Bindja sipas Biblės (Pjesa 1)

Parathėnie

Gjithēka qė besojmė duhet tė gjejė mbėshtetje tė plotė tek fjala e shkruar e Perėndisė. Nė studimin tonė mbi bindjen, nė vend qė tė mbėshtetemi tek librat dhe jetėt e tė tjerėve, do tė pėrcaktojmė se si vepruan autorėt e Biblės me kėtė temė.

Fillimi dhe mbarimi

Qė nga fillimi i Krijimit, vėmė re se bindja u prezantua si njė e vėrtetė thelbėsore. Tek Zanafilla 2:16-17 gjejmė urdhėrimin e parė tė Perėndisė: njeriu duhet t’i bindej vullnetit tė Tij. “Dhe Zoti Perėndi e urdhėroi njeriun duke i thėnė: "Ha bile lirisht nga ēdo pemė e kopshtit; por mos ha nga pema e njohjes tė sė mirės dhe tė sė keqes, sepse ditėn qė do tė hash prej saj ke pėr tė vdekur me siguri". Por vini re se sa shpejt dėshtoi njeriu: “Dhe Perėndia i tha: "Kush tė tregoi se ishe lakuriq? Mos vallė ke ngrėnė nga pema qė unė tė kisha urdhėruar tė mos haje?" (Zanafilla 3:11). Perėndia dha si urdhėrim bindjen, dhe jo besimin, pėruljen dhe adhurimin, sepse Adami do t’i pėrmbushte edhe kėto tė tjerat, po qe se do t’i bindej Perėndisė. Ajo qė ishte e domosdoshme ishte bindja. Fati i pėrjetshėm i njeriut do tė pėrcaktohej nga tė bindurit apo tė mosbindurit e tij.

Nė faqet e fundit tė Biblės egziston njė shėnim pėr tė treguar se nga ka rėnė njeriu dhe se besimtarit mund t’i lejohet tė hajė nga Pema e Jetės, vetėm nėpėrmjet bindjes: “Lum ata qė i kryejnė urdhėrimet e tij, qė tė kenė tė drejtėn pėr drurin e jetės dhe pėr tė hyrė nė portat e qytetit” (Zbulesa 22:14).

Ligji i pandryshueshėm

Ėshtė jashtėzakonisht e qartė se bindja ndaj fjalės sė Perėndisė nuk ėshtė njė e drejtė zgjedhjeje (njė variant), por ėshtė njė urdhėrim. Njeriu i parė, edhe pse ishte i pėrsosur, vuajti pasojat e tė mosbindurit. Atij iu ndalua mundėsia pėr tė marrė nga Pema e Jetės. Si ėshtė e mundur, pra, qė besimtarėt e sotėm mendojnė se Perėndia nuk iu vė re atyre, kur ata rebelojnė haptas kundėr fjalės sė Tij? Tė dyja Dhiatat bėjnė fjalė rreth faktit se mėshira hyjnore dhe jeta e pėrjetshme janė tė rezervuara vetėm pėr ata qė i besojnė dhe i binden Perėndisė. Perėndia nuk e ka ndryshuar kurrė mendjen lidhur me domosdoshmėrinė pėr t’iu bindur Atij: “Dhe, si u bė i pėrkryer, u bė vepronjėsi i shpėtimit tė amshuar pėr tė gjithė ata qė qė i binden” (Hebrenjve 5:9).

Bindja e Krishtit

Qė prej Adamit e deri mė sot, njeriu vazhdon ta refuzojė thirrjen e Perėndisė pėr t’iu bindur, prandaj edhe shpata e Tij flakėruese qėndron akoma aty ku e vendosi Perėndia, nė mėnyrė qė njeriu tė mos arrijė tė hyjė nė jetėn e pėrjetshme: “Kėshtu ai e dėboi njeriun; dhe vendosi nė lindje tė kopshtit tė Edenit kerubinėt qė vėrtisnin nga ēdo anė njė shpatė flakėruese pėr tė ruajtur rrugėn e pemės sė jetės” (Zanafilla 3:24). Njeriu pėrpiqet ta sfidojė Perėndinė, sidomos nėpėrmjet fesė dhe kryerjes sė veprave tė mira, duke u munduar tė kalojė pėrtej shpatės flakėruese. Por, nė vend qė tė vishet me pėrsosmėrinė, njeriu ėshtė i veshur me rrobat e ndotura tė drejtėsisė sė tij vetjake: “Jemi tė gjithė si njė gjė e papastėr, dhe tė gjitha veprat tona tė drejtėsisė janė si njė rrobe e ndotur; po fishkemi tė gjithė si njė gjethe dhe paudhėsitė tona na ēojnė larg si era” (Isaia 64:6). E ngaqė u desh vetėm njė veprim mosbindjeje qė tė sillte mėkatin, po ashtu u desh vetėm njė veprim bindjeje nga ana e Krishtit, pėr tė na siguruar plotėsisht rrugėn neve pėr tė shkuar pėrsėri tek Perėndia: “Nė fakt, ashtu si nga mosbindja e njė njeriu tė vetėm tė shumtėt u bėnė mėkatarė, ashtu edhe nga bindja e njė tė vetmi tė shumtėt do tė bėhen tė drejtė” (Romakėve 5:19)… “Dhe duke u gjetur nga pamja e jashtme posi njeri, e pėruli vetveten duke u bėrė i bindur deri nė vdekje, deri nė vdekje tė kryqit” (Filipianėve 2:8)... “Edhe pse ishte Bir, mėsoi tė jetė i bindur nga ato qė pėsoi, dhe, si u bė i pėrkryer, u bė vepronjėsi i shpėtimit tė amshuar pėr tė gjithė ata qė qė i binden” (Hebrenjve 5:8-9).

Shpengimi ėshtė i bazuar fuqishėm mbi themelin e bindjes. Mosbindja i solli dhe vazhdon t’i sjellė akoma njerėzimit zėmėrimin e Perėndisė, por bindja sjell restaurim (ose kthim nė gjendjen e mėparshme). Nuk ka shpėtim po s’pati bindje. Pėrmes Krishtit, besimtari ka privilegjin e tė filluarit pėrsėri nga e para, pėr tė korrur fitore pikėrisht nė atė vend ku dėshtoi Adami: “Ai qė zbaton urdhėrimet e tij qėndron nė Perėndinė, dhe Ai nė tė; dhe prej kėsaj ne dijmė se ai qėndron nė ne: nga Fryma qė ai na dha” (1 Gjonit 3:24).

Pėrfundim

Bibla na mėson se Perėndia pret qė fėmijėt e Tij t’iu binden urdhėrimeve tė Tij. Ai e vė re madje edhe mosbindjen mė tė vogėl. Bindja ėshtė pėr tė mirėn tonė, jo thjesht njė formė adhurimi drejt Perėndisė. Bindja bėn qė besimtari tė ketė pjesėn e tij nė shpėrblimet e lavdishme tė shenjtorėve: “Ndoshta i pėlqejnė Zotit olokaustet dhe flijimet si bindje ndaj zėrit tė Zotit? Ja, bindja ėshtė mė e mirė se flijimi; dhe tė dėgjosh me kujdes ėshtė mė mirė se dhjami i deshve” (1 Samuelit 15:22).

Nė studimin e ardhshėm, do tė shohim mė mirė se si e paraqet Dhiata e Vjetėr domosdoshmėrinė pėr t’u bindur.

BACK

Page created 2 June 2006