Shëndeti shpirtëror

"Që mban fort fjalën besnike siç i është mësuar, që të jetë në gjëndje me doktrinën e shëndoshë të këshillojë dhe bindë ata që kundërshtojnë. Sepse ka, veçanërisht ndërmjet atyre që janë nga rrethprerja, shumë të pabindur, llafazanë dhe mashtrues, të cilëve u duhet mbyllur goja; këta ngatërrojnë familje të tëra, duke mësuar ato që s’duhet, për fitim të ndyrë. Një prej tyre, pikërisht një profet i tyre, tha: "Kretasit janë gjithnjë gënjeshtarë, egërsira të këqija, barkpërtacë!" Kjo dëshmi është e vërtetë; prandaj qortoji me ashpërsi, që të shëndoshen në besim" (Titit 1:9-13).

Parathënie   

Bota na i shurdhon veshët me lloj-lloj tingujsh, shumë prej të cilëve përpiqemi, që të mos i dëgjojmë fare. Si të krishterë që jemi, duhet ta kthejmë veshin drejt një tingulli shumë të rëndësishëm, d.m.th. drejt zërit të Frymës së Shenjtë. "Kush ka veshë, le të dëgjojë atë që u thotë Fryma kishave" (Zbulesa 2:7). Kjo na tregon se duhet t'i kemi veshët tanë shpirtërore të hapur për të dëgjuar tingujt e Qiellit. E dëgjojmë mirë atë, që na thotë Perëndia, vetëm atëherë kur jemi të shëndetshëm (d.m.th. të pastër e të panjollosur) në dy aspekte me vlerë jetike.

Doktrina e shëndoshë

Të paktë janë ata besimtarë, që i kushtojnë rëndësi kësaj çështjeje e, si rrjedhojë, për shkak të mungesës së një doktrine të shëndoshë, ata bien pre e çdo lloj gënjeshtreje, që dëgjojnë: "Sepse do të vijë koha kur njerëzit nuk do ta durojnë doktrinën e shëndoshë, por, sipas ëndjeve të veta, do të mbledhin grumbull mësues për të gudulisur veshët" (2 Timoteut 4:3). Vetëm kur kemi një doktrinë të shëndoshë, mund ta dallojmë nëse predikuesi dhe fjalët e tij janë të vërteta apo fallco. S'është për t'u habitur, pra, se shumica e besimtarëve duan të kenë një kishë, që i argëton, në vend që të kenë një kishë, që është e ngulitur në shkëmbin e fortë të fjalës së Perëndisë. "Le të jetë zemra ime e paqortueshme lidhur me statutet e tua" (Psalmi 119:80).

Në doktrinën e shëndoshë përfshihet edhe koncepti i gjykimit. Ai predikues, mësues apo ungjillizues, që nuk pranon që fjalët e tij të krahasohen me ato që thotë Bibla, apo që sugjeron se askush nuk duhet t'i vërë në pikëpyetje mësimet e tij, kthehet menjëherë në një profet të rremë. Njerëz të tillë e vënë veten dhe reputacionin e tyre mbi fjalën e Perëndisë. Një besimtar i vërtetë duhet ta studjojë thellë Biblën, për t'u siguruar se ajo që i mësohet, është në përputhje me të vërtetën. "Ju hetoni Shkrimet sepse mendoni të keni nëpërmjet tyre jetë të përjetshme; dhe ato janë këto që dëshmojnë për mua" (Gjoni 5:39). Duhet të jemi si besimtarët e Bereas: "Por këta ishin më fisnikë nga ndjenjat se ata të Thesalonikit dhe e pranuan fjalën me gatishmëri të madhe, duke i shqyrtuar çdo ditë Shkrimet për të parë nëse këto gjëra ishin ashtu" (Veprat e Apostujve 17:11). Nuk është gabim, t'i gjykosh çështjet shpirtërore: "Por njeriu që është frymëror gjykon çdo gjë" (1 Korintasve 2:15)... "Ruaje modelin e fjalëve të shëndosha që dëgjove prej meje me besim dhe dashuri, që janë në Krishtin Jezus" (2 Timoteut 1:13).

Besimi i shëndoshë

Besimi i shëndoshë varet dhe përcaktohet prej asaj, që besojmë. Besimi i shëndoshë na tregon atë, që na është mësuar. Nëse doktrina jonë është e gabuar, atëherë edhe besimi ynë do të jetë i bazuar në rërën, që fundoset, e jo në shkëmbin e fortë. Në shumicën e rasteve, njeriu që nuk mbështetet tek Bibla, i var shpresat tek veprat e bamirësisë apo tek meritat personale. Nuk është Krishti Ai, që e shpëton, por mirësia dhe drejtësia e vet. Një njeri i tillë nuk e kupton se pse mëkatari ka nevojë për t'u lindur për së dyti e për t'i besuar vetëm Krishtit për shpëtim. "Dhe në asnjë tjetër nuk ka shpëtim, sepse nuk ka asnjë emër tjetër nën qiell që u është dhënë njerëzve dhe me anë të të cilit duhet të shpëtohemi” (Veprat e Apostujve 4:12).

Një njeri i tillë, pavarësisht se ç'lloj besimi mund të thotë se ka, është i humbur po s'e pati Krishtin. Sot, si mes të krishterëve, ashtu edhe mes atyre që nuk besojnë, vihet re tendenca për t'i besuar gjithçkaje, që "bie në kundërshtim me doktrinën e shëndoshë" (1 Timoteut 1:10). Vizorja, që mat besimin e shëndoshë, është doktrina e shëndoshë. Nuk mund të ketë besim të shëndoshë, pa doktrinë të shëndoshë. Ata që kanë një doktrinë dhe besim të shëndoshë e të guximshëm, duhet t'i korrigjojnë rreptë të tjerët, që iu besojnë gënjeshtrave, në mënyrë që ata të kthehen mbrapsht. Kemi vënë re me dhjetëra pastorë, që, me kalimin e viteve, e kanë braktisur besimin, ngaqë kanë predikuar doktrina të rreme. Pastorë të tillë ishin të sëmurë nga ana doktrinale, para se të bëheshin të sëmurë nga ana morale. "Sepse ç’ka zemra qet goja" (Mateu 12:34).

Përfundim

© 4/4/2009