Navigatori ynë shpirtëror

“Fjala jote është një llambë në këmbën time dhe një dritë në shtegun tim” (Psalmi 119:105).

Parathënie

Në ditët kur, si shofera, i varnim shpresat vetëm tek një hartë gjeografike, shpeshherë e humbnim rrugën dhe nuk e dinim se nga shkonim. Nganjëherë, pyesnim dikë, që të na tregonte se ku ndodheshim, por udhëzimet e njerëzve shpesh na ngatërronin më keq. Më pas, dolën në shitje navigatorët me satelit, të cilët na e lehtësuan sadopak punën. Më në fund, po udhëhiqemi nga lart, prej satelitit në hapësirën qiellore!

Perëndia kurrë nuk e ka lënë njeriun, që ta gjejë vetë rrugën, por i ka dhënë atij diçka nga lart, që ta udhëheqë drejt Parajsës. Është për të të ardhur keq, që shumica e njerëzve marrin vendim për të ndjekur këshillën e shpirtrave të tjerë të humbur, si ata, dhe kështu arrijnë në destinacionin e gabuar. “Një i verbër a mund t’i prijë një të verbri tjetër? Vallë nuk do të bien të dy në gropë?” (Luka 6:39). Fjala e Perëndisë është navigatori ynë shpirtëror.

Drejtimi

Që nga momenti i lindjes, njerëz të ndryshëm na japin këshilla e na drejtojnë në rrugën e jetës. Njerëz të tillë dëshirojnë të na tregojnë mënyrën se si të jetojmë e se si të sillemi. Mund të na kenë çuar tek prifti, për të na spërkatur kokën me ujë (për të na pagëzuar si foshnje), ngaqë kanë kujtuar se ky akt ka për të na kthyer në anëtarë të kishës së Krishtit. Por, më vonë, kur jemi rritur, e kemi kuptuar se drejtimi fetar që na është dhënë, ka qenë i gabuar, sepse po na çonte drejt një përjetësie të humbur e pa shpresë. Pikërisht atëherë, Perëndia na shfaqi navigatorin e Tij shpirtëror dhe, si papritur, na u ndez drita dhe na u ndriçua rruga e errët. “Çdo gjë e mirë që na jepet dhe çdo dhuratë e përsosur vjen prej së larti dhe zbret nga Ati i dritave, pranë së cilit nuk ka ndërrim dhe as hije ndryshimi. Ai na ngjizi me vullnetin e tij me anë të fjalës të së vërtetës, që ne të jemi në një farë menyrë fryti i parë i krijesave të tij” (Jakobi 1:17-18).

Po të mos kishte vepruar Perëndia kështu, atëherë do ta kishin gjetur veten, duke udhëtuar drejt mallkimit, së bashku me ata, që po na tregonin rrugën. Ndodheshim në një situatë të pashpresë, por Jezus Krishti na çliroi në momentin, që u penduam dhe iu kthyem Atij me besim. Ai i dha jetës sonë një drejtim të ri dhe na premtoi se Fryma e Shenjtë do të na udhëhiqte gjatë gjithë rrugës për në Mbretërinë e Tij. “Por, kur të vijë ai, Fryma e së vërtetës, ai do t’ju prijë në çdo të vërtetë” (Gjoni 16:13)... “Sepse të gjithë ata që udhëhiqen nga Fryma e Perëndisë janë bij të Perëndisë” (Romakëve 8:14).

Është për të të ardhur keq, që edhe vetë populli i Perëndisë e humbet nganjëherë rrugën. Shëmbëlltyrat e Deles së Humbur, apo të Djalit Plangprishës na e bëjnë shumë të qartë këtë (shiko Luka 15). Tregohemi krenarë e mendjemëdhenj atëherë, kur duam të jemi vetë shoferë (t’i japim vetë timonit), duke kujtuar se e dimë vetë se ç’është më e mira për ne. “Është një rrugë që njeriut i duket e drejtë, por në fund ajo të nxjerr në rrugët e vdekjes” (Fjalët e Urta 14:12). Fatmirësisht, të shumtë janë ata, që marrin vendim për ta dëgjuar Perëndinë. “Kjo është rruga, ecni në të!” (Isaia 30:21). Kur e humbim rrugën, nuk e ka fajin navigatori me satelit, por e kemi fajin vetë, që nuk i zbatuam udhëzimet e tij. Edhe Perëndia, kur mëkatojmë, na çon prapë në rrugën e drejtë, por ne duhet ta pranojmë se e kishim vetë gabimin. “Po t’i rrëfejmë mëkatet tona, ai është besnik dhe i drejtë që të na falë mëkatet dhe të na pastrojë nga çdo paudhësi” (1 Gjonit 1:9).

Udhëzimi

Bibla e Shenjtë nuk është thjesht vetëm një libër, por është udhëzimi i Perëndisë, për të gjithë ata, që besojnë. Të shumta janë ato rrugë në këtë botë, të cilat na çojnë drejt shkatërrimit, por vetëm një rrugë na çon drejt Qiellit. Vetëm Bibla është ajo, që na tregon se sakrifica e Zotit Jezus Krisht mbi kryq na e hapi rrugën, për të ardhur tek Perëndia. “Unë jam udha, e vërteta dhe jeta; askush nuk vjen tek Ati përveçse nëpërmjet meje” (Gjoni 14:6). Ai është Fjala e Gjallë e Perëndisë në formë njerëzore. “Në fillim ishte Fjala dhe Fjala ishte pranë Perëndisë, dhe Fjala ishte Perëndi. Ai (fjala) ishte në fillim me Perëndinë. Të gjitha gjërat u bënë me anë të tij (fjala), dhe pa atë nuk u bë asnjë nga ato që u bënë. Në atë ishte jeta, dhe jeta ishte drita e njerëzve... Dhe Fjala u bë mish dhe banoi ndër ne; dhe ne soditëm lavdinë e tij, si lavdia e të vetëmlindurit prej Atit, plot hir e të vërtetë” (Gjoni 1:1-4, 14).

Në duar mbajmë manualin udhëzues të Perëndisë për jetën tonë. Por, a e lexojmë ndonjëherë atë? Sipas Psalmit 119:105, është e pamundur ta humbim rrugën, apo të rrëzohemi atëherë, kur e lejojmë fjalën e Perëndisë të na ndriçojë rrugën dhe të na drejtojë hapat. “Sepse urdhërimi është një llambë, mësimi një dritë, dhe ndreqjet e mësimit janë rruga e jetës” (Fjalët e Urta 6:23)... “Atëherë do të ecësh i sigurt në rrugën tënde dhe këmba jote nuk do të pengohet” (Fjalët e Urta 3:23). Tek Bibla, e shohim se Perëndia na ka siguruar një rrugë të përsosur, për të ecur në të - një rrugë, që ndoshta mund të mos jetë pa pengesa e vështirësi, por që, më në fund, na çon në shtëpinë, që na ka ndërtuar Jezusi. “Hapat e njeriut i drejton Zoti, kur atij i pëlqejnë rrugët e tij” (Psalmi 37:23). Psalmi 1 na shpjegon mënyrën se si duhet ta ndjekim navigatorin tonë shpirtëror: “Lum njeriu që nuk ecën sipas këshillës të të pabesëve, që nuk ndalet në rrugën e mëkatarëve dhe nuk ulet bashkë me tallësit, por që gjen kënaqësinë e tij në ligjin e Zotit, dhe që mendon thellë ditë e natë mbi ligjin e tij. Ai do të jetë si një pemë e mbjellë gjatë brigjeve të ujit, që jep frytin e tij në stinën e tij dhe të cilit gjethet nuk i fishken; dhe gjithçka bën do të ketë mbarësi. Të tillë nuk janë të pabesët; janë si byku që era e shpërndan. Prandaj të pabesët nuk do të përballojnë gjykimin, as mëkatarët në kuvendin e të drejtëve. Sepse Zoti njeh rrugët të drejtëve, por rruga e të pabesëve të çon në shkatërrim”.

Përfundim   

Nëse jemi me të vërtetë të shpëtuar, atëherë do të duam që të udhëhiqemi nga lart, e jo nga poshtë. Sa shumë probleme shpirtërore tonat do të gjenin zgjidhje, po qe se do ta ndiqnim Krishtin, ashtu siç na thotë edhe Bibla! “E kam ruajtur fjalën tënde në zemrën time, që të mos mëkatoj kundër teje” (Psalmi 119:11)... “Nëse më doni, zbatoni urdhërimet e mia” (Gjoni 14:15). Zoti iu ka premtuar të gjithë atyre, që kanë marrë vendim për ta dëgjuar e për t’iu bindur Atij: “Unë do të të edukoj dhe do të të mësoj rrugën, nëpër të cilën duhet të ecësh; unë do të të këshilloj dhe do ta mbaj syrin tim mbi ty” (Psalmi 32:8).

© 27/11/2010