Përfitimi

"Atëherë Jezusi u tha dishepujve të vet: “Në qoftë se dikush do të vijë pas meje, ta mohojë vetveten, ta marrë kryqin e vet dhe të më ndjekë. Sepse ai që do të dojë ta shpëtojë jetën e vet, do ta humbasë; por ai që do ta humbasë jetën e vet për hirin tim, do ta gjejë atë. Ç’përfitim ka njeriu nëse fiton gjithë botën dhe pastaj e humb shpirtin e vet? Ose çfarë do të japë njeriu si shkëmbim të shpirtit të vet?" (Mateu 16:24-26).

Parathënie

Jezusi i kishte sjellë dishepujt e Vet, "në krahinën e Cezaresë së Filipit" (Mateu 16:13), me qëllim që të largoheshin prej turmave të njerëzve e të kalonin pak kohë së bashku në qetësi. Në këtë vend, Ai po iu mësonte atyre rreth të qënit një dishepull i vërtetë i Krishtit dhe rreth faktit se kostoja e të qënit i tillë, ishte e lartë. Të shumtë janë ata, që e ndjekin sot Jezusin, ashtu siç e ndiqnin Atë edhe turmat në të shkuarën. Por të paktë janë ata, që ia kanë përkushtuar tërë jetën Atij. Ajo që ka vlerë për ne, nuk qëndron thjesht tek fakti se e ndjekim Jezusin, por tek arsyeja pse e ndjekim Atë.

Të shpëtosh diçka do të thotë ta humbasësh atë

Instinkti natyror i njeriut është që të kursejë e të përfitojë sa më shumë për vete. Jezusi na kërkon, që ta kryqëzojmë jetën tonë mbi Kryqin e Kalvarit. Por, shumica e njerëzve, ashtu si edhe i riu pasanik, kujtojnë se mund t'i kenë të dyja, si botën, ashtu edhe Krishtin (Luka 18:18-25). Jezusi i tha atij: "Të mungon akoma një gjë: shit gjithçka që ke dhe jepua të varfërve dhe do të kesh një thesar në qiell; pastaj eja e më ndiq” (vargu 22). Pasanikut iu duk shumë i kushtueshëm një përkushtim i tillë. Ai e humbi "thesarin në qiell", ngaqë i shtrëngoi fort thesaret e kësaj bote.

Duhet të jemi të gatshëm, për t'ia dorëzuar gjithçka Zotit e për ta ndjekur Atë. Këtu përfshihet gjithashtu edhe gjithçka, që kujtojmë se mund ta realizojmë vetë, për ta merituar jetën e përjetshme me forcat tona. Shumica e atyre që besojnë në fetë e ndryshme, nuk duan të heqin dorë prej riteve e zakoneve të tyre fetare, për ta ndjekur Krishtin dhe si rezultat, e kalojnë përjetësinë në Ferr. Krishti duhet të jetë Zot i gjithçkaje në jetën tonë.

Ta humbasësh diçka do të thotë ta gjesh atë

"Ajo që u humb, u humb!" Përkundrazi, ata që humbasin gjithçka për Zotin, kanë për të gjetur thesarin më të madh nga të gjithë: shpëtimin. Një mesazh i tillë hidhet poshtë prej atyre, që e duan më shumë veten dhe pasurinë e tyre, sesa Krishtin, sepse mëkati iua errëson gjykimin.

Ta ndjekësh Jezusin do të thotë të marrësh një vendim, i cili ka për të ta ndryshuar krejtësisht jetën dhe madje mund të të bëhet edhe pengesë, kur vjen puna për t'u pasuruar për vete në këtë botë. Moisiu, për shembull, e humbi pozitën që kishte në pallatin e faraonit, ngaqë vendosi t'i bindej Perëndisë. "Me anë të besimit Moisiu, si u bë i madh, nuk pranoi të thuhet i biri i së bijës së Faraonit, duke parapëlqyer të keqtrajtohet bashkë me popullin e Perëndisë se sa të gëzonte për një farë kohe dëfrimet e mëkatit" (Hebrenjve 11:24-25). Por duke vepruar kështu, ai gjeti vendin, që i takonte në planin e Perëndisë. "Duke e çmuar dhunën e Krishtit si pasuri më të madhe nga thesaret e Egjiptit, sepse i drejtonte sytë nga shpërblimi" (Hebrenjve 11:26). Këtë kuptim ka pjesërisht edhe të qënit i rilindur. Nikodemit, për shembull, iu desh ta mësonte këtë të vërtetë, para se të shpëtohej (shiko Gjoni 3:1-21). S'është për t'u habitur, pra, pse Jezusi iu tha dishepujve të Tij, që t'ia dorëzonin Atij jetën, nëse donin që të bëheshin me të vërtetë të veçantë, ndryshe nga të tjerët.

Po ne, ç'kemi humbur, ngaqë i kemi shkuar pas Jezusit? Të mos e harrojmë se gjithçka që e shtrëngojmë fort, madje edhe vetë jeta, është thjesht e përkohëshme. Ajo mund të na merret menjëherë prej duarsh. "Mos mblidhni për vete thesare mbi tokë, ku i brejnë tenja dhe ndryshku, dhe ku vjedhësit shpërthejnë dhe vjedhin, përkundrazi mblidhni për vete thesare në qiell, ku as tenja as ndryshku nuk prishin dhe ku vjedhësit nuk shpërthejnë dhe nuk vjedhin. Sepse ku është thesari juaj do të jetë edhe zemra juaj" (Mateu 6:19-21).

Përfitimi është humbje

Bankat dhe bizneset e ndryshme gjithmonë bëjnë fjalë rreth shumës të parave, që ose kanë fituar, ose kanë humbur. Bota vetëm do që të përfitojë sa më shumë para, pak rëndësi ka se ç'metodë përdor ajo për këtë qëllim. Ne duhet t'i konsiderojmë ato pasuri që kemi, si pasuri të përkohshme. "Dhe po ju them këtë, o vëllezër, se koha tanimë është shkurtuar; kështu tash e tutje edhe ata që kanë gra të jenë si ata që nuk kanë; dhe ata që qajnë, sikurse të mos qanin; dhe ata që gëzohen, sikurse të mos gëzoheshin; dhe ata që blejnë, sikur të mos kishin gjë në zotërim; dhe ata që përdorin nga kjo botë, sikur të mos e përdornin, sepse forma e kësaj bote po kalon" (1 Korintasve 7:29-31).

Ky është ndoshta vendimi më i vështirë, që do të marrim ndonjëherë. Bota vazhdimisht na tundon, që t'i shkojmë mbrapa asaj e ta braktisim Krishtin. Satanai do, që ne të bëhemi hipokritë. Miqtë dhe pjesëtarët e familjes mund të kujtojnë se jemi të çmendur, por ata as nuk mund ta shohin dot shpirtin, as nuk mund ta kuptojnë dot vlerën e jetës së përjetshme. Prandaj pra, të shumtë janë ata, që janë gati ta kenë me vete si Krishtin, ashtu edhe botën. "Askush nuk mund t’u shërbejë dy zotërinjve, sepse ose do të urrejë njërin dhe do ta dojë tjetrin; ose do t’i qëndrojë besnik njerit dhe do të përçmojë tjetrin; ju nuk mund t’i shërbeni Perëndisë dhe mamonit" (Mateu 6:24). Ky mamon nuk është vetëm paraja, por gjithashtu edhe shtëpia, puna, apo planet dhe ëndrrat tokësore.

Shpirti ynë ka më shumë vlerë, sesa ç'mund ta imagjinojmë ne dot këtu në tokë. Prandaj edhe nuk duhet të bëjmë gabim, duke e nënvlerësuar dhe duke ia shitur atë Satanait. Shpirti na u dhurua prej vetë Perëndisë. "Atëherë Zoti Perëndi formoi njeriun nga pluhuri i tokës, i fryu në vrimat e hundës një frymë jete, dhe njeriu u bë një qenie e gjallë" (Zanafilla 2:7). Cila është vlera e vërtetë e shpirtit tonë? Është pikërisht çmimi, që Zoti Jezus Krisht pagoi mbi kryq. "I cili e dha veten për ne, për të na shpenguar nga çdo paudhësi dhe për të pastruar për vete një popull të veçantë, të zellshëm në vepra të mira" (Titit 2:14)... "Sepse u bletë me një çmim!" (1 Korintasve 6:20).

Përfundim

© 5/11/2009