Studime mbi librin e 2 Gjonit [Pjesa 4]

2 Gjonit :8-13

  Parathënie

Jetojmë në një epokë kur fjala kyçe për të pasur unitet mes njerëzve është ‘toleranca’. Por, a nuk është kjo fjalë thjesht një parullë, që mbulon kompromisin dhe uljen e vlerës së të vërtetës biblike? Ç’rezultat ka arritur ‘toleranca’, përveç faktit se e ka çarmatuar kishën, duke ia hequr fuqinë që ia kishte dhënë Perëndia? Në shek. I (pas Krishtit), disa kisha kishin bërë kompromis me mësuesit e rremë dhe pasojat e këtij kompromisi ishin të dukshme.

Humbja

“Bëni kujdes se mos humbni frytin e gjërave të kryera, por bëni në mënyrë të merrni një shpërblim të plotë” (2 Gjonit: 8).

Nuk ka dyshim se në këtë tekst, Gjoni nuk po bën fjalë për humbjen e shpëtimit, por, përkundrazi, duket sikur ai e përqëndron diskutimin e tij tek humbja e shpërblimeve. Ata që e kompromentojnë sadopak të vërtetën, do ta humbasin shpërblimin e plotë. Një besimtar mund të ketë bërë shumë vepra të mrekullueshme për Zotin dhe në fund, e humb shpërblimin, sepse e holloi (ose e dobësoi) dhe e nënvlerësoi fjalën e Perëndisë. Nuk ka rëndësi vetëm fillimi i jetës sonë të krishterë, por edhe mbarimi i saj. “Shpërblimi i plotë” iu jepet vetëm atyre, që e duan dhe i shërbejnë me të vërtetë Zotit “me gjithë zemrën [e tyre], me gjithë shpirtin [e tyre], me gjithë forcën [e tyre] dhe me gjithë mendjen [e tyre]” (Luka 10:27).

Apostulli Pal thotë se ata që ndjekin rrugë jobiblike, do ta humbasin shpërblimin: “Sepse askush nuk mund të hedhë themel tjetër përveç atij që është hedhur, i cili është Jezu Krishti. Dhe, në qoftë se dikush ndërton mbi këtë themel ar, argjend, gurë të çmuar, dru, sanë, kashtë, vepra e secilit do të shfaqet, sepse dita do ta tregojë; sepse do të zbulohet me anë të zjarrit, dhe zjarri do të provojë veprën e secilit e ç’lloji është. Në qoftë se vepra që dikush ka ndërtuar mbi themelin qëndron, ai do të marrë një shpërblim, në qoftë se vepra e tij digjet, ai do të pësojë humbje, por ai vetë do të shpëtohet, si përmes zjarrit” (1 Korintasve 3:11-15). Ata që bëjnë edhe më shumë kompromis, p.sh. kur e shtrëmbërojnë Biblën sipas qejfit, do ta humbin shpëtimin: “Dhe nëse dikush heq nga fjalët e librit të kësaj profecie, Perëndia do t’i heqë pjesën e tij nga libri i jetës nga qyteti i shenjtë, dhe nga gjërat që janë përshkruar në këtë libër” (Zbulesa 22:19).

Mëkati dhe kompromisi

“Kushdo që shkon tej dhe nuk qëndron në doktrinën e Krishtit, nuk ka Perëndi; kush qëndron në doktrinën e Krishtit, ka Atin dhe Birin” (2 Gjonit: 9).

Kompromentimi i fjalës së Perëndisë mund të vijë si rezultat i mëkatit në jetën e mësuesit të rremë. Ky mësues do t’i ndryshojë doktrinat e Krishtit si pretekst për ta larguar vëmendjen e botës nga gabimet e tij. Ata që mëkatojnë, mund të vijnë tek Krishti për të gjetur falje: “Po t’i rrëfejmë mëkatet tona, ai është besnik dhe i drejtë që të na falë mëkatet dhe të na pastrojë nga çdo paudhësi” (1 Gjonit 1:9). A nuk është gjë inkurajuese, kur shohim se Gjoni nuk e ngriti veten lart, ashtu siç e ngrinin mësuesit e rremë? Vini re se ai e përdor foljen në vetën e parë shumës (“rrëfejmë”). Ata që mësojnë doktrina në kundërshtim me Biblën, e lartësojnë veten dhe lënë të kuptohet se janë pa mëkat: “Po të themi se s’kemi mëkatuar, e bëjmë atë gënjeshtar dhe fjala e tij nuk është në ne” (1 Gjonit 1:10). Këta njerëz nuk qëndrojnë as në të vërtetën, as në Krishtin, prandaj ata nuk e kanë Perëndinë në jetën e tyre.

Heqja dorë nga besimi në Krishtin nuk vjen vetëm si rezultat i besimit në doktrina të rreme, por gjithashtu edhe nga të praktikuarit e këtyre doktrinave. Ajo që besojmë, transmetohet në jetën tonë të përditshme. Ata që qëndrojnë në doktrinat e Krishtit pa devijuar prej tyre, ata e kanë edhe Atin, edhe Birin. “Kushdo që mohon Birin, s’ka as Atin; kushdo që njeh Birin, ka edhe Atin. Ajo që ju, pra, dëgjuat nga fillimi le të qëndrojë në ju; në qoftë se ajo që dëgjuat nga fillimi qëndron në ju, edhe ju do të qëndroni në Birin dhe në Atin. Dhe ky është premtimi që ai na bëri: jeta e përjetshme” (1 Gjonit 2:23-25). Kjo marrëdhënie me Perëndinë nuk arrihet me anë të të zbatuarit të besimit në mënyrë fetare, por arrihet nëpërmjet bindjes ndaj fjalës së gjallë të Perëndisë.

Pa kompromis

“Në qoftë se dikush vjen tek ju dhe nuk sjell këtë doktrinë, mos e pranoni në shtëpi dhe mos e përshëndetni, sepse ai që e përshëndet bëhet pjestar në veprat e tij të liga” (2 Gjonit: 10-11).

Besimtarët nuk duhet t’i përkrahin në asnjë lloj mënyre mësuesit e rremë, madje as t’i përshëndesin në emrin e Perëndisë, as t’i ftojnë për vizitë në shtëpitë e tyre. Po t’i inkurajosh sadopak këta mësues, atyre iu duket se ti je dakort, si me mësimet e tyre jobiblike, ashtu edhe me veprat e tyre të liga. Nëse kemi shoqëri me ta, atëherë jemi në rrezik të së mashtruarit prej tyre: “Ju shkrova këto gjëra për ata që kërkojnë t’ju gënjejnë” (1 Gjonit 2:26). Sidoqoftë, s’kemi nevojë fare që të marrim mësim prej tyre: “Dhe, sa për ju, vajosja që keni marrë prej tij qëndron në ju dhe nuk keni nevojë që ndokush t’ju mësojë; por, duke qenë se vajosja e tij ju mëson çdo gjë dhe është e vërtetë e nuk është gënjeshtër, qëndroni në të ashtu sikurse ju mësoi” (1 Gjonit 2:27). Shprehja ‘pa kompromis’ mund të duket e ashpër në klimën shpirtërore të ditëve të sotme, por të mos-kompromentuarit është i domosdoshëm për mbrojtjen e Ungjillit.

Lamtumirë         

“Megjithse kisha shumë gjëra për t’ju shkruar, nuk desha ta bëjë me letër dhe bojë, por shpresoj të vij te ju dhe t’ju flas me gojë, që gëzimi juaj të jetë i plotë. Bijtë e motrës sate të zgjedhur të përshëndesin. Amen” (2 Gjonit: 12-13).

Gjoni kishte dëshirë ta shihte e t’i bënte një vizitë kësaj kishe, prandaj edhe i shkroi vetëm një letër të shkurtër. Nëpërmjet vizitës së tij personale, ai kishte për qëllim që të mblidhej bashkë me anëtarët besnikë të kësaj kishe dhe t’ua shpjegonte më në detaje ato që iu kishte shkruar.

Përfundim

BACK

Page created 22 April 2006