Nuk jemi akoma të përkryer

"Sepse ne e dimë se ligji është frymëror, por unë jam i mishë, i shitur mëkatit si skllav. Sepse unë nuk kuptoj atë që bëj, sepse nuk bëj atë që dua, por bëj atë që urrej. Edhe, nëse bëj atë që nuk dua, unë pranoj që ligji është i mirë. Por tani nuk jam më unë që veproj, por mëkati që banon në mua. Në fakt unë e di se në mua domëthënë në mishin tim nuk banon asgjë e mirë, sepse, ndonëse e kam dëshirën për të bërë të mirën, nuk ia gjej mënyrën. Në fakt të mirën që unë e dua nuk e bëj; por të keqen që s’dua, atë bëj. Edhe, në qoftë se bëj atë që nuk dua, s’jam më vetë ai që e bëj, por është mëkati që banon në mua. Unë, pra, po zbuloj këtë ligj: duke dashur të bëj të mirën, e keqja gjindet në mua. Në fakt unë gjej kënaqësi në ligjin e Perëndisë sipas njeriut të brendshëm, por shoh një ligj tjetër në gjymtyrët e mia, që lufton kundër ligjit të mendjes sime dhe që më bën skllav të ligjit të mëkatit që është në gjymtyrët e mia. Oh, njeri i mjerë që jam! Kush do të më çlirojë nga ky trup i vdekjes? I falem nderit Perëndisë me anë të Jezu Krishtit, Zotit tonë. Unë vetë, pra, me mendjen, i shërbej ligjit të Perëndisë, por, me mishin ligjit të mëkatit. Tani, pra, nuk ka asnjë dënim për ata që janë në Krishtin Jezu, që nuk ecin sipas mishit, por sipas Frymës, sepse ligji i Frymës i jetës në Jezu Krishtin më çliroi nga ligji i mëkatit dhe i vdekjes. Sepse atë që ishte e pamundur për ligjin, sepse ishte pa forcë për shkak të mishit, Perëndia, duke dërguar birin e vet në shëmbëllim mishi mëkatar, edhe për mëkat, e dënoi mëkatin në mish, që të përmbushet drejtësia e ligjit në ne, që nuk ecim sipas mishit, por sipas Frymës" (Romakëve 7:14-8:4).      

Parathënie

Nëse jemi me të vërtetë të rilindur për së dyti, atëherë pse mëkatojmë? A nuk duhet të jemi plotësisht të lirë prej tundimit dhe prej mëkatit, ngaqë e kemi pranuar Krishtin si Shpëtimtar? Për shekuj me rradhë, të krishterët janë munduar t'iu japin përgjigje pyetjeve të tilla. Por ka nga ata, të cilët nuk e vrasin shumë mendjen për mëkatin. Edhe pse nuk jemi të përsosur, Bibla nuk na thotë, që të mos mundohemi të jemi të tillë.

Jo më skllevër

Jemi krijesa të reja. "Prandaj nëse dikush është në Krishtin, ai është një krijesë e re; gjërat e vjetra kanë shkuar; ja, të gjitha gjërat u bënë të reja" (2 Korintasve 5:17). Kjo nuk do të thotë se jemi bërë të përsosur. Jeta e përditshme e tregon hapur faktin se si vazhdimisht luftojmë kundër dëshirave mishore për të mëkatuar. Të qënit krijesë e re do të thotë se Fryma e Shenjtë vepron në mënyrë aktive në zemrat tona, duke na dhënë fuqinë e një jete të shenjtëruar. "Dhe ne të gjithë, duke soditur fytyrëzbuluar lavdinë e Zotit si në pasqyrë, transformohemi në të njëjtën shëmbëllim nga lavdia në lavdi, posi prej Frymës së Zotit" (2 Korintasve 3:18). Siç e shohim edhe nga ky varg, puna e Zotit në zemrat tona është një punë e vazhdueshme, që na transformon dita-ditës.

Teksti biblik në hyrje të këtij studimi na tregon dilemën, me të cilën ballafaqohen besimtarët, të cilët ndihen vazhdimisht të brengosur për shkak të mëkatit dhe të mungesës së përsosmërisë në jetën e tyre. Por, duhet ta vëmë re, gjithashtu, edhe ndryshimin radikal, që ka ndodhur tek ta. Edhe pse mëkatojmë, hiri i shpëtimit bën që të mos jemi më skllevër të mëkatit. Nëse ia kemi falur me të vërtetë jetën Krishtit, atëherë nuk jemi të sunduar më prej fuqisë së mëkatit. Pronarit të skllavit i ka humbur autoriteti, që kishte dikur ndaj nesh. "Duke ditur këtë: se njeriu ynë i vjetër u kryqëzua me të, që trupi i mëkatit mund të jetë anuluar dhe që ne të mos i shërbejmë më mëkatit" (Romakëve 6:6)... "Edhe veshët njeriun e ri, që përtërihet në njohurinë sipas shëmbullit të atij që e krijoi" (Kolosianëve 3:10).

Beteja

E dimë se në shpirtin tonë po bëhet luftë kundër fuqisë së mëkatit. Nëpërmjet tundimeve, Satanai përpiqet të na çojë prapë në skllavëri. Por Fryma e Shenjtë na tërheq drejt një jete më të plotë në besim dhe shenjtëri. Rezultati i kësaj beteje varet nga vendimet, që marrim. "Që të zhvisheni, për sa i takon sjelljes së mëparshme, nga njeriu i vjetër që korruptohet me anë të lakmive të gënjeshtrës, dhe të përtëriteni në frymën e mendjes suaj dhe të visheni me njeriun e ri, të krijuar sipas Perëndisë në drejtësinë dhe shenjtërinë e së vërtetës" (Efesianëve 4:22-24). Për kë jetojmë? "Kështu edhe ju, konsideroheni veten të vdekur për mëkatin, por të gjallë për Perëndinë, në Jezu Krishtin, Zotin tonë. Le të mos mbretërojë, pra, mëkati në trupin tuaj të vdekshëm, që t’i bindeni atij në epshet e veta. As mos i jepni gjymtyrët tuaja në shërbim të mëkatit si mjete paudhësie, por tregoni veten tuaj te Perëndia, si të gjallë prej së vdekurish, dhe gjymtyrët tuaja si mjete drejtësie për Perëndinë" (Romakëve 6:11-13).

Jeta e re

E shohim, pra, se gjithçka varet nga fakti se kujt i nënshtrohemi. Kjo jetë e re, që na është dhënë, përmes sakrificës së Krishtit në kryq, na tregon se nuk duhet të jemi nën kontrollin e mëkatit. "Ne, pra, u varrosëm me të me anë të pagëzimit në vdekje, që, ashtu si Krishti u ringjall prej së vdekurish me anë të lavdisë së Atit, kështu edhe ne gjithashtu të ecim në risinë e jetës" (Romakëve 6:4). Nuk duhet të lejojmë, që mëkati të na çojë përsëri në skllavëri mendore e shpirtërore. "Kështu edhe ju, konsideroheni veten të vdekur për mëkatin, por të gjallë për Perëndinë, në Jezu Krishtin, Zotin tonë" (Romakëve 6:11). Le të meditojmë rreth faktit se kemi një marrëdhënie të gjallë me Atë, i Cili pagoi çmimin për shpengimin tonë prej mëkatit dhe, duke vepruar kështu, bashkëveprojmë me Të, e jo me mishin.

Përfundim

 24/7/2009