Studime mbi librin e 2 Gjonit (Pjesa 3)

2 Gjonit :7

Parathėnie

Tė rezistuarit ndaj mėsuesve tė rremė dhe doktrinave tė tyre tė rreme ėshtė po aq i rėndėsishėm sot, sa ē’ishte edhe nė shekullin e parė (pas Krishtit). Nė kėtė studim, Gjoni nuk ia kushton shumė vėmendjen mėsimeve tė fesė pagane, por pėrkundrazi, ai bėn fjalė pėr diēka akoma mė tė rėndėsishme. Gjithmonė kanė egzistuar ata, qė e kanė shtrembėruar fjalėn e Perėndisė, me qėllim qė t’i gėnjejnė besimtarėt. Nė vargjet e fundit tė kėsaj letre (tė 2 Gjonit), Gjoni bėn dallimin mes tė vėrtetės dhe gabimit, por nė vargun 7, ai vė nė dukje doktrinėn mė themelore nga tė gjitha doktrinat: personifikimin (ose ardhjen nė mish) tė Krishtit.

Shumė mashtrues

“Sepse nė botė kanė dalė shumė mashtrues, tė cilėt nuk rrėfejnė se Jezu Krishti ka ardhur nė mish; ky ėshtė mashtruesi dhe antikrishti” (2 Gjonit: 7).

Kisha, sė cilės po i shkruante Gjoni, duhej tė kishte pasur kontakt me Gnostikėt (mėsuesit e rremė tė shek. I). Prandaj, Gjoni e inkurajon kėtė kishė qė tė vazhdojė t’iu rezistojė atyre. Nėse nė shek. I kishte “shumė mashtrues”, nė ditėt e sotme ka edhe mė shumė! Por, pak rėndėsi ka se sa mėsues tė rremė egzistojnė, shumė apo pak. Ajo qė ka rėndėsi, ėshtė fakti se ne duhet t’iu pėrgigjemi tė gjithė atyre nė tė njėjtėn mėnyrė. E vėrteta duhet tė trimfojė gjithmonė mbi gabimin. “Vajosja qė keni marrė prej tij qėndron nė ju dhe nuk keni nevojė qė ndokush t’ju mėsojė; por, duke qenė se vajosja e tij ju mėson ēdo gjė dhe ėshtė e vėrtetė e nuk ėshtė gėnjeshtėr, qėndroni nė tė ashtu sikurse ju mėsoi” (1 Gjonit 2:27). Ata qė e mohojnė faktin se Krishti ėshtė Perėndi, nuk mund tė shpėtohen: “Sepse, po tė rrėfesh me gojėn tėnde Zotin Jezus, dhe po tė besosh nė zemrėn tėnde se Perėndia e ngjalli prej sė vdekurish, do tė shpėtohesh” (Romakėve 10:9).

Vini re se sa shpejt gabimi zė vend nė kishė! Kisha (e parė e krishterė) kishte vetėm 60 vjet qė ishte formuar, por menjėherė ajo u sulmua, jo vetėm nga Roma dhe Jeruzalemi, por nga brenda pėr brenda saj. Kėshtu pra, ne mund ta kuptojmė arsyen pse kisha e hershme mendonte se botės po i afrohej fundi: “Fėmijė, ėshtė ora e fundit. Dhe, sikurse e dėgjuat, antikrishti duhet tė vijė, dhe tani janė shfaqur shumė antikrishtė; prej nga e dimė se ėshtė ora e fundit” (1 Gjonit 2:18).

Mos rrėfimi

Mėsuesit e rremė kishin njė pikėpamje jo-biblike rreth Krishtit. Ata e konsideronin Jezusin thjesht si njeri tė vajosur nga Perėndia, por jo si tė Vajosurin e dėrguar nga Ati. Shpeshherė, Gjoni i kishte quajtur kėta mėsues gėnjeshtarė dhe mashtrues: “Kush ėshtė gėnjeshtari, veēse ai qė mohon se Jezus ėshtė Krishti? Antikrishti ėshtė ai, qė mohon Atin dhe Birin. Kushdo qė mohon Birin, s’ka as Atin; kushdo qė njeh Birin, ka edhe Atin” (1 Gjonit 2:22-23)… “Shumė tė dashur, mos i besoni ēdo frymė, por i vini nė provė frymėrat pėr tė ditur nėse janė nga Perėndia, sepse shumė profetė tė rremė kanė dalė nė botė. Nga kjo mund tė njihni Frymėn e Perėndisė: ēdo frymė qė rrėfen se Jezu Krishti ka ardhur nė mish, ėshtė nga Perėndia. Dhe ēdo frymė qė nuk rrėfen se Jezu Krishti ka ardhur nė mish, nuk ėshtė nga Perėndia; dhe kjo ėshtė fryma e antikrishtit qė, siē e keni dėgjuar se vjen; dhe tashmė ėshtė nė botė” (1 Gjonit 4:1-3). Ta mohosh Jezusin, ėshtė njėsoj sikurse ta mohosh Perėndinė: “Prandaj edhe Perėndia e lartėsoi madhėrisht dhe i dha njė emėr qė ėshtė pėrmbi ēdo emėr, qė nė emėr tė Jezusit tė pėrkulet ēdo gju i krijesave (ose gjėrave) qiellore, tokėsore dhe nėntokėsore, dhe ēdo gjuhė tė rrėfejė se Jezu Krishti ėshtė Zot, pėr lavdi tė Perėndisė Atė” (Filipianėve 2:9-11).

Kėta mėsues tė rremė ishin paraardhėsit e Dėshmitarėve tė Jehovait dhe tė tė gjithė atyre, qė e mohojnė Krishtin si Zot dhe e hedhin poshtė Trinitetin. Ata e mohojnė tė vėrtetėn se Jezusi erdhi nė mish (nė formė trupore, si njeri), d.m.th. se Ai erdhi nga Qielli dhe u lind nga Maria. Ata e mohojnė tė vėrtetėn se Jezusi ishte dhe mbetet i barabartė me Atin. Ata e mohojnė tė vėrtetėn se Jezusi ishte Perėndi dhe i vetmi Shpėtimtar. Si duhet t’iu pėrgjigjemi ne kėtyre njerėzve? Thjesht, duhet tė mbajmė mend se e kemi, si Atė (Zotin), ashtu edhe tė vėrtetėn pėr vete: “Ju jeni prej Perėndisė, o djem tė rinj, dhe i keni mundur ata, sepse ai qė ėshtė nė ju ėshtė mė i madh se ai qė ėshtė nė botė” (1 Gjonit 4:4)… “Kushdo qė beson se Jezusi ėshtė Krishti, ka lindur nga Perėndia; dhe kushdo qė do atė qė e ka ngjizur, do edhe atė qė ka qenė ngjizur nga ai” (1 Gjonit 5:1). Duhet tė vazhdojmė t’ua tregojmė atyre tė vėrtetėn ashtu siē ėshtė.

Antikrishti

Shumica e tė krishterėve kanė lexuar dhe kanė dėgjuar rreth Antikrishtit tė fundit tė epokės, i cili do tė vijė nė botė. Por ka shumė pak besimtarė, qė e vėrejnė shpirtin e antikrishtit tek vepron brenda kishės sė tyre. Fara e ligė u mboll rreth 2000 vjet mė parė dhe, pak nga pak, asaj po i vjen koha pėr tė dhėnė fryte. Gjoni nuk e quan mėsuesin e rremė tė shek. I “Antikrishti”, por “njė antikrisht”. Antikrishti i ditėve tė fundit tė botės pritet tė hyjė nė skenė: “Ju lutemi, o vėllezėr, lidhur me ardhjen e Zotit tonė Jezu Krisht dhe me tubimin tonė me tė, tė mos lejoni qė menjėherė t’ju prishet mendja ose tė trazoheni as prej fryme, as prej fjale, as prej ndonjė letre gjoja tė shkruar prej nesh, thua se ja, erdhi dita e Krishtit. Askush tė mos ju gėnjejė kursesi, sepse ajo ditė nuk do tė vijė, pa ardhur mė parė rėnia dhe pa u shfaqur njeriu i mėkatit, i biri i humbjes, kundėrshtari, ai qė lartėson veten mbi ēdo gjė qė quhet perėndi ose objekt adhurimi, aq sa tė shkojė e tė rrijė nė tempullin e Perėndisė si Perėndi, duke e paraqitur veten se ėshtė Perėndi” (2 Thesalonikasve 1:4). Nė fakt, tė gjithė mėsuesit e rremė, duke pėrfshirė kėtu edhe udhėheqėsit e fesė pagane, bėjnė punėn e Antikrishtit dhe po pėrgatisin rrugėn pėr ardhjen e tij. Ai e ka patur ftesėn pėr tė ardhur nė botė qė nė shek. I pas Krishtit.    

Pėrfundim

Kushdo qė e mohon tė vėrtetėn, pėrbėhet nga i njėjti brum si edhe Antikrishti. Tė gjithė kėta njerėz janė armiq tė Krishtit dhe tė Biblės : “Sepse shumė nga ata, pėr tė cilėt ju kam folur shpesh, edhe tani po jua them duke qarė, ecin si armiq tė kryqit tė Krishtit” (Filipianėve 3:18). Fjalėt e tyre janė shumė tė rrezikshme dhe tė liga, sepse ata flasin pėr hir tė djallit. Kėta antikrishta tė vegjėl mund tė munden me tė njėjtėn mėnyrė me tė cilėn kisha e vėrtetė e ditėve tė fundit do tė triumfojė mbi mashtruesin pėrfundimtar: “Dhe ata e fituan atė me anė tė gjakut tė Qengjit, dhe me anė tė fjalės sė dėshmisė sė tyre; dhe nuk e deshėn jetėn e tyre deri nė vdekje” (Zbulesa 12:11).

BACK

Page created 18 April 2006