Dëshmia e krishterë

"Shkoni, pra, dhe bëni dishepuj nga të gjithë popujt duke i pagëzuar në emër të Atit e të Birit e të Frymës së Shenjtë, dhe duke i mësuar të zbatojnë të gjitha gjërat që unë ju kam urdhëruar. Dhe ja, unë jam me ju gjithë ditët, deri në mbarim të botës." (Mateu 28:19-20).     

Parathënie

Mesazhi i Ungjillit është thesar, që ka për të ndriçuar gjatë gjithë përjetësisë. Ky thesar i bën ata, që besojnë në të, të denjë për të hyrë në Mbretërinë e Qiellit. "Dhe ky ungjill i mbretërisë do të predikohet në gjithë botën si një dëshmi për gjithë kombet, dhe atëherë do të vijë mbarimi” (Mateu 24:14).  

Mesazhi

Mesazhi i Ungjillit bën fjalë rreth Zotit tonë Jezus Krisht, Shpëtimtarit të botës. Ky mesazh deklaron se shpëtimi mund të merret vetëm nëpërmjet gjakut. Jezusi tha kështu rreth Vetes: "Unë jam udha, e vërteta dhe jeta; askush nuk vjen tek Ati përveçse nëpërmjet meje" dhe "Unë jam dera" (Gjoni 14:6, 10:7). Prandaj, pra, hyrja në Mbretëri është e mundur vetëm me anë të Krishtit. Pranimi në Mbretëri arrihet nëpërmjet pendimit personal. "Pendohuni dhe secili nga ju le të pagëzohet në emër të Jezu Krishtit për faljen e mëkateve" (Veprat e Apostujve 2:38). Ky është themeli i patundur i dëshmisë sonë të krishterë në botë. Gjithçka tjetër është thjesht një ungjill i rremë.

Çmimi

Njerëzit kujtojnë se e meritojnë jetën e përjetshme, ngaqë kanë sakrifikuar jetën e tyre, apo kanë kryer aktivitete të tjera fetare, apo vepra bamirësie. Por ungjilli thotë se jeta e përjetshme jepet vetëm në bazë të asaj, që ka bërë Krishti. "Ju në fakt, jeni të shpëtuar me anë të hirit, nëpërmjet besimit, dhe kjo nuk vjen nga ju, po është dhurata e Perëndisë, jo nga vepra, që të mos mburret askush" (Efesianëve 2:8-9). Dikur, prifti i parë i Liverpulit, J. C. Rajëll, ka thënë: "Njerëzit janë të prirur ta harrojnë faktin se nuk ka nevojë që të kryhen mëkate të mëdha, që të shkatërrohet përgjithmonë shpirti. Njerëzit shkojnë dalë-nga-dalë drejt ferrit thjesht, duke dëgjuar Biblën, por duke mos i besuar asaj, apo duke dëgjuar Fjalën e Perëndisë, pa u penduar, apo duke shkuar në kishë, pa shkuar në fillim tek Krishti".

Prandaj edhe ne, në dallim me fenë e rreme, nuk e shesim shpëtimin, nëpërmjet xhinglave, pelegrinazheve, apo veprave të bamirësisë. "O ju të gjithë që keni etje, ejani tek ujërat, dhe ju që nuk keni para ejani, blini dhe hani! Ejani, blini pa para dhe pa paguar verë dhe qumësht!" (Isaia 55:1). Ungjilli është oferta e dhuratës falas të shpëtimit për shpirtin e humbur. Ata, që e marrin këtë dhuratë nuk paguajnë asgjë, sepse Krishti ka paguar gjithçka për ta. "Ju jeni të shpëtuar me anë të hirit" (Efesianëve 2:5). Mjafton vetëm pendimi. "Beso në Zotin Jezu Krisht dhe do të shpëtohesh" (Veprat e Apostujve 16:31). Duhet t'i paralajmërojmë njerëzit se të hedhurit poshtë e një dhurate të tillë të çon drejt mallkimit. "Ai që beson në të nuk dënohet, por ai që nuk beson tashmë është dënuar, sepse nuk ka besuar në emrin e Birit të vetëmlindur të Perëndisë" (Gjoni 3:18).

Ndërtuesit

Sa herë që mësojmë, predikojmë, apo ndajmë mesazhin e ungjillit me të tjerët, e gjejmë veten të angazhuar në projektin më të madh ndërtues, që është parë ndonjëherë qoftë në Qiell, qoftë në tokë. Nëpërmjet këtij projekti, Perëndia po ndërton Mbretërinë e Tij. Kjo është njëra prej arsyejeve, që na bën të sigurohemi mirë se po iu shpallim të tjerëve fjalën e pashtrëmbëruar të Perëndisë, e jo një version të saj, që i kënaq njerëzit. Perëndia nuk e ngre Mbretërinë mbi një themel të shtrembër. "Në qoftë se Zoti nuk ndërton shtëpinë, me kot lodhen ndërtuesit" (Psalmi 127:1).

Ata, që i ngrenë themelet, mbi atë që nuk është e vërteta, nuk e vlerësojnë punën, që bëjmë ne për Zotin. Njerëz të tillë tregohen armiqsorë ndaj nesh dhe përpiqen t'i hedhin poshtë fjalët dhe veprat tona. "Ja, unë po ju dërgoj si dele në mes të ujqërve; jini, pra, të mënçur si gjarpërinjtë dhe të pastër si pëllumbat. Por ruhuni nga njerëzit, sepse do t’ju zvarrisin përpara sinedrave të tyre dhe do t’ju fshikullojnë në sinagogat e tyre. Dhe do t’ju çojnë përpara guvernatorëve dhe përpara mbretërve për shkakun tim, për të dëshmuar para tyre dhe para johebrenjve... Tani vëllai do të dorëzojë vëllanë në vdekje dhe ati të birin; dhe bijtë do të çohen kundër prindërve dhe do t’i vrasin. Dhe të gjithë do t’ju urrejnë për shkak të emrit tim; por ai që do të qëndrojë deri në fund, do të shpëtojë. Por kur do t’ju përndjekin në një qytet, ikni në një tjetër, sepse në të vërtetë ju them se nuk do të përfundoni së përshkuari qytetet e Izraelit, para se të vijë Biri i njeriut. Dishepulli nuk del mbi mësuesin, as shërbëtori mbi zotin e tij. I mjafton dishepullit të bëhet si mësuesi i tij dhe shërbëtorit të bëhet si zotëria e tij. Në se të zotin e shtëpisë e quajtën Beelzebub, aq më tepër do t’i quajnë ashtu ata të shtëpisë së tij!" (Mateu 10:16-18, 21-25). Fjalë të tilla janë bërë realitet në jetën e shumë martirëve të ungjillit.

Përfundim

© 7/8/2009