Kur Jezusi u ngrit për të folur

"Pastaj Jezusi u afrua dhe u foli atyre duke thënë: “Mua më është dhënë çdo pushtet në qiell e në tokë." (Mateu 28:18).

Parathënie

Të gjithë duan të kenë fuqi e autoritet, që nga qeveritë e botës e deri tek njeriu i zakonshëm i rrugës. Çdo diktator i kësaj bote ka patur si synim të ketë fuqinë më të madhe, për ta qeverisur njerëzimin. E kemi vënë re këtë fakt në jetën e Nebukadnetsarit, Çezarit, apo Hitlerit. Një ditë kjo fuqi supreme do të shfaqet për herë të fundit edhe tek Antikrishti. Por, asnjë njeriut, sado i përulët, apo humanist që të jetë ai, nuk mund t'i besohet një fuqi, apo pushtet i tillë. "Fuqia ka si tendencë për ta korruptuar njeriun dhe fuqia absolute të korrupton absolutisht" (Baron Akton). Por Zoti Jezus Krisht ushtroi një fuqi të tillë absolute me shenjtëri dhe drejtësi të përsosur.

Autoriteti i fjalës së Tij

"Pastaj hynë në Kapernaum dhe menjëherë, ditën e shtunë, ai hyri në sinagogë dhe i mësonte njerëzit. Dhe njerëzit habiteshin nga doktrina e tij, sepse ai i mësonte si një që ka pushtet dhe jo si skribët" (Marku 1:21-22).

Sinagoga ishte vendi, ku të gjithë ekspertët mblidheshin për t'iu dhënë mësim të tjerëve se si ta jetonin jetën. Priftërinjtë dhe skribët konsideroheshin si njerëz me autoritet, kur vinte puna për të sqaruar gjëra, që kishin lidhje me fjalën e Perëndisë. Por gjithçka ndryshoi, kur Jezusi u ngrit për të folur. Fjala e Tij ishte e freskët, e fuqishme dhe mbresëlënëse. Priftërinjtë e sinagogës iu thonin dëgjuesve të tyre, që t'i drejtonin sytë nga komentatorët e tjerë të famshëm, kurse Jezusi i drejtoi njerëzit drejt e tek Perëndia. Mësuesit e tjerë flisnin rreth atyre, që kishin autoritet, kurse Jezusi vetë fliste me autoritet. Atë ditë të shtune, asgjë nuk ishte monotone, apo e mërzitshme, sepse njerëzit e vunë re se Zoti Jezus kishte autoritet absolut. Ai iu mësoi atyre atë, që thonin Shkrimet e Shenjta. S'ka gjë më të mirë sesa kjo!

Autoriteti i Tij mbi Satananë

"Atëherë në sinagogën e tyre ishte një njeri i pushtuar nga një frymë e ndyrë, i cili filloi të bërtasë, duke thënë: “Ç’ka midis nesh dhe teje, o Jezus Nazareas? A erdhe të na shkatë-rrosh? Unë e di kush je: I Shenjti i Perëndisë”. Por Jezusi e qortoi duke thënë: “Hesht dhe dil prej tij!”. Dhe fryma e ndyrë, mbasi e sfiliti, dhe duke lëshuar një britmë të madhe doli prej tij" (Marku 1:23-26).

Pikërisht aty, në sinagogë, ndodhej një njeri i pushtuar prej demonëve, i cili ndoshta kishte shkuar në sinagogë për vite me rradhë, por, gjatë gjithë asaj kohe, askush nuk kishte qenë në gjendje ta çlironte. Por gjithçka ndryshoi, kur Jezusi u ngrit për të folur. Demonët nuk kishin deklaruar kurrë se priftërinjtë dhe skribët ishin njerëz të shenjtë, të dërguar prej Perëndisë, por, kur panë Jezusin, ata e njohën menjëherë se kush ishte Ai. E dinin se Ai kishte fuqi absolute, për t'i nxjerrë prej trupit të këtij njeriu dhe për t'i çuar në Ferr. E dinin se Ai kishte ardhur në tokë për ta shkatërruar Satanain dhe pushtetin e tij mbi njerëzimin. "Prandaj është shfaqur Biri i Perëndisë: për të shkatërruar veprat e djallit" (1 Gjonit 3:8). Jezusi kishte si detyrë, për t'i çliruar njerëzit. "Do ta njihni të vërtetën dhe e vërteta do t’ju bëjë të lirë... Pra, nëse Biri do t’ju bëjë të lirë, do të jeni me të vërtetë të lirë” (Gjoni 8:32, 36). Asnjëri prej drejtuesve fetarë nuk e kishte autoritetin, për t'i çliruar njerëzit prej Satanait. Vetëm Jezusi e kishte një pushtet të tillë.

Autoriteti i Tij i shpallur

"Dhe të gjithë u mahnitën aq shumë sa pyesnin njeri tjetrin duke thënë: “Vallë ç’është kjo? Cfarë doktrinë e re qënka kjo? Ky i urdhëroka me autoritet edhe frymërat e ndyra, dhe ata i binden”. Dhe fama e tij u përhap menjëherë në mbarë krahinën përreth Galilesë. Dhe të gjithë u mahnitën aq shumë sa pyesnin njeri tjetrin duke thënë: “Vallë ç’është kjo? Cfarë doktrinë e re qënka kjo? Ky i urdhëroka me autoritet edhe frymërat e ndyra, dhe ata i binden”. Dhe fama e tij u përhap menjëherë në mbarë krahinën përreth Galilesë" (Marku 1:27-28).

Njerëzit e dinin se Jezusi ishte ndryshe nga priftërinjtë dhe skribët. Ata s'kishin qenë kurrë kaq të entuziazmuar rreth ndonjë mësuesi tjetër të së shtunës, por tani, gjithçka ndryshoi, kur Jezusi u ngrit për të folur. Që prej atij momenti, njerëzit donin t'iu tregonin shokëve e miqve, pjesëtarëve të familjes dhe komshinjve rreth Zotit Jezus Krisht. Ah, sikur të vepronin kështu edhe besimtarët e sotshëm! Edhe ne kemi përjetuar çlirimin prej kthetrave të Satanait. Jezusi na e ka ndryshuar plotësisht jetën, me anë të gjakut të Tij. A nuk mund ta ndajmë edhe ne këtë lajm të mirë me të tjerët? Njerëzit kanë nevojë të dinë më shumë rreth Zotit dhe është detyra jonë, që t'iu tregojmë atyre për Të. "Si do ta thërrasin, pra, atë, të cilit nuk i besuan? Dhe si do të besojnë tek ai për të cilin nuk kanë dëgjuar? Dhe si do të dëgjojnë, kur s’ka kush predikon? Dhe si do të predikojnë pa qenë dërguar? Siç është shkruar: “Sa të bukura janë këmbët e atyre që shpallin paqen, që shpallin lajme të mira!” (Romakëve 10:14-15).

Fuqia e Tij shëruese

"Sapo dolën nga sinagoga, erdhën në shtëpinë e Simonit dhe të Andreas, me Jakobin dhe Gjonin. Vjehrra e Simonit ishte në shtrat me ethe dhe ata menjëherë i folën për të. Atëhërë ai u afrua, e kapi për dore dhe e ngriti. Menjëherë ethet e lanë dhe ajo nisi t’u shërbejë. Në mbrëmje, pas perëndimit të diellit, i prunë të gjithë të sëmurit dhe të idemonizuarit. Dhe gjithë qyteti ishte mbledhur përpara derës. Ai shëroi shumë, që lëngonin nga sëmundje të ndryshme, dhe dëboi shumë demonë; dhe nuk i lejoi demonët të flasin, sepse ata e njihnin" (Marku 1:29-34).

Priftërinjtë, skribët dhe të gjithë njerëzit e tjerë e kishin si zakon që, sapo të mbaronte predikimi në sinagogë, të shkonin në shtëpi, të hanin drekë e të pushonin. Por gjithçka ndryshoi, kur Jezusi u ngrit për të folur. Edhe Zoti mund të kishte shkuar për t'u qetësuar pak, por, përkundrazi, Ai vazhdoi të bënte atë punë, për të cilën ishte dërguar për të bërë në tokë. Ai iu gjend afër të sëmurëve dhe atyre, që ishin të pushtuar prej demonëve, madje deri natën vonë. Për Jezusin, njerëzit kishin rëndësi dhe vlerë të madhe dhe kjo ishte njëra nga arsyet, që e bënte Atë të dallohej prej drejtuesve fetarë. "Mjerë edhe ju, o mësues të ligjit! Sepse i ngarkoni njerëzit me barrë që me vështirësi baren, dhe ju nuk i prekni ato barrë as edhe me një gisht" (Luka 11:46)... "Por në se unë i dëboj demonët me gishtin e Perëndisë, mbretëria e Perëndisë, pra ka arritur deri te ju" (Luka 11:20).

Përfundim

Zoti Jezus Krisht foli me autoritet dhe fuqi absolute. Ai akoma edhe sot vazhdon t'iua ndryshojë jetën njerëzve me fjalën e Tij. Priftërinjtë e sotshëm nuk janë në gjendje t'i shpëtojnë shpirtrat e njerëzve; mësuesit e ndryshëm të fesë së judenjve janë po aq religjozë, sa edhe farisenjtë e dikurshëm; imamët e myslimanizmit paguhen prej Satanait, kurse shumica e pastorëve e kanë kompromentuar besimin e tyre dhe e kanë holluar fjalën e Perëndisë. A nuk mund të veprojmë, ashtu siç na tha edhe Jezusi? "Pastaj Jezusi u afrua dhe u foli atyre duke thënë: “Mua më është dhënë çdo pushtet në qiell e në tokë. Shkoni, pra, dhe bëni dishepuj nga të gjithë popujt duke i pagëzuar në emër të Atit e të Birit e të Frymës së Shenjtë, dhe duke i mësuar të zbatojnë të gjitha gjërat që unë ju kam urdhëruar. Dhe ja, unë jam me ju gjithë ditët, deri në mbarim të botës" (Mateu 28:18-20).