Dituria e vërtetë dhe dituria e rreme (pjesa 1)

"Kush është ndër ju i urtë dhe i ditur? Le të tregojë me sjellje të bukur veprat e tij me zemërbutësi të urtësisë. Por në qoftë se ne zemrën tuaj keni smirë të hidhur dhe grindje, mos u mbani me të madh dhe mos gënjeni kundër së vërtetës. Kjo nuk është dituri që zbret nga lart, por është tokësore, shtazore, djallëzore. Sepse atje ku ka smirë dhe grindje, atje ka trazirë dhe gjithfarë veprash të këqija, kurse dituria që vjen nga lart, më së pari është e pastër, pastaj pajtuese, e butë, e bindur, plot mëshirë dhe fryte të mira, e paanshme dhe jo hipokrite. Dhe fryti i drejtësisë mbillet në paqe për ata që bëjnë paqen." (Jakobi 3:13-18).

Parathënie

Shumica e njerëzve kujtojnë se ata, që janë inteligjentë, të moshuar, apo njerëz fetarë janë edhe njerëz të ditur. Por Perëndia nuk mendon kështu. Ata, që nuk janë besimtarë, mund të kenë një të ashtu-quajtur 'dituri', por dituria e vërtetë vjen prej Qiellit. Prandaj, pra, dituria mund të jetë ose hyjnore, ose djallëzore.

Dituria njerëzore është mishore

Jakobi na e bën shumë të qartë faktin se dituria njerëzore është produkt i natyrës mëkatare të njeriut dhe, si e tillë, nuk e ka prejardhjen nga Perëndia. Dituria tokësore është "shtazore", d.m.th. "natyrale", një dituri, që njeriu e përfiton prej shqisave të tij. Njerëzit veprojnë në bazë të ndjenjave, preferencave dhe dëshirave të tyre mishore. Mateo Henri ka thënë se "një dituri e tillë nuk vjen nga lart, por buron prej parimeve tokësore, vepron në bazë të motiveve tokësore dhe ka si qëllim t'i shërbejë qëllimeve tokësore". "Dhe njeriu natyror nuk i rrok gjërat që janë të Frymës së Shenjtë; sepse për të janë marrëzi dhe nuk mund t’i njohë; sepse ato gjykohen frymërisht" (1 Korintasve 2:14). Njeriu tokësor është pak a shumë i ngjashëm me bishën e fushave apo me zogjtë e qiellit. "Por këta, si shtazë pa mend, të lindura nga natyra që të kapen dhe të shkatërrohen, flasin keq për gjërat që nuk i dinë dhe do të asgjësohen në prishjen e tyre" (2 Pjetrit 2:12). Shkurtimisht, pra, çfarëdo lloj diturie apo urtësie, që të ketë njeriu mëkatar, prapëseprapë kjo dituri del nga një zemër e pashenjtëruar. "Por gjërat që dalin nga goja, dalin nga zemra; dhe ato ndotin njeriun" (Mateu 15:18). Është pikërisht një dituri e tillë, që vazhdon ta uli poshtë e ta vërë në lojë fjalën e Perëndisë. "Por ju, shumë të dashur, mbani mend fjalët që ju kanë parathënë apostujt e Zotit tonë Jezu Krisht. Ata ju thoshnin që në kohën e fundit do të ketë tallës që do të ecin sipas pasioneve të tyre të paudhësisë. Këta janë ata që shkaktojnë përçarjet, njerëz mishor, që s’kanë Frymën" (Judës vargu 17-19).

Dituria njerëzore është djallëzore

Sot, njerëzit kujtojnë se është zgjuarësi t'ia bësh dikujt me hile, apo t'i shtrembërosh faktet për të përfituar për vete. Por, e vërteta qëndron këtu se njerëz të tillë imitojnë Satanain, atin e gënjeshtrave dhe të mashtrimit (shiko Gjoni 8:44). Dituria njerëzore, jo vetëm që s'është dhuratë nga Perëndia, por, për më tepër, është e frymëzuar prej Satanait dhe ëngjëjve të tij, sepse ata janë burim i të gjitha filozofive dhe feve të botës. Njerëzit e ashtu-quajtur "të ditur" respektohen e adhurohen prej të tjerëve, por ata të gjithë janë të mashtruar prej djallit. "Dhe nuk është për t’u çuditur, sepse Satanai vet shndërrohet në engjëll drite. Nuk është, pra, gjë e madhe, nëse edhe punëtorët e tij shndërrohen në punëtorë (marrin trajtën e punëtorëve) të drejtësisë, fundi i të cilëve do të jetë sipas veprave të tyre" (2 Korintasve 11:14-15). Jeta e miliona njerëzve është shkatërruar dhe vazhdon akoma të shkatërrohet përjetësisht prej gënjeshtrave, që janë të sheqerosura e të maskuara si 'dituri'. "Tregoni kujdes se mos ndokush ju bën prenë e tij me anë të filozofisë dhe me mashtrime të kota, sipas traditës së njerëzve, sipas elementeve të botës dhe jo sipas Krishtit" (Kolosianëve 2:8).   

Përfundim

© 14/5/2009