëndia dhe i dobishëm për mësim, bindje, ndreqje dhe për edukim me drejtësi, që njeriu i Perëndisë të jetë i përkryer, tërësisht i pajisur për çdo vepër të mirë" (2 Timoteut 3:16-17).

Parathënie

Një nga arsyet pse Perëndia na e ka dhënë Biblën, është kjo: që të maturohemi nga ana shpirtërore, ose me fjalë të tjera, që të bëhemi të përkryer (të përsosur). Në Bibël bëhet fjalë për dy lloj përsosmërish. Së pari, egziston përsosmëria absolute. Vetëm Perëndia karakterizohet prej një përsosmërie të tillë. Së dyti, egziston gjithashtu edhe një lloj përsosmërie tjetër, drejt së cilës duhet të synojmë ne, si besimtarë, përsa kohë që jemi gjallë në këtë botë. Kjo përsosmëri nuk arrihet, duke kryer vepra bamirësie. Ajo nuk arrihet nëpërmjet metodave njerëzore, por është vepër e Perëndisë në shpirtin e atij njeriu, që ia ka dedikuar vërtet veten vullnetit të Tij.

Maturia shpirtërore

"Noeu ishte një njeri i drejtë dhe i patëmetë midis bashkëkohësve të tij. Noeu eci me Perëndinë" (Zanafilla 6:9)... "Në vendin e Uzit ishte një njeri i quajtur Job. Ky njeri ishte i ndershëm dhe i drejtë, kishte frikë nga Perëndia dhe i largohej së keqes" (Jobit 1:1).

Këta njerëz (Noeu dhe Jobi) nuk ishin absolutisht të përsosur. Këtë e vëmë re, po të lexojmë historinë e jetës së tyre. E megjithatë, Perëndia e konsideroi si Noeun, ashtu edhe Jobin, si besimtarë të matur e të pjekur nga ana shpirtërore. Ata i shërbyen Perëndisë, ecën me Të, në drejtësi e besnikëri, duke iu bindur fjalës së Tij. Kjo është, pra, maturia shpirtërore. "Unë jam Perëndia i plotfuqishëm; ec në praninë time dhe qëndro i ndershëm" (Zanafilla 17:1). Apostulli Pal e dinte mirë se ç'do të thoshte të mos ishe i përkryer (d.m.th. të ishe mëkatar), por, në të njëjtën kohë, të ishe i përkryer në sytë e Perëndisë. "Jo se unë tashmë e fitova çmimin ose jam bërë i përsosur, por po vazhdoj të rend për ta zënë, sepse edhe unë u zura nga Jezu Krishti. Vëllezër, sa për vete, nuk mendoj se e kam zënë, por bëj këtë: duke harruar ato që kam lënë pas dhe duke u prirur drejt atyre që kam përpara, po rend drejt synimit, drejt çmimit të thirrjes së lartme të Perëndisë në Krishtin Jezus. Pra, të gjithë ne që jemi të përsosur, le të kemi këto mendime; dhe në qoftë se ju mendoni ndryshe për ndonjë gjë, Perëndia do t’jua zbulojë edhe këtë" (Filipianëve 3:12-15). Pak rëndësi ka se ç'mendojmë ne për veten tonë, apo se ç'mendojnë të tjerët për ne. Ajo që ka rëndësi, është fakti se ç'mendon Perëndia për ne? A na konsideron Ai të përkryer?

Përsosmëria është e realizueshme

Nuk duhet ta gënjejmë veten, duke menduar se përsosmëria nuk arrihet dot në këtë jetë. Përsosmëria arrihet prej atyre, që nuk heqin dorë, por rendin, derisa arrijnë të bëhen të matur e të pjekur nga ana shpirtërore. "Do të kujdesem të bëj një jetë të ndershme. Kur do të vish tek unë? Do të ec me zemër të pastër brenda shtëpisë sime" (Psalmi 101:2)... "Ki kujdes për njeriun e ndershëm dhe këqyr njeriun e drejtë, sepse e ardhmja e këtij njeriu do të jetë paqja" (Psalmi 37:37). Zoti Jezus Krisht i tha të riut pasanik: "Në qoftë se do të jesh i përsosur, shko, shit ç’të kesh, jepua të varfërve dhe ti do të kesh një thesar në qiell; pastaj eja dhe më ndiq mua” (Mateu 19:21). Prandaj, pra, përsosmëria nuk është një ëndërr, por një realitet plotësisht i realizueshëm për çdo besimtar. Tek 2 Korintasve 13:11, Pali i inkurajon lexuesit e tij, që të jenë të matur shpirtërisht në Krishtin: "Më në fund, o vëllezër, gëzohuni, përsosuni, ngushëllohuni, jini të një mendje, jetoni në paqe; dhe Perëndia i dashurisë dhe i paqes do të jetë me ju".

Si të bëhemi të matur nga ana shpirtërore

Vargu në hyrje të këtij studimi, na vë në dukje themelin e maturisë shpirtërore (d.m.th. themelin e përsosmërisë) në jetën e besimtarit. Nuk e kemi kuptuar fare këtë çështje, nëse kujtojmë se Bibla na është dhënë thjesht për të na edukuar, apo për të na treguar rrugën për në Qiell (për në Parajsë). Bibla është dhënë për përsosjen e popullit të Perëndisë. Po ta hedhim poshtë Biblën, atëherë përsosmëria bëhet e parealizueshme. Do të fundosemi, po t'i mbyllim veshët e të mos e dëgjojmë të predikuarit e fjalës së Perëndisë, apo mësimet e saj. "Dhe ai vetë i dha disa si apostuj, të tjerë si profetë, të tjerë si ungjilltarë dhe të tjerë si barinj e mësues, për përsosjen e shenjtorëve, për veprën e shërbimit dhe për ndërtimin e trupit të Krishtit, derisa të arrijmë të gjithë te uniteti i besimit dhe të njohjes së Birit të Perëndisë, te një njeri i përsosur, në masën e shtatit të plotësisë së Krishtit" (Efesianëve 4:11-13).

Nëpërmjet së lexuarit, së studjuarit dhe së medituarit mbi fjalën e Perëndisë, besimtari arrin ta kuptojë se ç'vendime duhet të marrë në jetë dhe se ç'rrugë duhet të ndjekë, me qëllim që të arrijë pjekurinë në Krishtin. Mungesa e Biblës në jetën e shumë besimtarëve, ka shkaktuar rënien e tyre. "Populli im vdes për mungesë njohurish" (Osea 4:6). Në shëmbëlltyrën e mbjellësit Jezusi bën fjalë rreth atyre njerëzve, që "e dëgjuan fjalën; por, gjatë rrugës, ua zënë frymën shqetësimet, pasuritë dhe kënaqësitë e kësaj jete, dhe nuk arrijnë të piqen" (Luka 8:14). Shkurtimisht, pra, njerëz të tillë nuk ecin në shenjtëri, maturi e drejtësi. Ata e dëgjojnë fjalën e Perëndisë, por nuk e vënë atë në praktikë, ashtu siç duhet. "Dhe bëhuni bërës të fjalës dhe jo vetëm dëgjues, që gënjejnë vetveten" (Jakobi 1:22).

Përfundim                      

© 22/11/2008