Predikuesit e ëmbël

“Që u thonë shikuesve: "Mos kini vegime," dhe profetëve: "Mos na profetizoni gjëra të vërteta, na tregoni gjëra të këndshme,
na profetizoni gjëra mashtruese” (Isaia 30:10).

Parathënie

Në ditët e sotme, kishat janë të mbushura me njerëz që nuk duan ta dëgjojnë të vërtetën, por, përkundrazi, duan të dëgjojnë përralla, gënjeshtra dhe mashtrime, si p.sh. profecitë e Nostrodamit, kodin e Da Vinçit, apo Ungjillin sipas Judës. Arsyeja e vetme për këtë gjendet tek fjalët e Jezusit tek Gjoni 3:20, “Sepse kushdo që bën gjëra të mbrapshta e urren dritën dhe nuk vjen te drita, që të mos zbulohen veprat e tij”. Njerëzit nuk duan ta dëgjojnë të vërtetën, sepse e dinë se mënyra e paperëndishme e jetesës së tyre do të gjykohet prej së vërtetës. Përkundrazi, atyre iu pëlqen të dëgjojnë predikues, që nuk i bëjnë të ndihen të ofenduar. S’ka dyshim, pra, që kishat tona janë të mbushura plot e përplot me argëtues dhe shakaxhinj, të cilët i vënë bashkësitë e ndryshme në gjumë shpirtëror. Po ashtu, nuk është për t’u habitur që ka kaq shumë përkthime të ndryshme të Biblës, të cilat e kanë ulur standartin e dlirësisë dhe shenjtërisë të fjalës së Perëndisë.

Rebelë dhe gënjeshtarë

Pse u përpoq populli i Izraelit në kohën e Isaias, që t’ua mbyllte gojën profetëve të Perëndisë? Arsyeja ishte e njëjtë si atëherë, ashtu edhe sot: besimtarët e sotëm ngrenë krye kur dëgjojnë një pastor apo predikues tek iu flet kundër mëkatit dhe të jetuarit si bota, apo kur iu flet rreth shenjtërisë dhe propagandimit të saj. Në fakt, Perëndia vetë na e jep shkakun se pse njerëzit dëshirojnë të dëgjojnë vetëm gjëra të këndshme: “Sepse ky është një popull rebel, janë bij gënjeshtarë, bij që nuk duan të dëgjojnë ligjin e Zotit” (Isaia 30:9).

Këta njerëz nuk donin ta dëgjonin më fjalën e Perëndisë. Të pakta janë ato vende sot ku mësohet fjala e gjallë e Perëndisë. Predikuesit dhe pastorët e kanë kompromentuar veten me “bijtë gënjeshtarë”, prandaj edhe iu predikojnë atyre “gjëra të këndshme” dhe përralla. Ata predikojnë një ungjill shoqëror dhe humanist, të cilin do t’ua kishte zili edhe Nënë Tereza! Ata i argëtojnë turmat, duke iu treguar histori të egzagjeruara të udhëtimeve të tyre vetjake nëpër vende të ndryshme, apo duke iu treguar anekdota të kota. Ata nuk thonë gjë kundër pijanecëve që ndodhen në kishë, por, në të njëjtën kohë, as nuk ngrihen për të folur rreth fjalës besnike të Perëndisë. Katedra e kishës është kthyer në një “skenë për të kënaqur auditorin”, në vend që të jetë vendi ku Bibla ngrihet lart dhe lavdërohet. Atëherë të krishterët nuk janë më në gjendje ta kuptojnë se po mashtrohen nga predikues të pandershëm dhe nga shakaxhinj të marrë, që qëndrojnë tek katedra. E marrin kallëp çdo “valë të re” neverie, sepse nuk e dinë se ç’thotë Bibla. Po qe se çdo i krishterë do ta hiqte Biblën e vet nga rafti, atëherë do të ndodhte stuhia më e fuqishme e pluhurit që ka patur ndonjëherë bota!

Brezi i ri

Brezi i ri i të krishterëve të sotëm ka një dëshirë të pangopur për atë që nuk është në përputhje me fjalën e Perëndisë. E ngaqë duan të dëgjojnë vetëm “gjëra të këndshme”, ata presin që çdo predikues që takojnë, të bjerë dakort me mësimet e rreme dhe mënyrën e paperëndishme të të jetuarit. Sa shumë habiten këta njerëz, kur hyjnë në një vend (kishë) ku Bibla nuk kompromentohet dhe mësimi i saj është serioz, ngre lart Krishtin, shkatërron mëkatin dhe vajos Frymën e Shenjtë! Këta njerëz ofendohen nga fjalët që vijnë nga Perëndia. Si i përgjigjen ata dlirësisë së fjalës së Perëndisë? A gjunjëzohen para të vetmit Zot dhe Shpëtimtar? Jo, përkundrazi, ata iu kundërvihen atyre që dëshirojnë të jetojnë jetë të drejta, duke i konsideruar ata si gjyqtarë dhe legalistë (d.m.th. si njerëz që zbatojnë pikë për pikë ligjin e Moisiut). Këta “bij gënjeshtarë” nuk e dinë se Bibla thotë se “njeriu që është frymëror gjykon çdo gjë dhe vetë nuk është i gjykuar nga asnjeri” (1 Korintasve 2:15). Për këtë arsye, edhe gomari i Balamit i kupton gjërat e Perëndisë më shumë sesa ç’i kuptojnë këta të krishterë!

Gënjimi

Profetit Mikajah iu desh të ballafaqohej me mësuesit e rremë të kohës së tij, që i thoshin: “Lajmëtari që kishte shkuar të thërriste Mikajahun i foli kështu dhe tha: "Ja, fjalët e profetëve përputhen duke shpallur gjëra të mira për mbretin; të lutem, fjala jote të jetë si ajo e secilit prej tyre, dhe shpall edhe ti gjëra të mira" (1 Mbretërve 22:13). Por Mikajahu e refuzoi këtë lëvizje universale (ekumenike) në Dhiatën e Vjetër. Ai kishte marrë vendim për ta mos kompromentuar besimin e tij në Perëndinë, e për të mos i bërë qejfin Mbretit Ashab me “fjalë të këndshme”. Perëndia kishte vendosur një “frymë gënjeshtare” në gojën e profetëve, sepse ata e kishin mohuar fjalën e Tij të shenjtë (1 Mbretërve 22:23). Zemrat e njerëzve sot janë të ngurtësuara ndaj së vërtetës, për shkak të fjalëve lajkatare të mësuesve të tillë të rremë. Ata i besojnë asaj që nuk është në përputhje me fjalën e Perëndisë, sepse kanë qejf të dëgjojnë gjëra që ua kënaqin mishin (dëshirën trupore). Shumë vetë po mashtrohen prej frymërave gënjeshtare, sepse ata kanë rebeluar kundër Biblës. Apostulli Pal ka thënë: “E prandaj Perëndia do t’u dërgojë atyre një gënjim që do t’i bëjë të gabojnë, që t’i besojnë gënjeshtrës, që të dënohen të gjithë ata që nuk i besuan së vërtetës, por përqafuan ligësinë!” (2 Thesalonikasve 2:11-12). Ky është ndëshkimi i Perëndisë ndaj një populli, të cilit i pëlqejnë më shumë “gjërat e këndshme” sesa e vërteta. Një predikues që ua bën qejfin njerëzve, është shkatërrimtari i shpirtrave të tyre. A nuk merakosen fare këta njerëz se po udhëhiqen drejt mallkimit? Ata nuk duan të dëgjojnë mësime rreth drejtësisë dhe shenjtërisë, sepse po kënaqen me “kënaqësitë e padrejtësisë”.

Ungjilli i “gjërave të këndshme” do të përgatisë rrugën për ardhjen e Antikrishtit dhe të fesë së tij të vetme mbarë-botërore. Pali na paralajmëron se antikrishti do të jetë ai, ardhja e të cilit “do të bëhet me anë të veprimit të Satanit, bashkë me çudira, shenja dhe mrekullish të rreme” (2 Thesalonikasve 2:9). Ai do të jetë dikush, i cili do të fuqizohet nga Satanai për të mashtruar botën. Pa dyshim, ai do të përdorë lajka dhe “gjëra të këndshme” për të fituar zemrat dhe jetët e njerëzve. Pali madje na tregon se cilët do të jenë ata që do t’u zënë besë gënjeshtrave të Antikrishtit: “Dhe nga çdo mashtrim ligësie për ata që humbin, sepse nuk pranuan ta duan të vërtetën për të qenë të shpëtuar” (2 Thesalonikasve 2:10).

Të paktë janë ata që duan ta dëgjojnë fjalën e sigurtë të Perëndisë sot. E kanë shkëmbyer Biblën me atë që duket sikur është një model më i mirë, një model i “këndshëm” dhe i bukur nga ana e jashtme. Ata dëshirojnë shëndet, pasuri, histori të egzagjeruara dhe gënjeshtra të plota.

Të predikuarit e së vërtetës        

Kam një fjalë për t’u thënë atyre që predikojnë me besnikëri fjalën e Perëndisë, pavarësisht se ç’thonë mësuesit e rremë, universalistët, apo mashtruesit e tjerë: vazhdoni të bëni atë që Perëndia ju ka thirrur për ta bërë. Fryma e Shenjtë na ka thënë se do të vijnë kohë të tilla, por Ai kurrë nuk na urdhëron që të heqim dorë e ta braktisim besimin. Pavarësisht sesa e kushtueshme mund të jetë, ne duhet të vazhdojmë në këtë rrugë: “Prediko fjalën, ngul këmbë me kohë e pa kohë, kritiko dhe qorto, këshillo me çdo durim e doktrinë. Sepse do të vijë koha kur njerëzit nuk do ta durojnë doktrinën e shëndoshë, por, sipas ëndjeve të veta, do të mbledhin grumbull mësues për të gudulisur veshët dhe do t’i largojnë veshët nga e vërteta e do t’i sjellin drejt përrallave. Por ti rri syçelë në çdo gjë, duro vuajtjet, kryeje punën e ungjilltarit, përmbushe plotësisht shërbesën tënde” (2 Timoteut 4:2-5).

Përfundim

Shumë nga të krishterët që duken sikur e adhurojnë Perëndinë, nuk e tolerojnë (nuk e pranojnë) mësimin/doktrinën e shëndoshë. Përkundrazi, ata duan të argëtohen. Nuk është për t’u çuditur atëherë, kur ata shkojnë në kërkim të predikuesve dhe mësuesve, të cilët iu gudulisin veshët. Perëndia po rrit sot një brez njerëzish, të cilët do të predikojnë rreth mëkatit, pendimit, ndarjes nga bota dhe jetesës së shenjtë. Ky brez besimtarësh do të persekutohet, do të shahet, do të bojkotohet, por do ta dijë se ku qëndron vërtet bekimi i Perëndisë. Ky brez nuk do t’u predikojë “gjëra të këndshme” atyre që duan të sigurohen se mund të jenë akoma të krishterë, në një kohë që jetojnë në rebelim të dukshëm para fjalës së Perëndisë. Ky brez ka Shpatën e Frymës në gojë, dhe jo një hekur të skuqur, që i bën shpirtërisht të vdekur trutë e dëgjuesve: “Dhe Fryma e thotë shkoqur se në kohët e fundit disa do ta mohojnë besimin, duke u vënë veshin frymëve gënjeshtare dhe doktrinave të demonëve, që flasin gënjeshtra me hipokrizi, të damkosur në ndërgjegjen e tyre” (1 Timoteut 4:1-2). Në një shoqëri ku nuk njihet Bibla, ne duhet të jemi shërbëtorë besnikë të Perëndisë, duke deklaruar fjalën e mirë, besnike dhe të fuqishme të së vërtetës, e cila e shpëton dhe e çliron shpirtin e njeriut.

“Do ta njihni të vërtetën dhe e vërteta do t’ju bëjë të lirë” (Gjoni 8:32).

BACK

Page created 2 June 2006