Tė mposhturit e doktrinės sė rreme

Parathėnie

Pėr tė krishterin qė beson nė Bibėl, ėshtė e qartė se sot ka shumė profetė tė rremė nė kishė, por si mund ta ruajmė veten nga doktrinat e tyre? Siē shihet nė librin e Zbulesės, kisha nė Tiatirė ishte e korruptuar dhe e kompromentuar. Besimtarėt e saj i toleruan mėsuesit e rremė, sidomos tė ashtu-quajturėn ‘profeteshė’, tė cilėn Zoti e quajti “Jezabel”. Po ta shohim nga ana historike, Jezabela ishte gruaja e ligė e mbretit Ashab tė Izraelit. Ajo ishte nė gjendje ta bėnte pėr vete Ashabin, qė ta adhuronte dhe t’i shėrbente idhullit Baal dhe ēdo lloj tė lige tjetėr nė kombin izraelit (shiko 1 Mbretėrve 16:31-33). Adhurimi i rremė dhe doktrina e rreme janė tė lidhura ngushtė me njėra-tjetrėn. Kisha e sotme ka shumė pėr tė mėsuar prej gabimeve tė Tiatirės.

Jezusi shikon gjithēka

“Edhe engjėllit tė kishės nė Tiatirė shkruaji: Kėto gjėra thotė Biri i Perėndisė, ai qė ka sytė si flakė zjarri dhe kėmbėt e tij janė tė ngjashėm me bronz tė shkėlqyeshėm” (Zbulesa 2:18).

Emri ‘Tiatirė’ do tė thotė ‘sakrifikim i vazhdueshėm’. Shumė komentatorė tė Biblės sugjerojnė se kjo kishė simbolizon epokėn kur u prezantua pėr herė tė parė mesha e kishės katolike (rreth vitit 500 pas Krishtit), nė kundėrshtim me sakrificėn e mjaftueshme tė Krishtit: “Ai, pėrkundrazi, pasi dha pėr gjithnjė njė flijim tė vetėm pėr mėkatet, u vu tė rrijė nė tė djathtėn e Perėndisė” (Hebrenjve 10:12).

Ka shumė mundėsi qė apostulli Pal tė ketė dhėnė mėsim nė kėtė kishė gjatė udhėtimit tė tij nė Azinė e Vogėl: “Dhe kjo vazhdoi dy vjet me radhė, kėshtu qė tė gjithė banorėt e Azisė, Judenj dhe Grekė, e dėgjuan fjalėn e Zotit Jezus” (Veprat e Apustujve 19:10). Edhe pse kjo kishė mund tė ketė patur njė themel sado tė vogėl besimi, ky besim tek Perėndia shumė shpejt u kthye nė njė unitet tė rremė, nė humanizėm dhe sentimentalitet. Tė gjithė e respektonin Tiatirėn, sepse ajo ishte e famshme pėr sindikatat e saj tė shumta, qė mund tė kenė qenė tipe kultesh, tė lidhura me adhurimin e zotrave (idhujve) tė ndryshėm. Nga ana e jashtme, kjo kishė dukej e fortė, e qėndrueshme dhe e dashur, por Zoti e shikonte me njė sy tjetėr. Sytė depėrtues tė Krishtit shpojnė thellė nė fasadėn (ose pamjen e jashtme) tė fesė.

Pikėpamja e Zotit dhe ndėshkimi i Tij

“Unė i njoh veprat e tua, dashurinė tėnde, besimin tėnd, shėrbimin tėnd, durimin tėnd dhe di qė veprat e tua tė fundit janė mė tė shumta se tė parat. Por kam disa gjėra kundėr teje, sepse ti e lejon gruan Jezabel, qė e quan veten profeteshė, tė mėsojė dhe t’i mashtrojė shėrbėtorėt e mi tė kurvėrojnė dhe tė hanė gjėra tė flijiuara idhujve” (Zbulesa 2:19-20).

Tiatira ishte njė kishė e shquar, po ta krahasojmė me standartet e sotme. Pa dyshim, ajo ishte njė kishė nė rritje, qė propagandonte me zell doktrinat e besimit tė saj. Njerėzit e lavdėronin kėtė kishė, por Zoti e dėnonte!

Problemi i Tiatirės qėndronte nė faktin se ajo kishte lejuar dhe inkurajuar njė profeteshė tė rreme qė t’i shėrbente kishės. Kjo ėshtė njėlloj sikur ne ta lejojmė njė Budist, apo njė Mysliman tė predikojė nė kishėn e sotme. Mėsimet e kėsaj profeteshe mund tė dukeshin njėlloj si fjala e Perėndisė, por nė tė vėrtetė, ato ishin helme tė lyera me sheqerin e djallit. Doktrina e saj bazohej nė unitetin e rremė tė shumė feve, duke i prezantuar nė kėtė mėnyrė kishės sė Tiatirės idhujtarinė.

Gjykimi i Jezabelit

“Dhe i dhashė kohė qė tė pendohet pėr kurvėrinė e saj, por ajo nuk u pendua. Ja, unė e flakė atė nė njė shtrat vuajtjesh, dhe ata qė kurvėrojnė me tė, nė shtrėngim tė madh, po nuk u penduan pėr veprat e tyre;  Dhe do t’i godas me vdekje bijtė e saj; dhe tė gjitha kishat do tė njohin se unė jam ai qė heton mendjet dhe zemrat; dhe do t’i jap gjithsecilit nga ju sipas veprave tė veta” (Zbulesa 2:21-23).

Zoti i mėshirshėm i dha kohė kėsaj gruaje qė tė pendohej. A do tė thotė kjo se kjo grua ishte dikur njė besimtare e vėrtetė, por mė vonė ra nga besimi? Zoti duhet t’i ketė dėrguar lajmėtarė pėr ta paralajmėruar atė lidhur me doktrinėn e rreme qė mėsonte ajo. Por Jezabela e refuzoi pendimin. Predikimi i sillte asaj fitim tė madh nė qytetin e pasur tė Tiatirės. Kjo “Jezabelė” po e shkatėrronte kishėn, ndaj Zoti do ta shkatėrronte atė.

Si profetesha, ashtu edhe tė gjithė ata qė ndiqnin mėsimet e saj, do tė ndėshkoheshin rreptė nga Perėndia. Nuk ka shpėtim pėr ata qė ndjekin me kėmbėngulje njė doktrinė tė rreme, dhe qė e bėjnė veshin shurdh ndaj fjalės sė Perėndisė. Kjo derdhje e zemėrimit tė Perėndisė do tė ketė si rezultat dy gjėra: sė pari, do tė tregojė se Zoti nuk i toleron profetėt e rremė, dhe sė dyti, do tė shėrbente si thirrje zgjimi pėr kishat e tjera. Ēdo besimtar i ēdo kishe do tė gjykohet sipas veprave tė veta. Askush nuk mund ta fshehė mėkatin e vet, duke fajėsuar mėsuesin e rremė.

Shpėrblimi i fitimtarit

“Por juve dhe tė tjerėve qė janė nė Tiatirė, qė nuk kanė kėtė doktrinė dhe nuk i kanė njohur thellėsirat e Satanit, siē e quajnė ata, unė them: nuk do tė vė barrė tjetėr mbi ju; Dhe kujt fiton dhe i ruan deri nė fund veprat e mia, do t’i jap pushtet mbi kombet; dhe ai do t’i qeverisė ata me njė shufėr hekuri dhe ata do tė thyhen si enė argjile, sikurse mora edhe unė pushtet prej Atit tim; dhe unė do t’i jap atij yllin e mėngjesit” (Zbulesa 2:24, 26-28). 

Shpesh, tė mbrojturit e sė vėrtetės bėhet njė barrė e rėndė mbi supet tona, sidomos kur shikojmė kishat rreth nesh, qė ndjekin doktrina tė rreme. Do dalin profetė, qė me “mėsimet e tyre tė mistershme”, do t’i habisin ata qė mashtrohen lehtė. Por ne e dimė se kush janė kėta profetė dhe ē’mėsime mėsojnė. Edhe pse mban kėtė barrė mbi supe, besimtari mund tė dalė fitimtar, duke i qėndruar besnik Zotit. Kėta fitimtarė janė tė vetmit qė do t’u lejohet ta ndajnė fitoren dhe lavdinė me Shpėtimtarin. Nuk kemi nevojė pėr kurora vezulluese, kur na ndrit mbi kokė “ylli i mėngjesit”. 

Duroni deri nė fund

“Por mbajeni fort atė qė keni, derisa tė vij… Kush ka veshė, le tė dėgjojė atė qė Fryma u thotė kishave” (Zbulesa 2:25, 29).

A po e dėgjojmė me tė vėrtetė Frymėn e Shenjtė nė ditėt e sotme? A e dėgjoi thirrjen e pendimit Tiatira? Historia na tregon se s’e dėgjoi. Kur flet pėr besimtarėt e vėrtetė, Jezusi thotė: “Ai qė do tė ngulmojė deri nė fund do tė shpėtohet” (Mateu 24:13). Kjo do tė thotė se gjithmonė do tė egzistojė njė kishė (sado e vogėl qė tė jetė), e cila do tė pėrhapė doktrinat e pastra tė fjalės sė Perėndisė. “Mbi kėtė shkėmb unė do tė ndėrtoj kishėn time dhe dyert e ferrit nuk do ta mundin atė” (Mateu 16:18). Bibla do tė jetė autoriteti ynė i pagabueshėm nė ēdo gjė qė ka lidhje me besimin dhe jetėn e krishterė, derisa tė vijė Krishti.

Pėrfundim

Jetojmė nė njė shoqėri, e cila toleron gjithēka, me pėrjashtim tė sė vėrtetės biblike. Por si tė krishterė qė jemi, ne s’duhet t’i tolerojmė gabimet, apo fenė e rreme nė Trupin (Kishėn) e Krishtit. Duam qė jeta jonė t’ia arrijė standartit tė Perėndisė mbi tė vėrtetėn, shenjtėrinė dhe drejtėsinė. Ndryshe nga kisha e Tiatirės, ne duhet t’ia dedikojmė veten Zotit, dhe jo tė kompromentohemi me djallin.  

Page created 18 February 2006