Pse shqetësoheni?

"Prandaj po ju them: mos u shqetësoni për jetën tuaj, për atë që do të hani ose do të pini, as për trupin tuaj, për atë që do të vishni. A nuk është vallë jeta më me vlerë se ushqimi dhe trupi më me vlerë se veshja? Vini re zogjtë e qiellit: ata nuk mbjellin, nuk korrin dhe nuk mbledhin në hambare; megjithatë Ati juaj qiellor i ushqen. A nuk vleni ju shumë më tepër se sa ata? Dhe cili nga ju, me gjithë kujdesin e tij, mund t’i shtojë shtatit të tij qoftë edhe një kubit të vetëm? Pse shqetësoheni për veshjen tuaj? Vini re si rriten zambakët e fushës: ata nuk lodhen dhe nuk tjerrin; dhe unë, pra, po ju them se Salomoni vetë, me gjithë lavdinë e tij, nuk ishte veshur si ndonjë nga ata. Tani nëse Perëndia e vesh kështu barin e fushës, që sot është dhe nesër hidhet në furrë, vallë nuk do t’ju veshë shumë më tepër ju, njerëz besimpakë? Mos u shqetësoni, pra duke thënë: "Çfarë do të hamë ose çfarë do të pimë, ose me çfarë do të vishemi?". Sepse janë paganët ata që kërkojnë të gjitha këto gjëra; Ati juaj qiellor, pra, e di mirë se ju keni nevojë për të gjitha këto gjëra. Por para së gjithash kërkoni mbretërinë e Perëndisë dhe drejtësinë e tij dhe të gjitha këto gjëra do t’ju shtohen. Mos u brengosni, pra, për të nesërmen, sepse e nesërmja do të kujdeset vetë për vete. Secilës ditë i mjafton pikëllimi i vet" (Mateu 6:25-34).

Parathënie

Tekstin e mësipërm duhet ta kujtojmë vazhdimisht, sepse e kemi zakon të shqetësohemi e të merakosemi. Shqetësimi është e kundërta e besimit dhe armiku i tij. Shqetësimi shkakton dyshime, të cilat, po të mos sfidohen, e dobësojnë jetën shpirtërore.

Shikoni rreth e rrotull!

Jezusi na inkurajon, që të mos shqetësohemi për jetën. E prapëseprapë, ne shqetësohemi dhe i bëjmë pyetje vetes se si do të mbijetojmë në këtë periudhë të vështirë ekonomike, se si do ta sigurojmë bukën e gojës, apo se si do të kemi mundësi, që të blejmë rroba për t'u veshur. Pa të mendojmë pak e t'i bëjmë pyetje vetes, nëse na ka lënë apo jo Perëndia ndonjëherë, pa na i siguruar të gjitha gjërat, që na janë nevojitur gjatë gjithë jetës? Sa herë kemi qenë pa bukë e gati sa duke vdekur nga uria? Kur ishte hera e fundit, që dolëm rrugëve, pa këpucë?

Zogjtë, p.sh. as nuk mbjellin farë në pranverë, as nuk korrin në vjeshtë. E megjithatë, nuk kemi parë akoma qoftë edhe një zog të vetëm, që të ulet në degën e pemës, duke u shqetësuar për ushqimin, rrobat, apo folenë e vet. Zogjtë nuk shqetësohen, sepse gjithçka, për të cilën kanë nevojë, iu sigurohet nga dita në ditë. E njëjta gjë mund të thuhet edhe për lulet. Ato nuk rrinë gjithë ditën përpara pasqyrës, duke e zbukuruar veten. Përkundrazi, është Perëndia Ai, që i bën ato të bukura. Edhe lulja më e thjeshtë është veshur më mirë, sesa mbreti më i pasur i kësaj bote, sepse çdo petale e saj është krijuar prej Perëndisë. Ne jemi më të rëndësishëm për Zotin, sesa ç'janë zogjtë dhe lulet. Ai na do dhe do të na japë gjithçka, që na nevojitet. "Unë kam qenë fëmijë dhe tani jam plakur, por nuk e kam parë kurrë të drejtin të braktisur dhe pasardhësit e tij të lypin bukë" (Psalmi 37:25).

Hidhini sytë lart!

Perëndia, Ati ynë e di se ç'na nevojitet. Mund të dëshirojmë shumë gjëra, por, edhe kur nuk arrijmë të marrim gjithmonë atë që duam, për një gjë të jemi të sigurtë, se do të na jepet gjithmonë ajo, për të cilën kemi nevojë. Po t'i hedhim sytë nga Zoti, do të gjejmë inkurajim dhe ngushëllim. Ai nuk habitet prej surprizave, ashtu siç habitemi ne. "Unë i ngre sytë nga malet; nga do të më vijë ndihma? Ndihma me vjen nga Zoti, që ka bërë qiejtë dhe tokën. Ai nuk do të lejojë që të të merren këmbët, ai që të mbron nuk do të dremitë. Ja, ai që mbron Izraelin nuk dremit dhe nuk fle. Zoti është ai që të mbron, Zoti është hija jote, ai ndodhet në të djathtën tënde. Dielli nuk ka për të të goditur ditën, as hëna natën. Zoti do të të ruajë nga çdo e keqe; ai do të ruajë jetën tënde. Zoti do të ruajë daljet dhe hyrjet e tua, tani dhe përjetë" (Psalmi 121).

Kur harrojmë që t'i kemi "në mend gjërat që janë atje lart, jo ato që janë mbi tokë", atëherë e humbasim besimin (Kolosianëve 3:2). Nëse nuk e besojmë se Perëndia është në gjendje, që të na i plotësojë të gjitha nevojat dhe të kujdeset për ne, atëherë ç'mesazh do t'iu përcjellim atyre, që nuk e njohin Atë? Duhet t'i hedhim sytë nga Zoti për gjithçka. Duhet t'i lutemi Atij. Kjo do të thotë që Atë duhet ta vëmë në  plan të parë në zemrën tonë. Gjëja më e rëndësishme në jetën tonë nuk duhet të jetë familja, apo shtëpia, apo pasuria. Përkundrazi gjëja më e rëndësishme është t'i japësh Zotit vendin e duhur.

Mos e kini mendjen tek e nesërmja!

Të gjithë biem në kurthin e shqetësimit, duke u merakosur për të nesërmen, ose për ndonjë ditë tjetër të shënuar në kalendar. Mund të jetë p.sh. një takim i rëndësishëm, apo një operacion, apo qoftë edhe një udhëtim, apo rrugë e gjatë. Por ç'përfitojmë prej të shqetësuarit? A forcohemi më shumë, apo lodhemi e s'kemi  më fuqi për nesër, ngaqë kemi ndenjur gjithë natën pa gjumë, duke u merakosur? Ngjarjet e së nesërmes mund të jenë vërtet të tmerrshme, por nuk e dimë madje, nëse do të jemi gjallë, apo jo, për t'i përjetuar ngjarje të tilla. Perëndia do, që të mos e kemi mendjen tek e nesërmja, por që të inkurajohemi nga prania e Tij e tanishme. Perëndia ka për të qenë  i ulur mbi fronin e Tij mbretëror edhe nesër.

Përfundim

© 22/12/2009