Stina e rritjes

“Tani, pra, vėllezėr, jini tė durueshėm deri nė ardhjen e Zotit; shikoni si e pret me durim bujku frytin e ēmuar tė tokės, deri sa tė marrė shiun e parė dhe tė fundit. Jini tė durueshėm edhe ju dhe forconi zemrat tuaja, sepse ardhja e Zotit ėshtė afėr. Mos u ankoni nga njeri tjetri, vėllezėr, qė tė mos dėnoheni; ja, gjykatėsi ėshtė te dera. O vėllezėr tė mi, merrni si shembull vuajtjeje dhe durimi profetėt, qė folėn nė emėr tė Zotit. Ja, ne shpallim tė lum ata qė duruan; ju keni dėgjuar pėr durimin e Jobit, dhe e keni parė fatin pėrfundimtar qė Zoti i rezervoi, sepse Zoti ėshtė plot mėshirė e dhembshuri”
(Jakobi 5:7-11).

Parathėnie
Shpesh, tė pėrqėndruarit e vėmendjes sonė nė tė shkuarėn, tė tashmen dhe nė tė ardhmen na sjell dhimbje koke, zhgėnjim dhe, mė nė fund, skllavėri. Po t’i kemi rrėfyer tė gjitha mėkatet nė jetėn tonė, atėherė s’ka asnjė arsye pse duhet t’i rijetojmė gabimet e sė kaluarės, apo t’ia kujtojmė ato gjithmonė vetes. Gjithashtu, besimtari e vendos veten nė rrezik tė madh, kur ai/ajo ėshtė i zėnė vazhdimisht me tė tanishmen, me problemet dhe vėshtirėsitė e pėrditshme. Ėshtė e lehtė tė harrosh se Perėndia ėshtė nė kontroll tė sė ardhmes sonė. Nesėr ėshtė njė ditė e re… “Tė qarat mund tė vazhdojnė njė natė, por nė mėngjes shpėrthen njė britmė gėzimi” (Psalmi 30:5). Frika pėr tė ardhmen ka shkatėrruar besimin e shumė njerėzve, duke i shtyrė ata drejt magjive dhe feve tė rreme.
Ne jetojmė nė ‘stinėn e rritjes’. Kjo ėshtė njė kohė maturimi nė Krishtin, duke jetuar sipas vullnetit dhe qėllimit tė Perėndisė. Gjėra tė kėqija mund tė ndodhin gjatė kėsaj kohe, por besimi dhe shpresa na inkurajojnė me faktin se e ardhmja jonė ėshtė e sigurtė nė Zotin, i cili nuk ndikohet nga koha: “Krishti ėshtė i njėjtė dje, sot e pėrjetė” (Hebrenjve 13:8).

Durimi i bujkut
“Tani, pra, vėllezėr, jini tė durueshėm deri nė ardhjen e Zotit; shikoni si e pret me durim bujku frytin e ēmuar tė tokės, deri sa tė marrė shiun e parė dhe tė fundit. Jini tė durueshėm edhe ju dhe forconi zemrat tuaja, sepse ardhja e Zotit ėshtė afėr” (Jakobi 5:7-8).
Bujku (ose fshatari) ėshtė Krishti. Ai pret me durim qė tė piqet fryti i Tij nė tokė. Kur e themeloi (e mbolli) kishėn, ajo nisi tė rritej sapo ‘shiu i bekimit’ ra mbi tė nė ditėn e Pentikostit. Por korrja do tė kryhet nė fund tė epokės sė kishės, atėherė kur tė bjerė “shiu i fundit”. Shiu i fundit e zmadhon grurin dhe e bėn gati pėr korrje. Kisha e parė mund tė mos ketė qenė e pėrsosur, por ajo, nė fakt, eci sipas fjalės sė Perėndisė; anėtarėt e saj nuk e kompromentuan besimin e tyre, por jetuan me besnikėri dhe shenjtėri para Zotit dhe botės (shiko Veprat e Apostujve 2-3).
Derdhja e fundit e bekimit tė Perėndisė do ta pėrgatisė kishėn pėr Ardhjen e Dytė tė Krishtit. Mund tė mos ndodhė njė ringjallje e masave, por njė gjė ėshtė e sigurtė: kisha duhet tė jetė e shenjtė dhe e dedikuar ndaj Zotit: “Qė ta nxjerrė atė pėrpara vetes tė lavdishme, pa njolla a rrudha a ndonjė gjė tė ti-llė, por qė tė jetė e shenjtė dhe e paqortueshme” (Efesianėve 5:27). Profeti Joel flet lidhur me kėtė ngjarje: “Prandaj gėzohuni, o bij tė Sionit, dhe kėnaquni, ngazėllohuni tek Zoti, Perėndia juaj, sepse ju ka dhėnė shiun e parė me drejtėsi, dhe do tė bėjė tė bjerė pėr ju shiun, shiun e parė dhe shiun e fundit nė muajin e parė. Lėmenjtė do tė jenė plot me grurė dhe nė butet do tė grafullojė mushti dhe vaji; kėshtu do t’ju kompensoj pėr tė korrat qė kanė ngrėnė karkaleci, larva e karkalecit, bulkthi dhe krimbi, ushtria ime e madhe qė kisha dėrguar kundėr jush. Dhe ju do tė hani me bollėk dhe do tė ngopeni, dhe do tė lėvdoni emrin e Zotit, Perėndisė tuaj, qė pėr ju ka bėrė mrekulli, dhe popullin tim nuk do ta mbulojė mė turpi. Atėherė ju do tė pranoni qė unė jam nė mes tė Izraelit dhe qė jam Zoti, Perėndia juaj, dhe nuk ka asnjė tjetėr; popullin tim nuk do ta mbulojė mė turpi. Mbas kėsaj do tė ndodhė qė unė do tė pėrhap Frymėn tim mbi ēdo mish; bijtė tuaj dhe bijat tuaja do tė profetizojnė, pleqtė tuaj do tė shohin ėndrra, tė rinjtė tuaj do tė kenė vegime. Nė ato ditė do tė pėrhap Frymėn time edhe mbi shėrbėtorėt dhe shėrbėtoret” (Joeli 2:23-29).
Ashtu si fshatari, edhe ne kemi nevojė pėr durim pėr tė pėrballuar vėshtirėsitė e jetės. Persekutimi mund tė ndodhė pėr tė na provuar besimin, d.m.th. pėr tė parė nėse do tė qėndrojmė tė fortė nė Krishtin. Na duhet qėndrueshmėri, ndėrsa presim ardhjen e Tij. “Njė mbjellės doli tė mbjellė farėn e vet; dhe, ndėrsa po mbillte, njė pjesė ra gjatė rrugės, u shkel dhe zogjtė e qiellit e hėngrėn. Njė pjesė tjetėr ra nė gurishte dhe, sapo mbiu, u tha pėr mungesė vlage. Njė pjesė tjetėr ra ndėr ferra; ferrat u rritėn bashkė me tė dhe ia zunė frymėn. Kurse njė pjesė ra nė tokė tė mirė, mbiu dhe dha fryt njėqindfish”. Si i tha kėto gjėra, thirri: “Kush ka veshė pėr tė dėgjuar, le tė dėgjojė!”. Atėherė dishepujt e vet e pyetėn ēfarė kuptimi kishte ajo shėmbėlltyrė. Dhe ai tha: “Juve ju ėshtė dhėnė tė njihni misteret e mbretėrisė sė Perėndisė; por tė tjerėve me anė tė shėmbėlltyrave, qė ata, duke shikuar tė mos shohin dhe, duke dėgjuar tė mos kuptojnė. Ky ėshtė kuptimi i shėmbėlltyrės: fara ėshtė fjala e Perėndisė. Ata pėrgjatė rrugės janė ata qė e dėgjojnė fjalėn; por pastaj vjen djalli dhe ua merr fjalėn nga zemra e tyre, qė ata tė mos besojnė dhe tė mos shpėtojnė. Ata mbi gurishte janė ata qė, kur dėgjojnė, e presin fjalėn me gėzim; por ata nuk kanė rrėnjė, besojnė pėr njėfarė kohe, por nė momentin e sprovės tėrhiqen. Pjesa qė ka rėnė ndėr ferra janė ata qė e dėgjuan fjalėn; por, gjatė rrugės, ua zėnė frymėn shqetėsimet, pasuritė dhe kėnaqėsitė e kėsaj jete, dhe nuk arrijnė tė piqen. Por pjesa qė ra nė tokė tė mirė janė ata qė, pasi e dėgjuan fjalėn, e ruajnė nė zemėr tė ndershme dhe tė mirė dhe japin fryt me qėndrueshmėri” (Luka 8:5-15). Pėr kėtė qėndrueshmėri bėn fjalė edhe Jakobi.

Ndėshkimi i gjykatėsit
“Mos u ankoni nga njeri tjetri, vėllezėr, qė tė mos dėnoheni; ja, gjykatėsi ėshtė te dera. O vėllezėr tė mi, merrni si shembull vuajtjeje dhe durimi profetėt, qė folėn nė emėr tė Zotit. Ja, ne shpallim tė lum ata qė duruan; ju keni dėgjuar pėr durimin e Jobit, dhe e keni parė fatin pėrfundimtar qė Zoti i rezervoi, sepse Zoti ėshtė plot mėshirė e dhembshuri” (Jakobi 5:9-11).
Ankimi, padurimi dhe grindjet janė shenja karakteristike tė shumė bashkėsive sot. Nganjėherė ėshtė e vėshtirė t’i durosh ngacmimet dhe problemet qė na shkaktojnė tė tjerėt, por grindja e vazhdueshme me besimtarėt e tjerė mund tė na pengojė si nga tė marrit e bekimit tė derdhur tė Perėndisė, ashtu edhe nga tė pėrgatiturit pėr ardhjen e Krishtit.
Ē’pamje do tė ketė fytyra e Zotit, kur Ai tė na shohė ballė pėr ballė: pamjen e njė fshatari tė lumtur, apo pamjen e njė gjykatėsi tė inatosur? Gjyqi fillon me ne vetė: “Sepse erdhi koha qė tė fillojė gjyqi nga shtėpia e Perėndisė” (1 Pjetrit 4:17). Gjykatėsi qėndron tek dera e kishės. Shumė njerėz mendojnė se gjyqi ėshtė shtyrė, ngaqė kishat ia kanė mbyllur dyert Krishtit. Por Ai qėndron atje tek dera, gati pėr tė hyrė brenda: “Ja, unė qėndroj te dera dhe trokas; nėse dikush dėgjon zėrin tim dhe tė hapė derėn, unė do tė hyj tek ai dhe do tė ha darkė me tė dhe ai me mua” (Zbulesa 3:20). Mėnyra e vetme pėr ta mėnjanuar zemėrimin e Gjykatėsit ėshtė tė gjykuarit dhe tė shqyrtuarit e vetes sonė, nė pėrgatitje pėr ardhjen e Tij: “Sepse, po tė shqyrtonim veten tonė, nuk do tė gjykoheshim. Por kur gjykohemi, ndreqemi nga Zoti, qė tė mos dėnohemi bashkė me botėn” (1 Korintasve 11:31-32).

Pėrfundim
Zoti po vjen sė shpejti! A jemi gati ta takojmė? A dėshirojmė derdhjen e bekimit tė Tij sot? A jemi gati tė jetojmė njė jetė tė shenjtė dhe besnike para Tij? Koha jonė kėtu nė tokė ėshtė ‘stina e rritjes’ , ndėrkohė qė maturohemi nė Krishtin dhe japim shumė frtyte pėr lavdinė e Tij. 

Page created 4 February 2006