Uri për Fjalën

"Përkule zemrën time parimeve të tua dhe jo lakmisë" (Psalmi 119:36)

Parathënie

Psalmi 119-ë i dedikohet atyre, që e duan fjalën e Perëndisë dhe që dëshirojnë t'i dinë të gjitha të vërtetat e saj. Vargu 36-ë na tregon se, n.q.s. duam që të bekohemi prej Biblës dhe t'i mënjanojmë kurthet e mëkatit, atëherë duhet të përpiqemi për t'i kuptuar Shkrimet e Shenjta.

Duhet të përkulemi

Ushtrimet gjimnastikore i bëjnë mirë muskujve dhe kockave. Atletët i bëjnë këto ushtrime, para se të konkurojnë në fushat e tyre të ndryshme sportive. Fjala "përkul" do të thotë "të zgjatesh ose të shtrihesh" dhe ka kuptimin e të forcuarit të vetes. E njëjta ide vihet re edhe tek Eksodi 6:6, "Prandaj u thuaj bijve të Izraelit: "Unë jam Zoti; do t’ju heq nga punët e rënda që ju kanë imponuar Egjiptasit, do t’ju çliroj nga skllavërimi i tyre dhe do t’ju çliroj me krah të shtrirë dhe ndëshkime të mëdha". Perëndia ka për të na forcuar, nëse ia përkulim (ia shtrijmë, ia zgjasim) zemrën Fjalës së Tij. Kjo do të thotë se duhet ta lexojmë rregullisht Biblën dhe ta vëmë atë në praktikë.

Duhet të kthehemi

Fjala "përkul" ka gjithashtu kuptimin e të kthyerit nga rruga jonë, me qëllim për të ndjekur rrugën e Perëndisë. Kjo ide na paraqitet tek historia e gomaricës së Balaamit. "Gomarica pa Engjëllin e Zotit që rrinte në rrugë me shpatën e tij të zhveshur në dorë, doli nga rruga dhe hyri nëpër ara" (Numrave 22:23). Autori i psalmit 119-ë kërkon të na thotë se duhet të kthehemi çdo ditë tek Zoti, sepse shpesh i lejojmë gjërat e kësaj bote, që të na e largojnë vëmendjen prej shërbesës së Perëndisë. Ai na e ka dhënë fjalën e Tij, në mënyrë që ta përqëndrojmë vëmendjen tek gjërat shpirtërore. Lakmia theksohet hapur në këtë varg, sepse, ashtu siç e thotë edhe Gjon Uesli: "Lakmia është armikja më e madhe e parimeve të Perëndisë. I pengon njerëzit prej së pranuarit të fjalës së Tij dhe prej së përfituarit prej kësaj fjale. Lakmia është shkatërrimtare, ngaqë është rrënja e të gjitha të këqijave".

Na duhet drejtim

Fjala "përkul" na sugjeron gjithashtu domosdoshmërinë e të kushtuarit vëmendje fjalës së Perëndisë. Kjo do të thotë se fjala e Tij meriton kohën dhe përkushtimin tonë. Nuk është e natyrshme që një njeri të gjejë fuqi, shpëtim dhe ndihmë në faqet e një libri. Por Fryma e Shenjtë i inkurajon të gjithë ata, që e ndjekin Krishtin, që t'i gjejnë të gjitha këto gjëra në faqet e Biblës. Nëse e mbushim zemrën me fjalën e shenjtë të Perëndisë, atëherë do ta kemi më të lehtë për t'iu rezistuar sulmeve tunduese të mëkatit. "E kam ruajtur fjalën tënde në zemrën time, që të mos mëkatoj kundër teje" (Psalmi 119:11)... "Mos lejo që zemra ime të priret nga asgjë e keqe dhe kështu të kryejë veprime të këqija bashkë me ata që bëjnë paudhësi; dhe bëj që unë të mos ha ushqimet e tyre të shijshme" (Psalmi 141:4).

Duhet të mbushemi

Në psalmin 119-ë, lexojmë rreth nevojës për t'u mbushur me fjalën e Perëndisë. Por tek vargu 36-ë, autori na thotë se duhet të mbushemi ose me të vërtetën, ose me botën. "Lum ata që respektojnë mësimet e tij, që e kërkojnë me gjithë zemër" (Psalmi 119:2). Mbushemi me atë, së cilës ia kemi përkulur zemrën. "Sepse ku është thesari juaj do të jetë edhe zemra juaj" (Mateu 6:21). Njerëzit sot, në përgjithësi, duke përfshirë këtu edhe të krishterët, janë të mbushur plot e përplot me botën. Sa të paktë janë ata, që dinë diçka plot me kuptim rreth fjalës së Perëndisë! "Por vishuni me Zotin Jezu Krisht dhe mos tregoni kujdes për mishin, që t’ia kënaqni lakmitë" (Romakëve 13:14).

Përfundim

Ky varg i shkurtër na fton, që ta kontrollojmë zemrën tonë, për ta parë, nëse ajo po i shkon pas Zotit, apo jo. A kënaqemi me fjalën e Tij? "Por që gjen kënaqësinë e tij në ligjin e Zotit, dhe që mendon thellë ditë e natë mbi ligjin e tij" (Psalmi 1:2). A ndikohemi më shumë prej botës, apo prej Shkrimeve të Shenjta?

© 23/1/2010