Të mësosh prej shkatërrimit

“Jozafati, bir i Asas, filloi të mbretërojë mbi Judën vitin e katërt të Ashabit, mbret i Izraelit. Jozafati ishte tridhjetë e pesë vjeç kur filloi të mbretërojë, dhe mbretëroi njëzet e pesë vjet në Jeruzalem. E ëma quhej Azubah dhe ishte bijë e Shilhit. Ai ndoqi tërë rrugët e Asas, atit të tij, dhe nuk u largua prej tyre, duke bërë atë që është e drejtë në sytë e Zotit. Megjithatë vendet e larta nuk u hoqën; kështu populli vazhdonte të ofronte flijime dhe të digjte temjan në vendet e larta. Dhe Jozafati jetonte në paqe me mbretin e Izraelit. Pjesa tjetër e bëmave të Jozafatit, trimëritë e tij dhe luftrat e tij a nuk janë vallë të shkruara në librin e Kronikave të mbretërve të Judës? Ai zhduku nga vendi mbeturinat e atyre që merreshin me kurvëri dhe, që kishin mbetur nga koha e Asas, atit të tij. Në atë kohë nuk kishte asnjë mbret në Edom, por vetëm një përfaqësues i mbretit. Jozafati bëri që të ndërtohen anije në Tarshish për të vajtur në Ofir, që të kërkohej ar, por anijet nuk arritën kurrë të dalin në det, sepse u shkatërruan në Etsion-Geber. Atëherë Ashaziahu, bir i Ashabit, i tha Jozafatit: "Lejo që shërbëtorët e mi të hipin mbi anijet bashkë me shërbëtorët e tu". Por Jozafati nuk pranoi. Jozafatin e zuri gjumi bashkë me etërit e tij dhe u varros bashkë me ta në qytetin e Davidit, atit të tij. Në vend të tij mbretëroi i biri Jehoram. Ashaziahu, bir i Ashabit, filloi të mbretërojë mbi Izraelin në Samari vitin e shtatëmbëdhjetë të Jozafatit, mbretit të Judës, dhe mbretëroi dy vjet mbi Izraelin. Ai bëri atë që është e keqe në sytë e Zotit dhe ndoqi rrugën e atit të tij, të nënës së tij dhe atë të Jeroboamit, birit të Nebathit, që e kishte bërë Izraelin të kryente mëkate. U vu në shërbim të Baalit dhe ra përmbys përpara tij, duke shkaktuar zemërimin e Zotit, Perëndisë të Izraelit, pikërisht ashtu si kishte vepruar i ati” (1 Mbretërve 22:41-53).

“Pas kësaj Jozafati, mbret i Judës, u lidh me Ashaziahun, mbretin e Izraelit, që vepronte me paudhësi; ai u lidh me të për të ndërtuar anije që të shkonin në Tarshish; i pajisën anijet në Etsion-Geber. Atëherë Eliezeri, bir i Dodavahut nga Mareshah, profetizoi kundër Jozafatit, duke thënë: "Nga që je bashkuar me Ashaziahun, Zoti ka shkatërruar veprat e tua". Kështu anijet u shkatërruan dhe nuk arritën dot në Tarshish” (2 Kronikave 20:35-37).

Parathënie
Shpesh harxhojmë shumë kohë duke u përgatitur për ngjarje të së ardhshmes, si p.sh. për pushime, vizita, apo për festa. Dëshirojmë të kemi makinë, shtëpi apo rroba të reja. Nuk është gabim të dëshirosh gjëra të tilla, por është gabim kur nuk kërkojmë vullnetin e Perëndisë lidhur me këto gjëra. Sa shumë që dëshpërohemi kur i humbasin të gjitha ato gjëra për të cilat kemi punuar shumë, ose kur planet tona nuk realizohen! Por, kur ndodhemi në situata të tilla, a ia bëjmë ndonjëherë pyetjen vetes nëse mos vallë ishte Perëndia Ai që na i shkatërroi planet? Shumë pak vetë e dinë se Zoti  e ka si ‘biznes’ shkatërrimin. Ai mund t’i shkatërrojë shpresat, planet dhe ëndrrat tona egoiste.

Planet egoiste
“Jozafati bëri që të ndërtohen anije në Tarshish për të vajtur në Ofir, që të kërkohej ar, por anijet nuk arritën kurrë të dalin në det, sepse u shkatërruan në Etsion-Geber” (1 Mbretërve 22:48). Ofiri në Arabi ishte vend i famshëm për pastërtinë e arit të tij. Jozafati kishte thurur plane të mëdha, në mënyrë që ta rriste pasurinë e kombit të vet. Ai kishte mundësi ta kthente mbretërinë e Judas ashtu siç kishte qenë në të shkuarën: “Mbreti Salomon ndërtoi edhe një flotë në Etsion-Geber, në afërsi të Elathit, mbi bregun e Detit të Kuq, në vendin e Edomit. Hirami dërgoi mbi anijet e flotës shërbëtorët e tij, marinarë që e njihnin detin, me qëllim që të punonin me shërbëtorët e Salomonit. Ata shkuan në Ofir, ku morën katërqind e njëzet talente ari dhe ia sollën Salomonit” (1 Mbretërve 9:26-28). Jozafati e donte Zotin me gjithë shpirt: “Zoti ishte me Jozafatin, sepse ai eci në rrugët e para të Davidit, atit të tij. Ai nuk kërkoi Baalin, por kërkoi Perëndinë e atit të tij dhe eci sipas urdhërimeve të tij dhe jo sipas bëmave të Izraelit. Prandaj Zoti e përforcoi mbretërinë në duart e tij. Tërë Juda i çonte dhurata Jozafatit, dhe ai pati me shumicë pasuri dhe lavdi. Zemra e tij u forcua në rrugët e Zotit dhe ai hoqi përsëri vendet e larta dhe Asherimët nga Juda” (2 Kronikasve 17:3-6). Por ai ishte gati të largohej nga Zoti në të njëjtën mënyrë siç u largua edhe Salomoni. Jozafati donte të bëhej shumë i pasur! Ai nuk e pyeti Perëndinë lidhur me planet e veta, por thjesht mori vendim dhe ndërtoi anije për të mbartur pasurinë (arin). Në vend që të konsultohej me Perëndinë, ai i kërkoi ndihmë mbretit të lig Ashaziahu.
Jozafati nuk e kishte gabim që donte ta shtonte pasurinë dhe lavdinë e Judas, por shpesh planet egoiste e fshehin kokën e tyre prapa fasadës së mendimeve të mira. Perëndia e dinte motivacionin e vërtetë të Jozafatit, ndaj edhe ia shfaqi atij hapur mëkatin sekret. Gjithashtu, ajo që donte të bënte Jozafati, ishte në kundërshtim me urdhërimin e Perëndisë të gjendur tek Ligji i Përtërirë 17:17, që bën fjalë për mbretërit: Ai (mbreti) “nuk duhet të grumbullojë për vete një sasi të madhe argjendi dhe ari”. Perëndia do të ndërhyjë edhe në planet tona egoiste. Nëse e do me të vërtetë Zotin, atëherë nuk duhet të mërzitesh kur Ai t’i shkatërron planet! Ai do ta përdorë këtë shkatërrim për të na kthyer tek thesari i vërtetë : “Mos mblidhni për vete thesare mbi tokë, ku i brejnë tenja dhe ndryshku, dhe ku vjedhësit shpërthejnë dhe vjedhin, përkundrazi mblidhni për vete thesare në qiell, ku as tenja as ndryshku nuk prishin dhe ku vjedhësit nuk shpërthejnë dhe nuk vjedhin. Sepse ku është thesari juaj do të jetë edhe zemra juaj” (Mateu 6:19-21).

Shpuarja e tullumbaces
“Atëherë Eliezeri, bir i Dodavahut nga Mareshah, profetizoi kundër Jozafatit, duke thënë: "Nga që je bashkuar me Ashaziahun, Zoti ka shkatërruar veprat e tua". Kështu anijet u shkatërruan dhe nuk arritën dot në Tarshish” (2 Kronikave 20:37).
Sapo i deklarojmë idetë tona të mëdha, do të dalë dikush dhe do t’i shkatërrojë! Perëndia e ka gati gjilpërën e Tij për të shpuar ‘tullumbacen’ e krenarisë sonë. Ai i zotëron si mjetet, ashtu edhe mënyrat e veta për t’i shkatërruar planet tona. Eliezeri duhet të ketë qenë trim, kur foli hapur kundër planeve të mbretit, sidomos kur mbreti kishte shpenzuar shumë nga pasuritë e kombit për të ndërtuar anijet. Pse do i shkatërronte anijet Perëndia? Sepse Jozafati kishte bërë aleancë me mbretin Ashazia, dhe jo me Perëndinë.
Sa herë e hedhim tej besimin tonë, në mënyrë që ta rehatojmë mishin (ose natyrën mëkatare)! Zgjedhim arin në vend të Perëndisë dhe argjendin në vend të besimit.

Të mësuarit prej shkatërrimit
“Jozafati bëri që të ndërtohen anije në Tarshish për të vajtur në Ofir, që të kërkohej ar, por anijet nuk arritën kurrë të dalin në det, sepse u shkatërruan në Etsion-Geber” (1 Mbretërve 22:48). Shkatërrimi e bëri Jozafatin që ta vinte re marrëzinë e tij. Vini re se Perëndia e disiplinon shërbëtorin e Vet, por Ai nuk veproi kështu drejtpërsëdrejti me mbretin Ashazia. Perëndia gjithmonë i ndreq ata që i do : “Sepse Perëndia ndreq atë që do dhe fshikullon çdo bir që i pëlqen” (Hebrenjve 12:6). Anijet u shkatërruan mbi shkëmbinjtë e mprehtë të Etsion-Geberit, ndoshta nga një stuhi e fuqishme e dërguar prej Perëndisë. Ai do i lejojë stuhitë për t’i shkatërruar gjithashtu edhe planet tona. Stuhitë janë planifikuar për të shkatërruar ëndrrat tona të marra dhe planet tona të paperëndishme. Ai shkatërron ambicionet jo të shenjta të atyre që i shërbejnë Atij. Po të vini re ‘copa mbeturinash’ në detin e jetës suaj, atëherë është mirë të mësoni prej tyre.

Njëherë bie macja në kos!
“Atëherë Ashaziahu, bir i Ashabit, i tha Jozafatit: "Lejo që shërbëtorët e mi të hipin mbi anijet bashkë me shërbëtorët e tu". Por Jozafati nuk pranoi” (1 Mbretërve 22:49). Duke i kërkuar Jozafatit që t’i rindërtonin anijet, Ashaziahu donte ta sfidonte Perëndinë akoma edhe më shumë, por Jozafati kishte mësuar një mësim të vlefshëm. Ai “nuk pranoi”, dhe kjo thënie është një dëshmi e mrekullueshme e dashurisë që kishte mbreti Jozafat për Zotin. Ai e dinte se ç’do të thotë të “bjerë macja njëherë në kos”! Në vend që të shkonte me Ashaziahun e ligë, ai u kthye tek “dashuria e tij e parë” (Zbulesa 2:4).
A mësojmë vallë ndonjëherë nga gabimet dhe shkatërrimet e jetës sonë? Nganjëherë ai shkatërrim mund të lihet hapur që ta shohin të gjithë, tamam si një monument për t’i parandaluar të tjerët për rrezikun që ndodh kur nuk e përfshijnë Perëndinë në planet e tyre, apo kur nuk e kërkojnë vullnetin e Tij. Disiplina e Perëndisë nuk na jepet për të na bërë keq, por përkundrazi, ajo është e planifikuar për të na sjellë drejt një marrëdhënieje më të afërt me Të.

Përfundim
Gjatë shekujve, Perëndia ka shkatërruar shumë anije. Ai ka ndaluar plane, ëndrra dhe ide. Ai nuk dëshiron që materializmi, apo ambicionet egoiste t’ia zënë vendin shërbesës sonë për Krishtin. Satanai do të na ofrojë rindërtimin e asaj që ka shkatërruar Perëndia, por ashtu si Jozafati, ne s’duhet të pranojmë. Ndoshta ka ardhur koha ta vëmë edhe atë që është shkatërruar mbi altar, në mënyrë që të shkatërrohet plotësisht prej zjarrit të shenjtë të Perëndisë. Ai do që të jetë Zot i jetës sonë. 

Page created 28 January 2006