Llogaritja e shpenzimeve

"Dhe turma të mëdha shkonin me të. Ai u kthye nga ata dhe tha: “Nëse ndokush vjen tek unë dhe nuk urren babanë e vet dhe nënën e vet, gruan dhe fëmijët, vëllezërit dhe motrat, madje edhe jetën e vet, nuk mund të jetë dishepulli im. Dhe kush nuk e mbart kryqin e vet dhe nuk më ndjek, nuk mund të jetë dishepulli im. Kush nga ju, pra, kur do të ndërtojë një kullë, nuk ulet më parë të llogaritë shpenzimet, për të parë nëse ka mjaftueshëm për ta mbaruar? Që atëherë, kur t’i ketë hedhur themelet e të mos mundë ta përfundojë, të gjithë ata që e shohin, të mos fillojnë e të tallen, duke thënë: "Ky njeri filloi të ndërtojë e nuk mundi ta përfundojë". Ose cili mbret, kur niset të luftojë kundër një mbreti tjetër, nuk ulet më parë të gjykojë në se mund ta përballojë me dhjetë mijë atë që po i vjen kundër me njëzet mijë? Në mos, ndërsa ai është ende larg, i dërgon një delegacion për të biseduar për paqe. Kështu, pra, secili nga ju që nuk heq dorë nga të gjitha ato që ka, nuk mund të jetë dishepulli im" (Luka 14:25-33) .

Parathënie

Shumica e kishave janë të mbushura me njerëz, që kurrë nuk i kanë bërë siç duhet llogaritë, lidhur me të qënit dishepull i vërtetë i Krishtit. Kështu që, kur përndiqen e persekutohen për shkak të besimit të tyre, ata i varin shpresat tek bota dhe siguria fallco e saj. Vini re se si, në tekstin e studimit tonë të mësipërm, Jezusi me qëllim u kthye nga turma dhe u përpoq për t'i larguar prej Vetes ata, që e ndiqnin. "Jezusi veproi në mënyrë dramatike. Ai donte që ta shikonte sesa i vërtetë ishte entuziazmi i turmës së njerëzve. A po e ndiqnin ata Atë thjesht sa për të kaluar rradhën, apo ishin vërtet të vendosur për ta ndjekur deri në fund?" (Komentim i marrë prej 'Fjalëve figurative të Robinsonit').

Bërja me vonesë e llogarive

Sa të shumtë janë ata të ashtu-quajtur besimtarë, që kujtojnë se do t'i vënë gjërat nëpër vijë me Perëndinë, para se të vdesin! Nga e dinë ata se do t'iu jepet shansi, për të vepruar kështu? Për më tepër, ç'lloj garancie kanë, që tregon se janë të shpëtuar? Shumica e njerëzve kanë për ta parë se do të largohen prej kësaj bote pa patur fare shpresë e hir, të papërshtatshëm për të qëndruar përpara Perëndisë tre-herë të shenjtë. Ndoshta do t'iu hapen sytë shpirtërorë e do ta shohin se bota, bashkë me argëtimet e saj, fillon e vyshket. Por, atëherë, do të jetë shumë vonë për t'ia kthyer zemrën e tyre Perëndisë.

Rreziku i madh

Të paktë janë ata, që e kuptojnë rrezikun e madh, në të cilin ndodhen, ngaqë nuk ia vënë veshin Frymës së Shenjtë, që i thërret për ta ndjekur me të vërtetë Krishtin. Njerëz të tillë mund të kenë shumë njohuri rreth doktrinave të krishtërimit, por nuk janë "të rrënjosur dhe të themeluar" në Krishtin (Efesianëve 3:18). Kanë mësuar që të flasin si qytetarë të Qiellit (të Parajsës), por kurrë nuk e kanë përjetuar ndryshimin e brendshëm shpirtëror, që sjell hiri i shpëtimit. Njerëz të tillë janë në rrezik të humbin gjithçka, po qe se nuk i bëjnë mirë llogaritë.

Gjatë këtyre dekadave të fundit, kemi dëgjuar rreth shumë predikuesve të fuqishëm të ungjillit, jeta dhe shërbesa e të cilëve është shkatërruar, ngaqë nuk e kanë braktisur botën një herë e përgjithmonë.

Shembuj prej Biblës

Perëndia i çliroi Izraelitët nga Egjipti, nëpërmjet dorës së Tij të fuqishme. Por, s'kaloi shumë kohë dhe ata e humbën besimin dhe donin të ktheheshin prapë tek skllavëria në Egjipt, në vend që të shkonin në Tokën e Premtuar. Kujtuan se rruga e tyre me Zotin do të ishte fushë me lule. Nuk i bënë mirë llogaritë, ndaj edhe vdiqën në shkretëtirë.

Të shumtë ishin ata njerëz, që i shkonin pas Zotit Jezus Krisht. Por shumë pak prej tyre ishin gati të vuanin pasojat e të qënit dishepull i Tij, ndaj edhe u kthyen mbrapsht dhe "nuk shkuan më me të" (Gjoni 6:66). Kënaqeshin me spektaklin e mrekullive, si edhe me diskutimet rreth Mbretërisë së Qiellit, por, kur erdhi puna për koston e besimit dhe të përkushtimit, i ashtu-quajturi besim i tyre u shkatërrua fare.

Edhe Dema nuk i bëri siç duhej llogaritë. Njëherë e një kohë, ai kishte qenë shok besnik i apostullit Pal, një "bashkëpunëtor" në predikimin e ungjillit (Filemoni 1:24). Por, me sa duket, Dema kurrë nuk i kishte zgjidhur zinxhirët, që e mbanin të lidhur me botën. Me sa keqardhje do t'i ketë shkruar Pali këto fjalë: "Dema më la, sepse deshi këtë botë" (2 Timoteut 4:10).

Kostoja (Çmimi)

Jemi shumë naivë, kur besojmë se një besimtar i ri është i shpëtuar vërtet, ngaqë ka bërë një lutje, apo ngaqë duket i gëzuar e i mbushur me entuziazëm. Harrojmë se të shumtë janë ata, që vijnë tek Krishti, thjesht si dëgjues zemërgurë, të cilët tërhiqen, sapo jeta e dishepullit fillon e vështirësohet. "Por, nuk ka rrënjë në vete, dhe është për pak kohë; dhe kur vijnë mundimi ose përndjekja për shkak të fjalës, skandalizohet menjëherë" (Mateu 13:21). Shumica e njerëzve kujtojnë se të jesh i shpëtuar do të thotë të jesh i gëzuar e të kesh një jetë pa probleme e shqetësime. Po ku janë, vallë, këta njerëz sot? Janë kthyer prapë tek jeta e tyre e vjetër në botë, ngaqë e kanë parë se çmimi i të shkuarit pas Krishtit është shumë i lartë për t'u paguar.

Ai, që i ka bërë mirë llogaritë, e ka kuptuar se duhet ta mohojë vetveten, ta marrë kryqin mbi supe dhe ta ndjekë Krishtin, aty ku ta drejtojë Ai. E si mund t'i përshtaten vargjet në hyrje të këtij studimi stilit të ungjillit, që predikohet sot, që thotë se është e lehtë të jesh i krishterë?

Përfundim

Shpëtimi, që Perëndia na e jep si dhuratë, duhet të ofrohet dhe të pranohet ashtu siç përshkruhet në Bibël. Duhet t'iu themi njerëzve se të ndjekurit e Krishtit ka të bëjë me vetë-mohim, bindje dhe besnikëri të plotë ndaj Tij. Duhet t'iu themi: "Mos hajde tek Krishti, po qe se nuk je gati për ta braktisur gjithçka dhe gjithkënd, për t'u bërë një dishepull i vërtetë i Jezusit". Gjithashtu, bëjmë mirë që t'i hedhim një sy edhe besimit tonë në Krishtin. Po ne, a jemi gati që ta ndjekim Atë deri në fund, pavarësisht se sa mund të na kushtojë kjo? "Ç’dobi do të ketë njeriu të fitojë gjithë botën, nëse më pas do të humbë shpirtin e vet?" (Marku 8:36).