Të kthehemi tek Zoti

"Ejani, të kthehemi tek Zoti, sepse ai na ka copëtuar, por do të na shërojë; na ka goditur, por do të na mbështjellë. Mbas dy ditësh do të na japë përsëri jetë, ditën e tretë do të na ringjallë dhe ne do të jetojmë në prani të tij. E njohim Zotin, të përpiqemi ta njohim më mirë; ardhja e tij është e sigurt si agimi. Ai do të na vijë si shiu, si shiu i fundit dhe i parë mbi tokë" (Osea 6:1-3).

Parathënie

Mëkati dhe imoraliteti e kanë kthyer kombin tonë në një kanal të ujërave të zeza. Politikanët tanë e kanë lejuar të ligën, që ta përmbytë të tërë vendin. Drejtuesit tanë fetarë nga njëra anë iu dalin në mbrojtje atyre, që janë të degjeneruar nga ana shpirtërore, nga ana tjetër iu kundërvihen atyre që flasin për Perëndinë. Vendi ynë është shumë i sëmurë dhe plagët e tij po kalbëzohen me shpejtësi jashtëzakonisht të madhe. Vetëm Perëndia mund të na shërojë me prekjen e Tij shëruese. Por ne duhet të pendohemi e t'i kthehemi Atij me të vërtetë.

Kalbëzimi

"Dëgjoni fjalën e Zotit, o bij të Izraelit, sepse Zoti ka një konflikt me banorët e vendit: "Nuk ka në fakt as sinqeritet, as mëshirë dhe as njohje të Perëndisë në vend" (Osea 4:1).

E shohim se si, edhe pse këto fjalë iu drejtuan dikur Izraelit, ato janë të vlefshme gjithashtu edhe për kombin tonë sot. Çdo vend, që dikur ka qenë i bekuar prej Perëndisë, është në rrezik, që të vuajë pasojat, që rrjedhin, kur banorët e tij nuk iu binden urdhërimeve të Zotit. Kur një vend e hedh poshtë Perëndinë dhe fjalën e Tij, atëherë në të është vështirë të gjenden mëshira dhe e vërteta. E vërteta është fryti i të qënit i drejtë me Perëndinë. "Do ta njihni të vërtetën dhe e vërteta do t’ju bëjë të lirë” (Gjoni 8:32). Mëshira është një karakteristikë, që duket qartë tek ata, që e ndjekin Zotin. "Lum ata që janë të mëshirshëm, sepse ata do të gjejnë mëshirë" (Mateu 5:7).

Shumica e njerëzve e kanë braktisur Perëndinë e Biblës. Nuk i dinë fare mësimet e Fjalës së Tij. Krishtin e njohin vetëm për festa, për Pashkë dhe për Krishtlindje, apo kur e marrin nëpër gojë, duke e sharë, emrin e Tij. Shumica e njerëzve nuk e kuptojnë të vërtetën e krishterë dhe, madje edhe kur dikush iua prezanton Biblën, ata nuk kanë kohë ta lexojnë. Duan vetëm të argëtohen e t'ia bëjnë qejfin vetes.

Vendi ynë ka nevojë për një ringjallje prej Perëndisë, një ringjallje, prej të cilës të preket çdo grua, burrë e fëmijë. Feja dhe ritet e saj nuk bëjnë punë. Përkundrazi, kemi nevojë, që të ngrihet një grup besimtarësh besnikë, të përkushtuar e guximtarë, të cilët të jenë të gatshëm, për ta ndarë shpëtimin jetë-ndryshues me ata që janë të humbur. Ai, që shkon në kishë, duhet të pendohet dhe të kthehet tek Zoti, para se njeriu i rrugës të vijë tek Krishti.

Sëmundja

"Nuk bëhet tjetër përveç shpërbetimeve, gënjeshtrave, vrasjeve, vjedhjeve, shkeljeve të kurorës, shkeljeve të çdo kufizimi dhe derdhet gjak mbi gjak" (Osea 4:2).

Të njëjtat gjëra shkruhen edhe në gazetat e sotshme. Një korrupsion i tillë vihet re në çdo nivel të shoqërisë dhe nëpërmjet tij mund të matim gjendjen shpirtërore të kombit tonë. Njerëzit, jo vetëm që bëjnë gjëra të liga, por edhe mendjen e kanë të mbushur gjithashtu me ligësi. Si pasojë, banorët e kombit tonë janë të çoroditur dhe të degjeneruar nga ana shpirtërore. "Ose bëjeni të mirë pemën dhe fryti i saj do të jetë i mirë, ose bëjeni të keqe pemën dhe fryti i saj do të jetë i keq; sepse pema njihet nga fryti. O pjellë nepërkash! Si mund të flisni mirë, kur jeni të këqij? Sepse ç’ka zemra qet goja. Njeriu i mirë nga thesari i mirë i zemrës nxjerr gjëra të mira; por njeriu i keq nxjerr gjëra të këqija nga thesari i tij i keq. Por unë po ju them se ditën e gjyqit njërëzit do të japin llogari për çdo fjalë të kotë që kanë thënë. Sepse në bazë të fjalëve të tua do të justifikohesh, dhe në bazë të fjalëve të tua do të dënohesh” (Mateu 12:33-37).

Të paktë janë ata, që flasin me një gjuhë të pastër, të dlirë e të shëndetshme. Pse nuk mund të flasin dot njerëzit pa sharë, pa blasfemuar emrin e Perëndisë, pa përdorur fjalë të pista? Kisha e Krishtit duhet ta distancojë veten prej këtyre gjërave. "Por tani hiqni edhe ju të gjitha këto gjëra: zemërim, zemëratë, ligësi, e mos të dalë sharje e asnjë e folur e pandershme nga goja juaj" (Kolosianëve 3:8). Për më tepër, njerëzit që gënjejnë në shoqërinë e sotshme, duartrokiten prej të tjerëve. Kjo vjen, ngaqë shoqëria jonë e ka hedhur poshtë Perëndinë e Gjallë. "U miratofshin para teje fjalët e gojës sime dhe përsiatjet e zemrës sime, o Zot, kështjella ime dhe shpëtimtari im" (Psalmi 19:14).

Jeta sot konsiderohet si e pavlerë. Të rinjtë mbajnë nëpër duar pistoleta, thika dhe armë të tjera të rrezikshme dhe i përdorin ato për të derdhur gjak. Në shkollë kanë mësuar mjaft, sa të bëhen qytetarë shembullorë. Por në vend që të bëhen të tillë, janë kthyer në bisha të egra. Vjedhin, vrasin, mashtrojnë dhe shkatërrojnë, sepse nuk i binden Biblës. "Nuk do të vrasësh. Nuk do të shkelësh besnikërinë bashkëshortore. Nuk do të vjedhësh. Nuk do të bësh dëshmi të rreme kundër të afërmit tënd. Nuk do të dëshirosh shtëpinë e të afërmit tënd; nuk do të dëshirosh gruan e të afërmit tënd, as shërbëtorin e tij, as shërbëtoren e tij, as lopën e tij, as gomarin e tij, as asgjë tjetër që është e të afërmit tënd" (Eksodi 20:13-17). Arsimtarët tanë e vënë në lojë Biblën, por ç'kanë bërë ata vetë, për ta përmirësuar kombin?

Përfundim

© 28/11/2009