Nënshtrimi i plotë

  “Kujdesuni, pra, që të ecni me kujdes dhe jo si të marrët, por si të mençurit,
duke e shfyrtësuar kohën, sepse ditët janë të mbrapshta.”
(Efesianëve 5:15-16)
"Shenjtërohuni, sepse nesër Zoti ka për të bërë mrekulli midis jush".
(Jozueu 3:5).

Parathënie
Bibla i inkurajon ata që i lexojnë faqet e saj, që të jenë të shenjtë dhe të jetojnë jetë të shenjtëruara dhe të përkushtuara ndaj qëllimit dhe vullnetit të Perëndisë. Kjo temë nuk njihet mirë nga shumica e atyre që shkojnë në kishë. Kurse ata që besojnë në këtë temë, shpesh konsiderohen nga të tjerët si njerëz që nuk kanë lidhje me realitetin apo si të marrë fanatikë. Neve nuk na intereson se çfarë mendojnë të tjerët për jetën e krishterë. Përkundrazi, duhet ta përqëndrojmë vëmendjen vetëm tek ajo që na mëson Bibla.

Pse duhet të jemi plotësisht të nënshtruar?
1. Sepse jemi të angazhuar në një betejë shpirtërore.
“Për çfarë mbetet, vëllezërit e mi, forcohuni në Zotin dhe në forcën e fuqisë së tij. Vishni gjithë armatimin e Perëndisë që të mund të qëndroni kundër kurtheve të djallit, sepse beteja jonë nuk është kundër gjakut dhe mishit, por kundër principatave, kundër pushteteve, kundër sunduesve të botës së errësirës të kësaj epoke, kundër frymërave të mbrapshta në vendet qiellore.”(Efesianëve 6:10-12). Një betejë po luftohet për hir të shpirtrave tanë. Për momentin, duket sikur djalli po korr fitore kundër kishës, e cila e ka çrrënjosur veten nga perëndishmëria dhe shenjtëria. Një nga planet e tij dinake është ky: t’i bëjë besimtarët të kujtojnë se Perëndia nuk ua vë re atyre, kur ata mëkatojnë dhe veprojnë si bota. Fëmija e Perëndisë, që i ngre sytë lart nga Krishti për të marrë fuqinë e përditshme, është më se në gjendje t’i rezistojë gënjeshtrave të djallit, “Nënshtrojuni, pra, Perëndisë, kundërshtoni djallin dhe ai do të largohet nga ju! Afrohuni te Perëndia dhe ai do t’ju afrohet juve; pastroni duart tuaja, o mëkatarë; dhe pastroni zemrat o njerëz me dy mendje! Pikëllohuni, mbani zi dhe qani; të qeshurit tuaj le të kthehet në zi, dhe gëzimi në trishtim. Përuluni përpara Zotit, dhe ai do t’ju lartësojë!”(Jakobi 4:7-10).

2. Në mënyrë që të mund t’i përdorim armët që na ka dhënë Perëndia.
“Sepse, edhe pse ecim në mish, nuk luftojmë sipas mishit, sepse armët e luftës sonë nuk janë prej mishi, por të fuqishme në Perëndinë për të shkatërruar fortesat, që të hedhim poshtë mendimet dhe çdo lartësi që ngrihet kundër njohjes së Perëndisë dhe t’ia nënshtrojmë çdo mendim dëgjesës së Krishtit.”(2 Korintasve 10:3-5). Pa pasur shenjtërinë, është e pamundur të jetosh një jetë triumfuese. Këto armë shpirtërore nuk mund të përdoren nga ata që e kanë mendjen pas gjërave të kësaj bote (gjërave të mishit). Në vend që ta mundin armikun, ata munden vetë. Ata që i binden Zotit, nuk mund të shkatërrohen kurrë nga Satanai (djalli) apo nga kjo botë.

3. Për punën e Tij, Perëndia përdor vetëm enë të pastra.
“Por Zoti i tha Jozueut: "Çohu! Pse rri përmbys me fytyrë për tokë? Izraeli ka mëkatuar; ata kanë shkelur besëlidhjen që u kisha porositur; kanë marrë madje gjëra të caktuara që të shfarosen, kanë vjedhur dhe kanë gënjyer; dhe pastaj i kanë vënë midis plaçkave të tyre. Prandaj bijtë e Izraelit nuk mund t’iu bëjnë ballë armiqve të tyre, dhe kanë kthyer kurrizin para tyre, sepse janë bërë ata vetë të mallkuar. Unë nuk do të jem më me ju, në rast se nuk shkatërroni gjërat e caktuara që të shfarosen midis jush.  Çohu, shenjtëro popullin dhe i thuaj: "Shenjtërohuni për nesër, sepse kështu ka thënë Zoti, Perëndia i Izraelit: "O Izrael, në gjirin tënd ka gjëra të caktuara për t’u shkatërruar. Ti nuk do të mund t’u bësh ballë armiqve të tu, për deri sa nuk ke hequr gjërat e caktuara për shkatërrim midis jush.”(Jozueu 7:10-13). “Në një shtëpi të madhe nuk ka vetëm enë prej ari dhe argjendi, por edhe prej druri dhe balte; disa për të nderuar; të tjerat për të mos nderuar. Pra, në qoftë se dikush pastrohet nga këto gjëra, do të jetë një enë nderi, e shenjtëruar dhe e dobishme për të zotin, e përgatitur për çdo vepër të mirë. Largohu nga pasionet rinore dhe bjeru pas drejtësisë, besimit, dashurisë dhe paqes bashkë me ata që e thërresin në ndihmë Zotin me zemër të pastër.”(2 Timoteut 2:20-22). Si Jozueu, ashtu edhe Pali e kuptuan domosdoshmërinë për nënshtrim para Perëndisë, për shenjtërim dhe për ndarje (veçanësim) nga bota. Perëndia është gati të punojë vetëm me enë të pastruara. E mashtrojmë vetveten, nëse mendojmë se Perëndia pret më pak sesa kaq prej nesh. Ata që nuk i nënshtrohen Perëndisë, i nënshtrohen armikut.

Mënyra sesi duhet të nënshtrohemi plotësisht  
“O vëllezër, po ju bëj thirrje, nëpërmjet dhembshurisë së Perëndisë, ta paraqisni trupin tuaj si fli të gjallë, të shenjtëruar, të pëlqyer te Perëndia, që është shërbesa juaj e mënçur.  Dhe mos u konformoni me këtë botë, por transformohuni me anë të ripërtëritjes së mendjes suaj, që të provoni cili është i miri, i pëlqyeri dhe i përsosuri vullnet i Perëndisë.”(Romakëve 12:1-2).

1. Duhet t’ia përkushtojmë veten tonë tërësisht shërbesës së Perëndisë. Qëllimi ynë duhet të jetë që të bëhemi plotësisht të shenjtë. A kemi dëshirë që të jemi të pëlqyer nga Perëndia? Ai nuk pranon asgjë tjetër, që është poshtë standartit të caktuar prej Tij për të jetuar jetën e krishterë. Po ashtu, Perëndia nuk bën pazar me njeriun për të parë se ç’është e pranueshme nga ana morale dhe shoqërore. Jo, Perëndia e cakton vetë standartin!

2. Duhet t’i shmangemi rrugës së mëkatit. Romakëve 12:1-2 na tregon se nuk mund të ecim në mëkat dhe, në të njëjtën kohë, të jemi të shenjtë. Kur bëjmë fjalë për nënshtrimin e plotë, nuk nënkuptojmë përmasa gjysmake. Pa dyshim, shenjtëria dhe përkushtimi bëjnë fjalë për një hedhje tej të mëkatit! Po, është e vërtetë që nganjëherë nuk ia arrijmë qëllimit dhe mëkatojmë, por mëkati shumëfishohet edhe më tepër, kur e bëjmë me vetëdashje. Besimtarët duhet të heqin “dorë nga çdo dukje e ligë.” (1 Thesalonikasve 5:22).

3. Duhet ta lejojmë Perëndinë të na transformojë. Romakëve 12:2 na dëshmon se mënyra se si mendojmë, d.m.th. vetë natyra dhe karakteri ynë, duhet të transformohet nga Perëndia. Nuk mund të konformohemi  me këtë botë, dhe në të njëjtën kohë, të transformohemi nga Perëndia. Të dyja vargjet e mësipërme përdorin fjalën ‘i pëlqyer’, fakt ky që tregon se ajo që ka vlerë më shumë, është ajo gjë që i pëlqen Perëndisë. Prandaj ne duhet të jetojmë sipas vullnetit të Tij. Po ta kemi mendjen tek ujërat e zeza të botës, atëherë natyra jonë do të vijë erë të keqe. Por kur mendjet tona janë të transformuara, atëherë do të kemi fuqinë për të jetuar jetë të shenjta.

Përfundim     
Duhet t’ nënshtrohemi Perëndisë pa mbajtur rezerva. Kjo do të thotë që i tërë shpirti dhe trupi ynë duhet të jenë të shenjtëruar dhe në gjendje për t’u përdorur prej Tij, ndërsa presim ardhjen e Krishtit (1 Thesalonikasve 5:23).

Page created 21 January 2006